توسعه و مدیریت سرمایه فکری: پایان نامه

با گذشت سه دهه از عمر تحقیقات در حوزه سرمایه فکری و نقش و مدیریت بهینه این سرمایه ها، لزوم آگاهی از رویکردهای نوین در رفع نارسایی های اجرای برنامه های اقتصاد دانش محور در شرکت ها به شدت محسوس است. در پرتو دانش مدیریت سرمایه فکری وبکارگیری رویکردهای نوین است که تصویر کاملی از وضعیت فعلی و آتی صحنه رقابت در آتیه مدیران نقش گرفته و با تصمیم گیری های سریع موجبات توسعه سازمان فراهم می آید. (داداشی خاص، بابایی،1392، ص 17)

با ورود به اقتصاددانشی، دانش در مقایسه با سایر عوامل تولید مانند زمین و سرمایه و ماشین آلات و… از ارجحیت بیشتری برخوردار شده است به طوری که دز این اقتصاد، دانش به عنوان مهم ترین عامل تولید محسوب می شود و از آن به عنوان مهم ترین مزیت رقابتی سازمان ها یاد برده می شود در این اقتصاددانشی، موفقیت سازمان ها به توانایی مدیریت این دارایی های نامشهود بستگی دارد. امروزه مدیریت دارایی های دانشی در سازمان به مهم ترین اقدام در ایجاد چارچوب کسب وکاری موفق تبدیل شده است، اما همچنان پیچیدگی ناشی از تعابیر گوناگون مدیریت سرمایه فکری بر جای خود باقی مانده است. متداول شدن این عبارت یکی از نشانه های این موضوع است که سازمان ها در قبال مدیریت این سرمایه، توانسته اند به مزیت رقابتی دست یابند که از این رو علایق و توجهات مدیریت سرمایه فکری رو به فزونی گذارده است. (داداشی خاص، بابایی،1392، ص 17)

از این رو مفهوم مدیریت و سنجش سرمایه فکری در سطح جهانی مفهومی بسیار گسترده دارد. به نظر پابوس[1] سرمایه فکری همان منابع دانش محوری است که برای سازمان ارزش تولید می کنند ولی در صورت های مالی وارد نمی شوند. مدیریت سرمایه فکری، توانمندی سازمان در ارتقا سطح سودآوری به شمار می آیند. این توانمندی به شرکت ها اجازه می دهد تا محصولات و خدمات جدیدی را خلق و معرفی کرده، رویه های جدیدی در کسب وکار خود طراحی کنندو یا اشکال سازمانی جدیدی را برای خود تعریف نمایند. طراحی محصولات و خدمات جدید در تمامی حوزه های صنایع امروز، نیازمند اطلاعات از دارایی های نامشهود است. (داداشی خاص، بابایی،1392، ص 17)

مطلب مشابه :  صبر و نقش آن در زندگی

در پرتو دانش مدیریت سرمایه فکری است که مدیران می توانند با تصمیم گیری های سریع و به موقع موجبات رشد و توسعه سازمان خود را فراهم سازند. به همین دلیل، افراد سازمانی به خصوص رهبران، نیازمند تقویت سرمایه های فکری در راستای تحقق و بهره گیری در فرآیند تصمیم گیری به منظور اتخاذ تصمیمات استراتژیک خود هستند. تا بتوانند وظیفه شان را به طور متوازن همه جانبه به انجام برسانند. در واقع سرمایه فکری موجودیت دانشی یک سازمان است که در یک مقطع زمانی خاص در آن وجود دارد. سرمایه فکری به عنوان یکی از عناصر شایستگی های محوری شرکت ها محسوب می شود. سودارسانام[2] معتقد است مدیریت سرمایه فکری به سازمان اجازه خواهد داد توانایی ها و شایستگی هایش را به منظور بهره برداری از آن ها طی زمان، شناسایی، حفظ و بازسازی کند. (داداشی خاص، بابائی،1392، ص 19)

مدیریت کارا و اثربخش شرکت ها همواره مستلزم ابزارها وتکنیک های مناسب برای درک مسائل مدیریتی معاصر می باشد. امروزه، جریان اقتصاد و معیارهای ایجاد ارزش تغییر یافته است و منابع نامشهود و سرمایه فکری اهرم های جدید برای مواجهه با این تغییرات محیطی و ساختاری است. برای تأثیرگذاری مثبت برای ارزش آینده بنگاه، لازم است درک بهتری از سرمایه فکری و آخرین ابزار موجود برای شناسایی، اندازه گیری و مدیریت این عامل مهم ایجاد ارزش را داشته باشیم. عملکرد تجاری به طور فزاینده ای نیازمند مدیریت فعال در حوزه سرمایه فکری و منابع نامشهود برای دستیابی به بازده پایدار سهامداران است. رهنمود حسابداری مدیریت منتشرشده به وسیله انجمن رسمی آمریکا (AICPA)[3]، پنج گام اساسی را برای مدیریت موفق سرمایه فکری تعیین می کند:1) شناسایی سرمایه فکری بنگاه،2) ترسیم عوامل کلیدی ارزش،3) اندازه گیری سرمایه فکری،4) مدیریت سرمایه فکری و 5) گزارشگری سرمایه فکری. (دستگیر و همکاران،1393، ص 8)

مطلب مشابه :  مؤلفه های کارکردهای اجرایی موثر در روند موفقیت

در مرحله اول باید سرمایه فکری تعریف و معیارهای شناسایی آن مشخص شود تا بر این اساس، بتوان ارزش واقعی دارایی های فکری سازمان را تعیین کرد. مشخص کردن اینکه چه اقلامی جز سرمایه فکری هستند، از این نظر مهم است که می تواند به سازمان در جهت رسیدن به اهدافش کمک کند. در مرحله دوم، سرمایه فکری از نظر محرک های ارزش، مورد ارزیابی قرار می گیرد. منظور از محرک های ارزش، عواملی هستند که موجب تغییر در ارزش سرمایه فکری می شوندوآن را تحت تأثیر قرار می دهند. این محرک ها باید بر اساس یک طرح استراتژیک و برنامه هدفمند مشخص شوند. در مرحله سوم، اطلاعات مدیریتی دقیق و معناداری در رابطه با اندازه گیری عملکرد سرمایه فکری جمع آوری می شود. در مرحله چهارم، اطلاعات مدیریتی جمع آوری شده در مرحله قبلی، برای تجزیه و تحلیل عملکرد و بهبود عملیات مدیریتی در زمینه آموزش و تصمیم گیری در سازمان مورد استفاده قرار می گیرند. در مرحله آخر نیز گزارش های خارجی در رابطه با عملکرد سازمان در زمینه سرمایه فکری در طول یک یا چند دوره مالی فراهم می شوند. این گزارش ها برای سهامداران داخلی و خارجی و بقیه افرادی که منافعی در شرکت دارند مفید خواهد بود. (دستگیر و همکاران،1393، ص 9)

[1] Pablvs

[2] Svdarsanam

[3] American Institute of Certified Public Accountants

 

 

 

 

 سرمایه فکری

دسته بندی : داغ ترین ها