پایان نامه بررسی حقوقی جرم اعتیاد به مواد مخدر و روانگردان -با توجه به قانون اصلاحی سال 1389

جرایم ارسال، صادر کردن و ترانزیت مواد مخدر و روان گردان

صدور، ترانزیت و ارسال مواد مخدر و روان گردان، از نظر حقوقی جرایم جداگانه­ای محسوب می­شوند و برای ارتکاب هریک از آنها در قانون، مجازات­هایی مجّزا تعیین شده است.

اصطلاح «ارسال» و «ترانزیت» از نوآوری و ابداعات قانون اصلاحی سال 76 می­باشد و این دو واژه در قانون مصوّب شورای انقلاب (1359) و در قانون مبارزه با مواد مخدر 67 نیامده است، ولی به دلیل هماهنگی بین قانون داخلی و کنوانسیون­های بین­المللی (که ایران به آن ملحق شده است) قانونگذار را بر آن داشت که در تدوین قانون 76 این دو واژه را از بند (الف-1-) ماده 3 کنوانسیون سازمان ملل متحد مصوب 1988 به قانون مبارزه با مواد مخدر اصلاحی 76 اضافه نماید که به تبع آن این دو واژه به قانون اصلاحی سال 89 تسری پیدا کرده است.[1] لذا به دلیل شباهت ظاهری مفاهیم این سه واژه با یکدیگر، توأمان به بررسی عناصر تشکیل دهنده هر سه جرم می­پردازیم.

 

1ـ عنصر مادی جرایم ارسال، صادر و ترانزیت

ارسال با فعل مادی مثبت فرستادن مواد مخدر، از نقطه­ای به نقطۀ دیگر (مانند پست کردن مواد مخدر) تحقق می­یابد. ویژگی­ای که این جرم دارد این است که عموماً شخص مرتکب در جابه­جایی مواد مخدر مباشرت ندارد و این جابه­جایی با علم و اطلاع یا بدون علم و اصلاع توسط دیگری صورت می­گیرد.[2]

خرید و دانلود فایل:

متن کامل پایان نامه با فرمت ورد (docx ):

بررسی حقوقی جرم اعتیاد با توجه به قانون اصلاحی قانون مبارزه با مواد مخدر سال 1389

صادر کردن عبارت است از فعل مادی مثبت، که منتهی به خارج کردن مواد مخدر و روان گردان از مرزهای زمینی، دریایی و هوایی کشورگردد. تفاوت عنصر مادی این جرم با ارسال کردن در این است، که در این جرم گاهی مباشرت در انتقال مواد مخدر به خارج از کشور با خود شخص صادر کننده است و گاهی هم به دستور او و توسط دیگری مواد مخدر از کشور خارج می­شود. معیار و ملاک برای تحقق این جرم خروج مواد مخدر از کشور محسوب می­شود.[3]

ترانزیت یا حق عبور اینگونه تعریف شده است: «هرگاه کالای کشوری از کشور دیگر عبور داده شود تا در کشور ثالث مورد معامله قرار گیرد و در کشور دوم از پرداخت گمرک و مالیات معمولی معاف باشد و فقط حقی بابت عبور بپردازد، این حق را حق عبور یا ترانزیت گویند.»[4] ذکر این واژه در قانون مبارزه با مواد مخدر به معنی ممنوع بودن ترانزیت مواد مخدر است، یعنی حتی اگر قصد وارد کنندۀ مواد مخدر به داخل کشور عبور دادن از کشور و انتقال به کشورهای دیگر باشد باز هم عمل وی جرم است. برای تحقق عنصر مادی ترانزیت باید مواد مخدر از یک نقطۀ مرزی وارد کشور شده و از نقطه مرزی دیگر خارج شود. بنابراین اگر عمل ارتکابی در هر مرحله­ای قطع شود و مواد مخدر در داخل کشور کشف شود، عنوان ترانزیت بر آن صدق نمی­کند و ممکن است عناوین دیگری پیدا کند.[5] قانون­گذار در مواد 4، 5 و 8 قانون مبارزه با مواد مخدر اشاره­ای به ترانزیت مواد مخدر در کنار مصادیق دیگر اعمال مجرمانه نکرده است.

مطلب مشابه :  تعدیلات حسابداری شرکت ها در بورس

 

2ـ عنصر معنوی جرایم ارسال، صادر و ترانزیت

هر سه جرم ارسال کردن، صادر کردن و ترانزیت مواد مخدر ار جمله جرائم عمدی هستند و زمانی شخص تحت تعقیب و مجازات می­گیرد که سوء نیت وی در ارتکاب جرم محقق گردد. اگر شخص بسته­ای را به سفارش دیگری پست کند، ولی نداند که داخل بسته، مواد مخدر جاسازی شده است، نمی­توان او را به عنوان ارسال مواد مخدر تعقیب نمود.

 

3ـ عنصر قانونی جرایم ارسال، صادر و ترانزیت

اصطلاح ارسال و ترانزیت، همانگونه که قبلاً گفته شد از ابداعات قانون اصلاحی سال 67 است که در قانون اصلاحی سال 89 هم این دو واژه آورده شده است و در ماده یک این قوانین، در بند2 به  کلمات ارسال و صادر و در بند 3 به کلمه ترانزیت اشاره کرده، و آنها را به عنوان مصادیق جرایم مواد مخدر و روان گردان شناخته شده است، البته کیفر این جرایم نیز همان مجازات­هایی است که در ماده 4 و 8 قانون 89 برای جرم ورود مواد مخدر و روان گردان، مقرر می­باشد.

[1]– ساکی، محمد رضا، جرایم مواد مخدر از دیدگاه حقوق داخلی و حقوق بین الملل،  ص 61.

[2] همان ، مواد مخدر و روان گردان از دیدگاه علوم جنایی و حقوق بین الملل، پیشین، صص 118و119.

[3]– همان، ص 119.

[4] ـ جعفری لنگرودی، محمد جعفر، مبسوط درترمینولوژی حقوق، جلد دوم، انتشارات گنج دانش، 1378، ص1190.

[5]– ساکی، محمد رضا، منبع پیشین، همان .