تعدیلات حسابداری شرکت ها در بورس

استوارت برای اینکه سوگیری های سود حسابداری و احتمال دستکاری در آن را مرتفع سازد، پیشنهاد می کند که برای محاسبه ی EVA بایستی تعدیلاتی صورت گیرد تا سود حسابداری به سود اقتصادی و سرمایه حسابداری به سرمایه اقتصادی تبدیل گردد. در ابتدا، استوارت 164 تعدیل، پیشنهاد می کند که به علت حجم زیاد این تعدیلات و انتقادات وارده بر آن، این تعدیلات را کاهش داده و به حدود 5 الی 15 تعدیل می رساند استوارت این تعدیلات را تحت عنوان معادل های حقوق صاحبان سهام ذکر می کند (Zarat Dakhely Parast et al., 2013). وی بر اساس تعریف EVA، فقط تعدیلاتی را پیشنهاد می کند که بتوانند از عهده ی 4 آزمون زیر برآیند:

  1. آیا تعدیل مورد نظر می تواند اثر با اهمیتی بر EVA داشته باشد؟
  2. آیا با استفاده از آن تعدیل مدیران می توانند بر نتایج تاثیرگذار باشند؟
  3. آیا تعدیل مورد نظر برای افراد عملیاتی به سادگی قابل درک است؟
  4. آیا تعدیل مورد نظر را به راحتی می توان تجزیه و تحلیل و درک نمود؟ (Guasti Lima et al., 2014)

برخی از صاحبنظران از تعدیلات پیشنهادی استوارت حمایت می کنند و برخی دیگر اثر این تعدیلات را بر EVA، ناچیز می دانند: یانگ با بیان این نکته که این تعدیلات حسابداری تلاش های موفق را حذف می کند و حالتی را به وجود می آورد که EVA، بسیار نزدیک تر به جریانات نقدی باشد و کمتر موضوع حسابداری تعهدی گردد، از این تعدیلات حمایت می کند. زیمرمن[1]، اثر این تعدیلات را بر سود حسابداری اندک می داند و بر این اعتقاد است که بسیاری از این تعدیلات دارای هزینه های قانونی که باعث می شود ادعا کنند صورت های مالی درست و منصفانه نیست و نیز هزینه های اجرایی تدوین سیستمی که بتواند اطلاعات مربوط به این تعدیلات را افشاء کند، می شود که این هزینه ها، اغلب کمتر از فواید ناشی از انجام این تعدیلات است. استوارت اذعان می دارد این تعدیلات فقط باید محدود به تعدیلاتی شود که اثر قابل توجهی بر سود دارند و این تعدیلات هنگامی انجام می شود که اطلاعات لازم برای انجام تعدیلات به راحتی، قابل دستیابی باشد (Chandra Shil, 2009).

[1]Zimmerman