اعلامیه جهانی حقوق بشر

اعلامیه جهانی حقوق بشر

اعلامیه جهانی حقوق بشر

کمیسیون اختیارات گسترده ای برای تهیه توصیه ها ،گزارشات و اعلامیه های بین المللی در زمینه حقوق بشر داشت.این کمیسیون همچنین توانست کنوانسیون هایی در مورد آزادی های مدنی ،وضعیت زنان، آزادی اطلاعات و حمایت از اقلیت ها، جلوگیری از تبعیض نژادی، جنسیی و زبانی و مذهبی را تدوین کند.یکی از مهمترین دستاوردهای کمیسیون تدوین اعلامیه جهانی حقوق بشر بود که شامل استاندارهای مشترک تکامل یافته ای برا ی همه ملتها بود و همه اعضای جامعه جهانی را به رعایت آن متعهد می ساخت. برگزاری کنفرانس تهران که منعکس کننده تاثیر حقوق بشر بر روند استعمارزدایی و میثاق حقوق مدنی و سیاسی و نیز میثاق حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در سال ۱۹۶۶ و همچنین طرح اعلامیه حق توسعه در ۱۹۸۶ بود کنفرانس جهانی 1993 وین در مورد حقوق بشر در پایان جنگ سرد که اصول جهانشمولی و انسجام حقوق بشر را متبلور و منجر به ایجاد «دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر » شداز دستاوردهای دیگر کمیسیون حقوق بشر است.
فعالیت های این شورا را می توان از زمان تشکیل تا جایگزینی با شورای حقوق بشر، به سه دوره تقسیم کرد. کار اصلی کمیسیون در دوره اول (از ۱۹۴۷ تا ۱۹۶۶ میلادی) وضع قانون ها و استانداردهای حقوق بشری در قالب کنوانسیون های مدنی و سیاسی بود. در دوره دوم که از ۱۹۶۷ آغاز شد، با نشر گزارش های موضوعی توسط کار گروه ها و زیرمجموعه ها، نقض حقوق بشر را در کشورهای مختلف زیر نظر می گرفت و از ۱۹۹۰ تا زمان انحلال، به عنوان مشاور برای کشورهای مختلف جهان بر ارتقای حقوق فرهنگی-اجتماعی تاکید می کرد.
کمیسیون حقوق بشر ابزاری در نهاد ملل متحد بود که شبکه ای از مکانیسم نظارت را مانند:شیوه های گزارش دهی ،تشکیل کارگروه ها،گزارشگران ویژه،کارشناسان مستقل در زمینه های عملیاتی مختلف و شیوه های شکایت فردی را ایجاد کرد.
1-1- ساختار و ترکیب اعضای کمیسیون حقوق بشر
در ابتدا کمیسیون 18 عضو داشت و با توجه به شرایط مساعد بین المللی در آن زمان توانست به اهداف خود نائل آید.کمیسیون در طول دو سال موفقبه تهیه پیش نویس اعلامیه جهانی حقوق بشر شد که گام مهمی در طول حیات سازمان ملل برداشته شد.با افزایش تعداد کشورهای عضو سازمان ملل متحد ،تعداد اعضای کمیسیون نیز گسترش یافت.از 18 نفر به 21نفر در سال 1962و به 32 نفر در 1967و 43 نفر در 1980 و 53 نفر در 1992 افزیایش یافت. جدا از تعداد اعضای کمیسیون ،ترکیب اعضا نیز تغییر کرد؛ به این معنی که کمیسیون از یک مجموعه متمایل به غرب در ابتدا به سمت پذیرش نمایندگی اکثریت دولت های جهان پیش رفت. با اینکه خیلی از دولت ها در کمیسیون عضو نبودند ولی می خواستند در اقدامات کمیسیون مشارکت داشته باشند.
دولت های عضو کمیسیون حقوق بشر توسط اکوساک انتخاب می‏شدند. این انتخابات معمولا در ماه مه هر سال انجام میشد تقریبا ثلث‏ اعضای کمیسیون انتخاب میگردیدند.این اعضا برای یک دروه سه ساله انتخاب میشدند و می‏توانستند مجددا انتخاب شوند.کمیسیون اعضا دائم نداشت و سالیانه 1 جلسه از مارس تا آوریل در ژنو برگزار می کرد.
در ترکیب کمیسیون 15عضو از بین کشورهای آفریقایی- 5 عضو از اروپای شرقی-12 عضو از آسیا-11عضو از آمریکای لاتین و حوزه کارائیب و 10 عضو از اروپای غربی است.
علاوه بر کشورها ، سال ها کمیسیون ریسک بالای حضور سازمانهای غیر دولتی را که در پی منافع خود بودند ،را پذیرفته بود؛این امر رویه ای را در طول زمان در سازمان ملل ایجاد کرد که سازمانهای غیر دولتی هم می توانند هم مخاطب کمیسیون و هم نگران مسائل حقوق بشری باشند.
2-1- صلاحیت و اختیارات کمیسیون
موضوعات متنوع و متعددی در دستور کار کمیسیون قرار می گرفت؛ تحقق حقوق اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی در همه کشورها،موضوع ناپدید شدگان اجباری ،شکنجه و رفتارهای غیر انسانی،ارتقاءبیشتر حقوق بشر و آزادیهای سیاسی،نقض حقوق بشر در کشورهای مختلف ،حقوق اقلیت های ملی ، نژادی، مذهبی و زبانی ،کودکان ……و دولت های عضو و سازمان های غیر دولتی می توانند در اجلاس کمیسیون شرکت و در مورد موضوعات مختلف حقوق بشر گفتگو کنند.
اختیارات کمیسیون شامل موارد ذیل می شد:
1-ارائه توصیه،پیشنهاد و گزارش در مورد موضوعات مربوط به حقوق بشر که قبلا بدان اشاره شد؛
2- ارائه پیشنهاد برای تاسیس کمیسیون فرعی؛
3-ارائه پیشنهاد تغییر در صلاحیت های کمیسیون؛
4- تعیین کمیته ویژه مرکب از متخصصان برای گردش کار کمیسیون ؛
5-کمک به شورای اقتصادی –اجتماعی در هماهنگ کردن اقدامات حقوق بشر در نظام حقوق ملل متحد؛
6- رسیدگی به شکایات مربوط به نقض حقوق بشر.
7-یکی دیگر از وظایف کمیسیون حقوق بشر تعیین نماینده ویژه برای بررسی وضعیت حقوق بشر در کشورهایی است که در معرض اتهام نقض حقوق بشر قرار دارند.این نمایندگان وظیفه دارند با نمایندگان کشور مربوطه و همچنین با موافقت آنها به آن کشور سفرکنندو نیز از افراد و سازمان ها گزارش هایی را جمع آوری کرده و مورد بررسی قراردهند. در سال های حقوق بشر برای برخی از موضوعات خاص نیز گزارشگرانی ویژه تعیین کرده است.
3-1-آیین کار کمیسیون
بیشتر جلسه های این کمیسیون به وسیله شورای اقتصادی و اجتماعی تنظیم می شد و بر اساس قطعنامه 1156 این شورا ، کمیسیون سالی یکبار تشکیل جلسه می داد،که به مدت 6 هفته ادامه داشت و نیز کمیسیون می توانست جلسه فوق العاده به مدت یک هفته برای گروه های کاری داشته باشد، شرکتکنندگان در اجلاس کمیسیون حقوق بشر عبارتند
از :نمایندگان کشورهای عضو سازمان ملل متحدکه عضو کمیسیون نیستند ولی از آنها دعوت شده است در این جلسه شرکت کنند،نمایندگان سازمانهای تخصصی- نمایندگان دفتر کمیساریای عالی پناهندگان- کشورهای عضو سازمان ملل که عضو کمیسیون نیستندولی توسط دولت خود به عنوان ناظر در کمیسیون حاضر می گردند ونمایندگان سازمان های غیر دولتی.
فعالیت کمیسیون را می توان به سه دوره تقسیم نمود . از 1947تا 1966 کمیسیون به تدوین استانداردهای حقوق بشر در قالب کنوانسیون هایی پرداخت مانند کنوانسیون های حقوق مدنی و سیاسی و نیز حقوق فرهنگی ،اجتماعی و اقتصادی.
در دور دوم از 1967 کمیسیون به بررسی نقض حقوق بشر در کشورهای جهان پرداخت.برای انجام این کار کمیسیون اقدام به ایجاد گزارش های موضوعی و گروه های کاری نمود.
در دور سوم از 1990 کمیسیون اقدام به ارایه خدمات مشاوره ای و فنی به کشورهای جهان در مسایل حقوق بشر نمودو نیز تاکید بر ارتقا ی حقوق فرهنگی ،اجتماعی و اقتصادی هم چنین حق توسعه و بر خورداری از استانداردهای اولیه زندگی نمود.
همچنین از سال 1992 پنج اجلاس ویژه با مجوز شورای اقتصادی و اجتماعی در قطعنامه شماره 1990/48 مورخ 25 ماه می 1990 برگزار شده است. در اکتبر سال 2000 جلسه ای جهت بحث و بررسی نقضهای مهم و برجسته حقوق بشر افراد فلسطینی توسط اسرائیل تشکیل شد. بعد از 11 سپتامبر 2001موضوع تروریسم نیز مورد توجه کمیسیون حقوق بشر قرار گرفت.
4-1- رویه رسیدگی به شکایت ها

 

مدیر

داغ ترین ها

No description. Please update your profile.

~~||~~Comments Are Closed~~||~~