دانش آموزان دبیرستانی

دانلود پایان نامه

برای تجزیه و تحلیل فرضیه سوم پژوهش خرده مقیاسهای سبکهای دلبستگی و خرده مقیاسعملکرد خانواده یکجا وارد معادله رگرسیونی شدند که نتایج آن به طور خلاصه در قسمت زیر ارائه شده است. ابتدا برای تجزیه و تحلیل فرضیه سوم پژوهش از آزمون رگرسیون چند متغیری به روش هم‎زمان استفاده شد که نشان داد، ضریب همبستگی چندگانه بین خرده مقیاسهای سبکهای دلبستگی (ایمن، دوسوگرا و ناایمن) و خرده مقیاسهای عملکرد خانواده (ارتباط، آمیزش عاطفی، ایفای نقش، عملکرد کلی، حل مشکل، همراهی عاطفی و کنترل رفتار) با متغیر سازگاری دانشآموزان برابر با 53/0 می‎باشد و ضریب تعیین آن برابر با 29/0 می‎باشد. به عبارت دیگر 29 درصد از تغییرات واریانس متغیر سازگاری دانشآموزان به وسیله خرده مقیاسهای سبکهای دلبستگی و خرده مقیاسهای عملکرد خانواده تبیین می‎شود. همچنین نتایج جدول تحلیل واریانس یک‎راهه برای پیش بینی متغیر سازگاری دانش آموزان براساس عملکرد خانواده و سبک های دلبستگی نشان داد که اثر رگرسیونی خرده مقیاسهای سبکهای دلبستگی و خرده مقیاسهای عملکرد خانواده بر متغیر سازگاری دانش آموزان معنادار بوده است. این اثر رگرسیونی با مقدار 22/347= F، در سطح آلفای 01/0، معنادار به دست آمد. به عبارت دیگر مجموع مجذورات باقی مانده به آن میزان نبود که اثر رگرسیونی را خنثی نماید، و موجب عدم تفاوت معنادار گردد و به این معنی است که مدل نشان داده شده برای تحلیل رابطه خطی مناسب است.
از سوی دیگر جدول ضرایب معادله رگرسیونی ذکر شده در فصل چهارم سهم هر کدام از متغیرهای پیش بین را در پیش بینی متغیر ملاک نشان می‎دهد. همان‎طور که نشان داده شد خرده مقیاسهای عملکرد (ارتباط، آمیزش عاطفی، ایفای نقش، عملکرد کلی، حل مشکل، همراهی عاطفی و کنترل رفتار) می‎توانند به صورت معناداری متغیر ملاک سازگاری دانشاموزان را پیش‎بینی کنند. خرده مقیاس ارتباط با مقدار بتای 10/0 در سطح آلفای 01/0 پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانشآموزان به حساب می‎آید. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف معیار خرده مقیاس ارتباط 10/0 در انحراف معیار متغیر سازگاری دانشآموزان تغییر ایجاد می‎شود. هم‎چنین خرده مقیاس آمیزش عاطفی با مقدار بتای 15/0- و در سطح آلفای 01/0 پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانشآموزان به حساب می‎آید. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف معیار خده مقیاس آمیزش عاطفی 15/0- در انحراف معیار متغیر سازگاری دانشآموزان تغییر ایجاد می‎شود. خرده مقیاس ایفای نقش با مقدار بتای 19/0- در سطح آلفای 01/0 پیش بینی معنی‎داری برای متغیر ملاک سازگاری دانشآموزان محسوب می‎شود. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف خرده مقیاس ایفای نقش، 19/0- در انحراف معیار متغیر سازگاری دانشآموزان تغییر ایجاد می‎شود. خرده مقیاس عملکرد کلی با مقدار بتای 20/0در سطح آلفای 01/0 پیش بینی معنی‎داری برای متغیر ملاک سازگاری دانشآموزان محسوب می‎شود. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف خرده مقیاس عملکرد کلی ، 20/0 در انحراف معیار متغیر سازگاری دانشآموزان تغییر ایجاد می‎شود. خرده مقیاس حل مشکل با مقدار بتای 13/0 در سطح آلفای 01/0 پیش بینی معنی‎داری برای متغیر ملاک سازگاری دانشآموزان محسوب می‎شود. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف خرده مقیاس حل مشکل، 13/0در انحراف معیار متغیر سازگاری دانشآموزان تغییر ایجاد می‎شود. خرده مقیاس همراهی عاطفی با مقدار بتای 15/0در سطح آلفای 01/0 پیش بینی معنی‎داری برای متغیر ملاک سازگاری دانشآموزان محسوب می‎شود. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف خرده مقیاس همراهی عاطفی، 15/0در انحراف معیار متغیر سازگاری دانشآموزان تغییر ایجاد می‎شود. خرده مقیاس کنترل رفتار با مقدار بتای 23/0در سطح آلفای 01/0 پیش بینی معنی‎داری برای متغیر ملاک سازگاری دانشآموزان محسوب می‎شود. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف خرده مقیاس کنترل رفتار، 23/0در انحراف معیار متغیر سازگاری دانشآموزان تغییر ایجاد می‎شود. همچنین خرده مقیاسهای سبکهای دلبستگی(ایمن، دوسوگرا و ناایمن) می‎توانند به صورت معناداری متغیر ملاک سازگاری دانشاموزان را پیش‎بینی کنند. خرده مقیاس ایمن با مقدار بتای 10/0 در سطح آلفای 01/0 پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانشآموزان به حساب می‎آید. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف معیار خرده مقیاس ایمن 10/0 در انحراف معیار متغیر سازگاری دانشآموزان تغییر ایجاد می‎شود. هم‎چنین خرده مقیاس دوسوگرا با مقدار بتای 14/0- و در سطح آلفای 01/0 پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانشآموزان به حساب می‎آید. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف معیار خده مقیاس دوسوگرا 14/0- در انحراف معیار متغیر سازگاری دانشآموزان تغییر ایجاد می‎شود. خرده مقیاس ناایمن با مقدار بتای 15/0- و در سطح آلفای 01/0 پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانشآموزان به حساب می‎آید. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف معیار خده مقیاس ناایمن 15/0- در انحراف معیار متغیر سازگاری دانشآموزان تغییر ایجاد می‎شود. همانگونه اطلاعات رگرسیونی فوق نشان دادند، هنگامی که خرده مقیاس های عملکرده خانواده و خرده مقیاسهای سبکهای دلبستگی با هم وارد معادله رگرسیونی میشوند همگی می توانند متغیر ملاک سازگاری دانشآموزان را پیش بینی کنند. این یافته پژوهش حاضر با نتایج مطالعات پیشین همخوان می باشد که در قسمت ذیل به تعدادی از آن ها اشاره می گردد:
در مطالعه ای که توسط هیم برگ، هارت و شنیر (2001) انجام شد، سبک های دلبستگی و سازگاری اجتماعی مورد بررسی قرار گرفت. این مطالعه شامل سه گروه از شرکت کنندگان بود. گروه اول شامل افرادی که برای درمان اختلالات اضطرابی به کلینیک ها مراجعه کرده بودند. گروه دوم شامل افرادی که برای درمان مشکلات بین فردی و اضطراب عملکردی به کلینک ها مراجعه کرده بودند و گروه سوم شامل افراد عادی که از طریق تبلیغات برای شرکت در تحقیق انتخاب شده بودند. آنها دریافتند که اکثر افراد دوگروه کلینیکی دارای سبک های دلبستگی اجتنابی و اضطرابی بودند، در حالی که اکثر افراد گروه کنترل دارای سبک دلبستگی ایمن بودند. نتیجه مطالعه آنها نشان داد که بالا رفتن اختلال اضطراب اجتماعی به طور مستقیمی با سبک دلبستگی اضطرابی ارتباط دارد. همچنین سبک های دلبستگی با سازگاری اجتماعی و درجه ی رضایت از زندگی در سال های بعدی همبستگی دارند، متغیرهای دیگری نیز وجود دارند که با سبک های دلبستگی و سازگاری اجتماعی همبستگی دارند. متغیرهای خانوادگی مانند ویژگی های والدین و سبک والدینی با سبک دلبستگی افراد در بزرگسالی رابطه دارند. دویلی و مارکی ویکزیک (2000)، تحقیق طولی در مورد سبک های دلبستگی و عملکرد خانواده و اثرات آن برسازگاری اجتماعی انجام دادند. آن ها دلبستگی مشاهده شده بین والدین و نوجوانان در سن 13 سالگی و ابعاد مختلف سازگاری اجتماعی در 15سالگی (مانند نشانه های افسردگی، اعتماد به نفس و نمرات درسی، پرخاشگری به دیگران) را اندازه گرفتند و نتایج به دست آمده نشان داده است که دلبستگی ایمن بدون تردید با سازگاری اجتماعی با توجه به سطوح مشکلات درون زاد، عزت نفس و پیشرفت تحصیلی دو سال بعد رابطه دارد. بنابراین، چنین استنباط می شود که دلبستگی والدین بر سازگاری اجتماعی نوجوانی موثر است. کرایتون (2010)، در پژوهشی با عنوان سبک دلبستگی در دانشجویان کالج، همبستگی عوامل خانوادگی و سازگاری اجتماعی به طبقه بندی سبک های دلبستگی و رفتارهای دلبستگی پرداخت وی همچنین عوامل خانوادگی موثر بر سبک دلبستگی و همبستگی سازگاری اجتماعی با سبک دلبستگی فردی افراد را مورد بررسی قرار داد. در نتایج پژوهش وی سه نوع دلبستگی، بروندادهای سازگاری فردی متفاوتی را نشان دادند. همچنین نشان داده است با وجود این که سبک های دلبستگی با سازگاری اجتماعی و میزان رضایت از زندگی در سال های بعد همبستگی دارد، عواملی از متغیرهای دیگری نیز وجود دارد که با سازگاری اجتماعی و سبک های دلبستگی رابطه دارد، از جمله این عوامل، متغیرهای خانوادگی می باشند. لذا با توجه به این یافته پژوهش حاضر و نتایج مطالعات پیشین می توان گفت که بین سبکهای دلبستگی و عملکرد خانواده با سازگاری دانشآموزان رابطه چندگانه معنیداری وجود دارد.
فرضیه چهارم: بین مؤلفههای عملکرد خانواده با سازگاری دانشآموزان به تفکیک جنسیت رابطه چندگانه معنیداری وجود دارد.
برای تجزیه و تحلیل فرضیه چهارم پژوهش از آزمون رگرسیون چند متغیری به روش هم‎زمان استفاده شد. برای دو گروه دختران و پسران دانشآموز معادله رگرسیونی جداگانه محاسبه شد که نتایج نشان داد ضریب همبستگی چندگانه در گروه دختران بین خرده مقیاسهای عملکرد خانواده (ارتباط، آمیزش عاطفی، ایفای نقش، عملکرد کلی، حل مشکل، همراهی عاطفی و کنترل رفتار) با متغیر سازگاری دانشآموزان برابر با 50/0 می‎باشد و ضریب تعیین آن برابر با 25/0 می‎باشد. به عبارت دیگر 25 درصد از تغییرات واریانس متغیر سازگاری دانشآموزان به وسیله خرده مقیاسهای عملکرد خانواده تبیین می‎شود. همچنین ضریب همبستگی چندگانه در گروه پسران بین خرده مقیاسهای عملکرد خانواده (ارتباط، آمیزش عاطفی، ایفای نقش، عملکرد کلی، حل مشکل، همراهی عاطفی و کنترل رفتار) با متغیر سازگاری دانشآموزان برابر با 51/0 می‎باشد و ضریب تعیین آن برابر با 26/0 می‎باشد. به عبارت دیگر 26 درصد از تغییرات واریانس متغیر سازگاری دانشآموزان به وسیله خرده مقیاسهای عملکرد خانواده تبیین می‎شود. نتایج تحلیل واریانس یک‎راهه برای پیش بینی متغیر سازگاری دانش آموزان به تفکیک جنسیت براساس مقیاس های عملکرد خانواده نشان داد که اثر رگرسیونی خرده مقیاس های عملکرد خانواده بر متغیر سازگاری دانش آموزان معنادار بوده است. این اثر رگرسیونی در گروه دختران با مقدار 30/9= F، در سطح آلفای 01/0، معنادار به دست آمد. همچنین اثر رگرسیونی در گروه پسران با مقدار 87/9= F، در سطح آلفای 01/0، معنادار به دست آمد .به عبارت دیگر مجموع مجذورات باقی مانده به آن میزان نبود که اثر رگرسیونی را خنثی نماید، و موجب عدم تفاوت معنادار گردد و به این معنی است که مدلهای نشان داده شده برای تحلیل رابطه خطی مناسب است. همچنین جدول ضرایب معادله رگرسیونی سهم هر کدام از متغیرهای پیش بین را به تفکیک در دو گروه دختران و پسران در پیش بینی متغیر ملاک (سازگاری دانش آموزان) نشان داد. در گروه دختران خرده مقیاس های عملکرد (ارتباط، آمیزش عاطفی، ایفای نقش، عملکرد کلی، همراهی عاطفی و کنترل رفتار) می‎توانند به صورت معناداری متغیر ملاک سازگاری دانشاموزان را پیش‎بینی کنند. خرده مقیاس ارتباط با مقدار بتای 47/0 در سطح آلفای 01/0 پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانشآموزان دختر به حساب می‎آید. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف معیار خرده مقیاس ارتباط 47/0 در انحراف معیار متغیر سازگاری تغییر ایجاد می‎شود. هم‎چنین خرده مقیاس آمیزش عاطفی با مقدار بتای 41/0- و در سطح آلفای 01/0 پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانشآموزان دختر به حساب می‎آید. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف معیار خرده مقیاس آمیزش عاطفی 41/0- در انحراف معیار متغیر سازگاری تغییر ایجاد می‎شود. خرده مقیاس ایفای نقش با مقدار بتای 36/0- در سطح آلفای 01/0 پیش بینی معنی‎داری برای متغیر ملاک سازگاری دانشآموزان دختر محسوب می‎شود. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف خرده مقیاس ایفای نقش، 36/0- در انحراف معیار متغیر سازگاری تغییر ایجاد می‎شود. خرده مقیاس عملکرد کلی با مقدار بتای 29/0در سطح آلفای 01/0 پیش بینی معنی‎داری برای متغیر ملاک سازگاری دانشآموزان دختر محسوب می‎شود. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف خرده مقیاس عملکرد کلی ، 29/0در انحراف معیار متغیر سازگاری تغییر ایجاد می‎شود. خرده مقیاس حل مشکل با مقدار بتای 07/0در سطح آلفای 55/0 پیش بینی معنی‎داری برای متغیر ملاک سازگاری دانشآموزان دختر نیست. خرده مقیاس همراهی عاطفی با مقدار بتای 20/0در سطح آلفای 01/0 پیش بینی معنی‎داری برای متغیر ملاک سازگاری دانشآموزان دختر محسوب می‎شود. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف خرده مقیاس همراهی عاطفی، 20/0در انحراف معیار متغیر سازگاری تغییر ایجاد می‎شود. خرده مقیاس کنترل رفتار با مقدار بتای 30/0در سطح آلفای 01/0 پیش بینی معنی‎داری برای متغیر ملاک سازگاری دانشآموزان دختر محسوب می‎شود. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف خرده مقیاس کنترل رفتار، 30/0در انحراف معیار متغیر سازگاری تغییر ایجاد می‎شود. همچنین در گروه پسران خرده مقیاسهای عملکرد (آمیزش عاطفی، ایفای نقش، حل مشکل، عملکرد کلی، همراهی عاطفی و کنترل رفتار) می‎توانند به صورت معناداری متغیر ملاک سازگاری دانشاموزان را پیش‎بینی کنند. خرده مقیاس ارتباط با مقدار بتای 09/0 در سطح آلفای 30/0 پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانشآموزان پسر محسوب نمیشود. هم‎چنین خرده مقیاس آمیزش عاطفی با مقدار بتای 20/0- و در سطح آلفای 01/0 پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانشآموزان پسر به حساب می‎آید. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف معیار خده مقیاس آمیزش عاطفی 20/0- در انحراف معیار متغیر سازگاری تغییر ایجاد می‎شود. خرده مقیاس ایفای نقش با مقدار بتای 19/0- در سطح آلفای 01/0 پیش بینی معنی‎داری برای متغیر ملاک سازگاری دانشآموزان پسر محسوب می‎شود. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف خرده مقیاس ایفای نقش، 19/0- در انحراف معیار متغیر سازگاری تغییر ایجاد می‎شود. خرده مقیاس عملکرد کلی با مقدار بتای 15/0در سطح آلفای 03/0 پیش بینی معنی‎داری برای متغیر ملاک سازگاری دانشآموزان پسر محسوب می‎شود. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف خرده مقیاس عملکرد کلی ، 15/0در انحراف معیار متغیر سازگاری تغییر ایجاد می‎شود. خرده مقیاس حل مشکل با مقدار بتای 24/0در سطح آلفای 01/0 پیش بینی معنی‎داری برای متغیر ملاک سازگاری دانشآموزان پسر محسوب می شود. . به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف خرده مقیاس حل مشکل، 24/0 در انحراف معیار متغیر سازگاری تغییر ایجاد می‎شود. خرده مقیاس همراهی عاطفی با مقدار بتای 21/0 در سطح آلفای 01/0 پیش بینی معنی‎داری برای متغیر ملاک سازگاری دانشآموزان پسر محسوب می‎شود. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف خرده مقیاس همراهی عاطفی، 21/0 در انحراف معیار متغیر سازگاری تغییر ایجاد می‎شود. خرده مقیاس کنترل رفتار با مقدار بتای 21/0در سطح آلفای 01/0 پیش بینی معنی‎داری برای متغیر ملاک سازگاری دانشآموزان پسر محسوب می‎شود. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف خرده مقیاس کنترل رفتار، 21/0در انحراف معیار متغیر سازگاری تغییر ایجاد می‎شود. هنگامی که خرده مقیاس های عملکرده خانواده به تفکیک در دو گروه دختران و پسران مورد بررسی قرار گرفتند نتایج نشان داد که در گروه دختران همه خرده مقیاسهای عملکرد خانواده (ارتباط، آمیزش عاطفی، ایفای نقش، عملکرد کلی، همراهی عاطفی و کنترل رفتار) به جز خرده مقیاس حل مشکل پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانش آموزان دختر محسوب می شوند. در گروه پسران همه خرده مقیاسهای عملکرد خانواده (آمیزش عاطفی، ایفای نقش، حل مشکل، عملکرد کلی، همراهی عاطفی و کنترل رفتار) به جز خرده مقیاس ارتباط پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانش آموزان پسر محسوب می شوند. در قسمت ذیل تعدادی از مطالعات پیشین که در این زمینه و در دو گروه جنسیتی دختر و پسر انجام شده است اشاره می گردد:
شریفی، عریضی و نامداری (1384)، در پژوهشی با عنوان بررسی رابطه بین عملکرد خانواده و سرسختی روان شناختی در دانش آموزان نشان دادند که بین عملکرد خانواده و سرسختی در کل گروه های دختر و پسر رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. کدیور، اسلامی و فراهانی (1383)، در پژوهشی نشان دادند که بین عملکرد خانواده و انتخاب سبک های مقابله رابطه معنی داری وجود دارد. بین استفاده دختران و پسران از سبک های مقابله با عملکرد خانواده رابطه معنی دار وجود دارد. بین از بین ابعاد 15 گانه عملکرد خانواده ، 12 بعد آن با سبک های مقابله افراد رابطه معنی دار وجود دارد. ثنایی و امینی (1379)، در پژوهشی با عنوان مقایسه عملکرد خانواده در دو گروه دانش آموزان دختر مستقل و وابسته به دیگران نشان دادند که دانش آموزان وابسته در ابعاد ارتباط، مشارکت عاطفی، کارایی عمومی و همچنین کل مقیاس، عملکرد خانوادگی ضعیف تری نسبت به دانش آموزان مستقل دارند.
فرضیه پنجم: بین سبکهای دلبستگی با سازگاری دانشآموزان به تفکیک جنسیت رابطه چندگانه معنیداری وجود دارد.
برای تجزیه و تحلیل فرضیه چهارم پژوهش از آزمون رگرسیون چند متغیری به روش هم‎زمان استفاده شد. برای دو گروه دختران و پسران دانشاموز معادله رگرسیونی جداگانه محاسبه شد و نشان داده شد که در گروه دختران ضریب همبستگی چندگانه بین خرده مقیاسهای سبکهای دلبستگی (ایمن، دوسوگرا و ناایمن) با متغیر سازگاری دانشآموزان برابر با 35/0 می‎باشد و ضریب تعیین آن برابر با 12/0 می‎باشد. به عبارت دیگر 12 درصد از تغییرات واریانس متغیر سازگاری دانشآموزان به وسیله خرده مقیاسهای سبکهای دلبستگی تبیین می‎شود. در گروه پسران ضریب همبستگی چندگانه بین خرده مقیاسهای سبکهای دلبستگی (ایمن، دوسوگرا و ناایمن) با متغیر سازگاری دانشآموزان برابر با 34/0 می‎باشد و ضریب تعیین آن برابر با 12/0 می‎باشد. به عبارت دیگر 12 درصد از تغییرات واریانس متغیر سازگاری دانشآموزان به وسیله خرده مقیاسهای سبکهای دلبستگی تبیین می‎شود. خلاصه نتایج تحلیل واریانس یک‎راهه برای پیش بینی متغیر متغیر سازگاری دانش آموزان به تفکیک جنسیت براساس سبک های دلبستگی نشان داد که اثر رگرسیونی خرده مقیاسهای سبکهای دلبستگی بر متغیر سازگاری دانش آموزان معنادار بوده است. این اثر رگرسیونی در گروه دختران با مقدار 51/9= F، در سطح آلفای 01/0، معنادار به دست آمد. همچنین اثر رگرسیونی در گروه پسران با مقدار 92/8= F، در سطح آلفای 01/0، معنادار به دست آمد .به عبارت دیگر مجموع مجذورات باقی مانده به آن میزان نبود که اثر رگرسیونی را خنثی نماید، و موجب عدم تفاوت معنادار گردد و به این معنی است که مدلهای نشان داده شده برای تحلیل رابطه خطی مناسب است. همچنین جدول ضرایب معادله رگرسیونی همزمان برای پیش بینی متغیر متغیر سازگاری دانش آموزان به تفکیک جنسیت براساس سبک های دلبستگی سهم هر کدام از متغیرهای پیش بین را به تفکیک در دو گروه دختران و پسران در پیش بینی متغیر ملاک نشان داد که به صورت ذیل می باشد: در گروه دختران خرده مقیاسهای سبکهای دلبستگی(ایمن، دوسوگرا و ناایمن) می‎توانند به صورت معناداری متغیر ملاک سازگاری دانشاموزان را پیش‎بینی کنند. خرده مقیاس ایمن با مقدار بتای 21/0 در سطح آلفای 01/0 پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانشآموزان دختر به حساب می‎آید. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف معیار خرده مقیاس ایمن 21/0 در انحراف معیار متغیر سازگاری دانشآموزان تغییر ایجاد می‎شود. هم‎چنین خرده مقیاس دوسوگرا با مقدار بتای 15/0- و در سطح آلفای 01/0 پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانشآموزان دختر به حساب می‎آید. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف معیار خرده مقیاس دوسوگرا 15/0- در انحراف معیار متغیر سازگاری دانشآموزان تغییر ایجاد می‎شود. خرده مقیاس ناایمن با مقدار بتای 17/0- و در سطح آلفای 01/0 پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانشآموزان دختر به حساب می‎آید. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف معیار خده مقیاس ناایمن 17/0- در انحراف معیار متغیر سازگاری دانشآموزان تغییر ایجاد می‎شود. در گروه پسران خرده مقیاسهای سبکهای دلبستگی(ایمن، دوسوگرا و ناایمن) می‎توانند به صورت معناداری متغیر ملاک سازگاری دانشاموزان را پیش‎بینی کنند. خرده مقیاس ایمن با مقدار بتای 15/0 در سطح آلفای 01/0 پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانشآموزان پسر به حساب می‎آید. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف معیار خرده مقیاس ایمن 15/0 در انحراف معیار متغیر سازگاری دانشآموزان تغییر ایجاد می‎شود. هم‎چنین خرده مقیاس دوسوگرا با مقدار بتای 15/0- و در سطح آلفای 01/0 پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانشآموزان پسر به حساب می‎آید. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف معیار خرده مقیاس دوسوگرا 15/0- در انحراف معیار متغیر سازگاری دانشآموزان تغییر ایجاد می‎شود. خرده مقیاس ناایمن با مقدار بتای 22/0- و در سطح آلفای 01/0 پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانشآموزان پسر به حساب می‎آید. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف معیار خده مقیاس ناایمن 22/0- در انحراف معیار متغیر سازگاری دانشآموزان تغییر ایجاد می‎شود. هنگامی که خرده مقیاس های دلبستگی به تفکیک در دو گروه پسران و دختران مورد بررسی قرار گرفتند نتایج نشان داد که در گروه دختران همه خرده مقیاسهای دلبستگی پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانش آموزان دختر محسوب می شوند. در گروه پسران نیز همه خرده مقیاسهای دلبستگی پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانش آموزان پسر محسوب می شوند. در مطالعات پیشین در این زمینه که در دو گروه جنسیتی دختر و پسر انجام شده باشد مورد مناسبی یافت نشد. لذا در این قسمت فقط به مطالعه ذیل بسنده می گردد:
شاه آبادی (1390)، در پژوهشی تحت عنوان سنجش میزان سازگاری اجتماعی در نوآموزان نشان داد که الف) بین ﺁﻣﻮﺯﺵ ﻫﺎﻯ ﭘﻴﺶ ﺩﺑﺴﺘﺎﻧﻰ ﻭ ﺳﺎﺯﮔﺎﺭﻯ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺭﺍﺑﻄﺔ ﻣﻌﻨﻰ ﺩﺍﺭﻯ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻌﻨﻰ ﻛﻪ ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯﺍﻥ ﺩﻭﺭﻩ ﺩﻳﺪﻩ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯﺍﻥ ﺩﻭﺭﻩ ﻧﺪﻳﺪﻩ ﺳﺎﺯﮔﺎﺭﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ. ب) ﺑﻴﻦ ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯﺍﻧﻲ ﻛﻪ ﺩﻭﺭﺓ ﭘﻴﺶ ﺩﺑﺴﺘﺎﻧﻰ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩ ﺍﻧﺪ، ﺑﺎ ﺳﺎﺯﮔﺎﺭﻯ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﺟﻨﺴﻴﺖ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻣﻌﻨﻰ ﺩﺍﺭﻯ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺑﻪ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺩﻳﮕﺮ، ﺑﻴﻦ ﭘﺴﺮﺍﻥ ﻭ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﺩﻳﺪﻩ ﻭ ﺳﺎﺯﮔﺎﺭﻯ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺁﻥ ﻫﺎ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
فرضیه ششم: بین مؤلفههای عملکرد خانواده و سبکهای دلبستگی با سازگاری دانشآموزان به تفکیک جنسیت رابطه چندگانه معنیداری وجود دارد.
برای تجزیه و تحلیل فرضیه چهارم پژوهش از آزمون رگرسیون چند متغیری به روش هم‎زمان استفاده شد. برای دو گروه دختران و پسران دانشاموز معادله رگرسیونی جداگانه محاسبه شد و نتایج نشان دادند که در گروه دختران ضریب همبستگی چندگانه بین خرده مقیاسهای سبکهای دلبستگی (ایمن، دوسوگرا و ناایمن) و خرده مقیاسهای عملکرد خانواده (ارتباط، آمیزش عاطفی، ایفای نقش، عملکرد کلی، حل مشکل، همراهی عاطفی و کنترل رفتار) با متغیر سازگاری دانشآموزان برابر با 57/0 می‎باشد و ضریب تعیین آن برابر با 33/0 می‎باشد. به عبارت دیگر 33 درصد از تغییرات واریانس متغیر سازگاری دانشآموزان دختر به وسیله خرده مقیاسهای سبکهای دلبستگی و خرده مقیاسهای عملکرد خانواده تبیین می‎شود. همچنین خلاصه نتایج تحلیل واریانس یک‎راهه برای پیش بینی متغیر متغیر سازگاری دانش آموزان به تفکیک جنسیت براساس سبک های دلبستگی و عملکرد خانواده نشان داد که، اثر رگرسیونی خرده مقیاسهای سبکهای دلبستگی و خرده مقیاسهای عملکرد خانواده بر متغیر سازگاری دانش آموزان معنادار بوده است. این اثر رگرسیونی در گروه دختران با مقدار 51/9= F، در سطح آلفای 01/0، معنادار به دست آمد. همچنین اثر رگرسیونی در گروه پسران با مقدار 41/8= F، در سطح آلفای 01/0، معنادار به دست آمد .به عبارت دیگر مجموع مجذورات باقی مانده به آن میزان نبود که اثر رگرسیونی را خنثی نماید، و موجب عدم تفاوت معنادار گردد، و به این معنی است که مدلهای نشان داده شده برای تحلیل رابطه خطی مناسب است.
همچنین جدول ضرایب معادله رگرسیونی همزمان برای پیش بینی متغیر متغیر سازگاری دانش آموزان به تفکیک جنسیت براساس سبک های دلبستگی و عملکرد خانواده سهم هر کدام از متغیرهای پیش بین سبکهای دلبستگی و عملکرد خانواده را به تفکیک در دو گروه دختران و پسران در پیش بینی متغیر ملاک (سازگاری دانش آموزان) مشخص کرد که به صورت ذیل می باشند: در گروه دختران خرده مقیاسهای عملکرد (ارتباط، آمیزش عاطفی، ایفای نقش، عملکرد کلی، همراهی عاطفی و کنترل رفتار) می‎توانند به صورت معناداری متغیر ملاک سازگاری دانشاموزان را پیش‎بینی کنند. خرده مقیاس ارتباط با مقدار بتای 44/0 در سطح آلفای 01/0 پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانشآموزان دختر به حساب می‎آید. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف معیار خرده مقیاس ارتباط 44/0 در انحراف معیار متغیر سازگاری تغییر ایجاد می‎شود. هم‎چنین خرده مقیاس آمیزش عاطفی با مقدار بتای 33/0- و در سطح آلفای 01/0 پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانشآموزان دختر به حساب می‎آید. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف معیار خرده مقیاس آمیزش عاطفی 33/0- در انحراف معیار متغیر سازگاری تغییر ایجاد می‎شود. خرده مقیاس ایفای نقش با مقدار بتای 38/0- در سطح آلفای 01/0 پیش بینی معنی‎داری برای متغیر ملاک سازگاری دانشآموزان دختر محسوب می‎شود. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف خرده مقیاس ایفای نقش، 38/0- در انحراف معیار متغیر سازگاری تغییر ایجاد می‎شود. خرده مقیاس عملکرد کلی با مقدار بتای 31/0در سطح آلفای 01/0 پیش بینی معنی‎داری برای متغیر ملاک سازگاری دانشآموزان دختر محسوب می‎شود. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف خرده مقیاس عملکرد کلی، 31/0در انحراف معیار متغیر سازگاری تغییر ایجاد می‎شود. خرده مقیاس حل مشکل با مقدار بتای 13/0در سطح آلفای 25/0 پیش بینی معنی‎داری برای متغیر ملاک سازگاری دانشآموزان دختر نیست. خرده مقیاس همراهی عاطفی با مقدار بتای 18/0در سطح آلفای 01/0 پیش بینی معنی‎داری برای متغیر ملاک سازگاری دانشآموزان دختر محسوب می‎شود. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف خرده مقیاس همراهی عاطفی، 18/0در انحراف معیار متغیر سازگاری تغییر ایجاد می‎شود. خرده مقیاس کنترل رفتار با مقدار بتای 26/0در سطح آلفای 01/0 پیش بینی معنی‎داری برای متغیر ملاک سازگاری دانشآموزان دختر محسوب می‎شود. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف خرده مقیاس کنترل رفتار، 26/0در انحراف معیار متغیر سازگاری تغییر ایجاد می‎شود. هم چنین در گروه دختران دو خرده مقیاس از سبکهای دلبستگی(ایمن و دوسوگرا) می‎توانند به صورت معناداری متغیر ملاک سازگاری دانشآموزان را پیش‎بینی کنند. خرده مقیاس ایمن با مقدار بتای 14/0 در سطح آلفای 01/0 پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانشآموزان دختر به حساب می‎آید. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف معیار خرده مقیاس ایمن 14/0 در انحراف معیار متغیر سازگاری دانشآموزان تغییر ایجاد می‎شود. هم‎چنین خرده مقیاس دوسوگرا با مقدار بتای 18/0- و در سطح آلفای 01/0 پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانشآموزان دختر به حساب می‎آید. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف معیار خرده مقیاس دوسوگرا 18/0- در انحراف معیار متغیر سازگاری دانشآموزان تغییر ایجاد می‎شود. خرده مقیاس ناایمن با مقدار بتای 10/0- و در سطح آلفای 10/0 پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانشآموزان دختر محسوب نمی شود. در گروه پسران خرده مقیاسهای عملکرد خانواده (عملکرد کلی، حل مشکل، همراهی عاطفی و کنترل رفتار) می‎توانند به صورت معناداری متغیر ملاک سازگاری دانشآموزان را پیش‎بینی کنند. خرده مقیاس ارتباط با مقدار بتای 009/0 در سطح آلفای 92/0 پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانشآموزان پسر محسوب نمیشود. خرده مقیاس آمیزش عاطفی با مقدار بتای 13/0- و در سطح آلفای 08/0 پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانشآموزان پسر محسوب نمی شود. خرده مقیاس ایفای نقش با مقدار بتای 15/0- در سطح آلفای 07/0 پیش بینی معنی‎داری برای متغیر ملاک سازگاری دانشآموزان پسر محسوب نمی‎شود. خرده مقیاس عملکرد کلی با مقدار بتای 14/0در سطح آلفای 05/0 پیش بینی معنی‎داری برای متغیر ملاک سازگاری دانشآموزان پسر محسوب می‎شود. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف خرده مقیاس عملکرد کلی، 14/0در انحراف معیار متغیر سازگاری تغییر ایجاد می‎شود. خرده مقیاس حل مشکل با مقدار بتای 20/0در سطح آلفای 01/0 پیش بینی معنی‎داری برای متغیر ملاک سازگاری دانشآموزان پسر محسوب می شود. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف خرده مقیاس عملکرد کلی، 20/0در انحراف معیار متغیر سازگاری تغییر ایجاد می‎شود. خرده مقیاس همراهی عاطفی با مقدار بتای 21/0در سطح آلفای 01/0 پیش بینی معنی‎داری برای متغیر ملاک سازگاری دانشآموزان پسر محسوب می‎شود. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف خرده مقیاس همراهی عاطفی، 21/0در انحراف معیار متغیر سازگاری تغییر ایجاد می‎شود. خرده مقیاس کنترل رفتار با مقدار بتای 23/0در سطح آلفای 01/0 پیش بینی معنی‎داری برای متغیر ملاک سازگاری دانشآموزان پسر محسوب می‎شود. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در انحراف خرده مقیاس کنترل رفتار، 23/0در انحراف معیار متغیر سازگاری تغییر ایجاد می‎شود. در گروه پسران از سه خرده مقیاس سبک های دلبستگی تنها یک خرده مقیاس ناایمن می تواند سازگاری دانش آموزان پسر را پیش بینی کند. خرده مقیاس ایمن با مقدار بتای 08/0 در سطح آلفای 26/0 پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانشآموزان پسر محسوب نمی شود. هم‎چنین خرده مقیاس دوسوگرا با مقدار بتای 12/0- و در سطح آلفای 08/0 پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانشآموزان پسر محسوب نمی شود‎. خرده مقیاس ناایمن با مقدار بتای 14/0- و در سطح آلفای 02/0 پیش بینی کننده معنی داری برای متغیر سازگاری دانشآموزان پسر محسوب می شود. به عبارت دیگر به ازای یک واحد تغییر در خرده مقیاس ناایمن، 14/0- در انحراف معیار سازگاری دانش آموزان پسر تغییر ایجاد می شود.
در یک جمع بندی کلی از فرضیه ششم پژوهش می توان گفت که در گروه دختران، شش خرده مقیاس عملکرد خانواده (ارتباط، آمیزش عاطفی، ایفای نقش، عملکرد کلی، همراهی عاطفی و کنترل رفتار) رابطه معنی داری با سازگاری دانش آموزان داشتند اما خرده مقیاس حل مشکل رابطه معنی داری با سازگاری دانش آموزان نداشت. در گروه پسران، چهار خرده مقیاس عملکرد خانواده (عملکرد کلی، حل مشکل، همراهی عاطفی و کنترل رفتار) رابطه معنی داری با سازگاری دانش آموزان داشت. اما خرده مقیاسهای ارتباط، آمیزش عاطفی و ایفای نقش رابطه معنی داری با سازگاری دانش آموزان پسر نداشتند. در مورد سبک های دلبستگی در گروه دختران دو سبک ایمن و دوسوگرا رابطه معنی داری با سازگاری دانش آموزان داشتند. اما سبک دلبستگی ناایمن رابطه معنی داری با سازگاری دانش آموزان دختر نداشت. در گروه پسران تنها سبک ناایمن رابطه معنی داری با سازگاری دانش آموزان پسر داشت. اما دو سبک ایمن و دوسوگرا رابطه معنی داری با سازگاری دانش آموزان پسر نداشتند.
5-4- محدودیت ها
محدود بودن جامعه پژوهش به شهر بندرعباس.
محدود بودن پژوهش به دانش آموزان دبیرستانی
استفاده از پرسشنامه های خودگزارشی و معایبی که این پرسشنامه ها دارند
کمبود و در دسترس نبودن پرسشنامه های معتبر و استاندارد داخلی که متناسب با فرهنگ و شرایط دانش آموزان کشورمان باشند.
عدم تکمیل و پاسخگویی به موقع پرسشنامه ها توسط شرکت کنندگان، که این امر موجب اتلاف وقت محقق گردید و از این جهت محدودیت هایی در روند اجرای پژوهش بوجود آمد.
5-5- پیشنهادات
5-5-1- پیشنهادات کاربردی
با توجه به نتایج پژوهش اخیر پیشنهاد می شود که خانواده ها و والدین راه کارهایی در جهت بهبود عملکرد خانواده بیاندیشند و از این طریق سازگاری اجتماعی فرزندان را افزایش دهند.
همچنین با توجه به نتایج پژوهش اخیر پیشنهاد می شود که خانواده ها و والدین از سبک های دلبستگی به طور مناسب و در جای خود استفاده کنند و از این طریق سازگاری اجتماعی دانش آموزان را افزایش دهند.
پیشنهاد می شود که مدارس در جهت بهبود عملکرد خانواده ها و آگاهی آن ها از سبک های دلبستگی، در صورت امکان کلاس های آموزشی در این زمینه برگزار نمایند.
پیشنهاد می شود در بین دانش آموزان مطالب آموزشی و علمی در زمینه سازگاری اجتماعی در قالب بروشورهای کوچک تهیه و در بین دانش آموزان توزیع شود.

مطلب مشابه :  زمانی که مردم کنترل فردی ندارند، ،