افراد وابسته به مواد، سازمان بهداشت جهانی، وابستگی به مواد

افراد وابسته به مواد، سازمان بهداشت جهانی، وابستگی به مواد

افراد وابسته به مواد، سازمان بهداشت جهانی، وابستگی به مواد

– روایی پرسشنامه سنجش عملکرد خانواده ……………………………………………………………..59
– آزمایش اعتیاد ……………………………………………………………………………………………………59
– روش تجزیه و تحلیل داده ها ……………………………………………………………………………..60
– فصل چهارم: تجزیه و تحلیل داده ها …………………………………………………………………..62
– مقدمه ……………………………………………………………………………………………………………..63
– روش آماری توصیفی ……………………………………………………………………………………….63
– تحلیل توصیفی داده ها ……………………………………………………………………………………..66
– بخش دوم آمار استنباطی ………………………………………………………………………………..69
– فرضیه اول: خانواده درمانی راه حل مدار-ساختاری در درمان افراد وابسته به مواد مؤثر اس…..69
– فرضیه دوم: خانواده درمانی راه حل مدار-ساختاری در پیشگیری از عود مواد مخدر مؤثراست…70
– فرضیه سوم: خانواده درمانی راه حل مدار-ساختاری در افزایش عملکرد خانواده افراد وابسته به مواد مؤثر است………………………………………………………………………………………………………………………..71
– فصل پنجم: بحث و نتیجه گیری ……………………………………………………………………………………75
– پیشنهادهای پژوهشی……………………………………………………………………………………………………80
– پیشنهادهای کاربردی …………………………………………………………………………………………………..81
– منابع فارسی ………………………………………………………………………………………………………………82
– منابع خارجی ……………………………………………………………………………………………………………..88
فصل اول
کلیات پژوهش
مقدمه
امروزه اعتیاد یک مشکل سلامتی بهداشت عمومی در سراسر جهان و در تمام کشورها محسوب میشود. به ندرت کشوری را در روی کره زمین می توان پیدا کرد که با مشکل سوء مصرف مواد، تغییر دهنده خلق و خو و رفتار درگیر نباشد (باتوین، گریفین و ویلیامز، 2001). گزارش سالانه سازمان بهداشت جهانی در سال 2005 نشان می دهد که در دنیا حدود 200 میلیون معتاد به انواع مواد افیونی وجود دارد و جالب این است که همین گزارش ذکر می نمایید که شیوع اعتیاد در ایران، قزاقستان و روسیه سفید دارای درصد رو به رشدی می باشد (گزارش سالانه سازمان بهداشت جهان، 2005).
در ایران نیز شمار مصرف کنندگان مواد، نزدیک به 8/1 تا 3/3 میلیون نفر برآورد شده که مواد افیونی بیشترین مواد مصرفی می باشد (مکری،2002). یکی از جنبه های مهم اعتیاد که طی تلاش های بازدارنده مشخص شده، بازگشت به مصرف مواد مخدر پس از دوره ای از قطع مصرف می باشد. مطالعات زیادی شیوع بالای عود اعتیاد را نشان می دهد (اسچاپ و اسچاپ، 1997). تنها 20 تا 50 درصد بیماران می توانند به قطع مصرف مواد بعد از یک سال ادامه دهند (فریدمن، 1998). کرنی(1997) این میزان را50% در طول یک سال مطرح می کند. براون (1998) گزارش می دهد که تنها 19% مصرف کنندگان دارو پس از درمان قادرند قطع مصرف مواد را برای 6 سال ادامه دهند. این موضوع نشان دهنده آن است که پدیده اعتیاد یا سوء مصرف مواد دارای ابعادی چندگانه می باشد و عوامل فردی، خانوادگی، اجتماعی، فرهنگی، قانونی، سیاسی، اقتصادی، اعتقادی و جغرافیایی در بروز و شیوع آن تأثیر می گذارند. این عوامل نه تنها به صورت انفرادی در ایجاد و تداوم مشکل اعتیاد دخیلند بلکه روی یکدیگر تأثیر و تأثر متقابل دارند و می بایستی به این امر توجه کامل مبذول داشت، چرا که کار کردن روی یک حوزه، ما را از دیگر حوزه هایی که در اعتیاد دخیل هستند باز می دارد (گودرزی، 1380).
بررسی ها در ایران نشان می دهد که در هر ماه صد نفر به دلیل اعتیاد جان خود را از دست میدهند و 35% از افرادی که درخواست طلاق می کنند به دلیل اعتیاد همسران شان بوده است (ممتازی، 1382). خانواده اساسی ترین تشکل اجتماعی است. دستیابی به جامعه سالم در گرو سلامت خانواده و تحقق خانواده سالم مشروط به برخورداری افراد آن از سلامت روانی و داشتن ارتباط مطلوب با یکدیگر است. همچنین خانواده مهمترین عامل رشد شخصیت تا 6 سالگی است (سادوک و کاپلان، 2003). در این خصوص استانتون (1997) بیان می کند که مناسب ترین شیوه برخورد با معتادان برای درمان، این است که علاوه بر فرد معتاد در پرداختن به مسائل او، به روند اعتیاد و خانواده او توجه شده و علاوه بر این لازم است که بر الگوهای رفتاری خانواده معتاد نیز دقت کافی شود (آقابخشی، 1388).
اگر چه در زمینه درمان افرادی که دارای وابستگی به مواد هستند، پیشرفت ها به شکل مداخلات داروشناختی (به طور مثال متادون و نالتروکسون)، گروه های NA (به طور مثال الکلی های گمنام، معتادان گمنام) و مدل ها و برنامه های یادگیری اجتماعی (پیشگیری از بازگشت، بهبود منطقی و غیره….) بوده است ولی هر یک از این رویکردها با مشکلاتی روبرو بوده است که کارایی آنها را محدود میسازد. به عنوان مثال، مداخلات داروشناختی، داده های امیدوارکننده کوتاه مدتی را فراهم نموده اند که سرشار از دشواری های مربوطه به عدم پیروی از درمان و نگهداری طولانی مدت داروها می باشند (بک، رایت، نیومن و لویس، 1993).
شواهد روشنی وجود دارد که از اوایل دهه 1980 به این طرف، روان درمانی با یک حرکت رشدی سریع به سوی یکپارچه سازی و التقاطی شدن به پیش می رود. این حرکت بر اساس ترکیب مناسبترین رویکردهای مختلف است به گونه ای که مدل های نظری کاملتر می توانند به هم بپ
یوندند و درمانهای مؤثرتری را به وجود آورند (قنبری،1383).

 

مدیر

داغ ترین ها

No description. Please update your profile.

~~||~~Comments Are Closed~~||~~