روابط اجتماعی

روابط اجتماعی

روابط اجتماعی

«و هرکس به خدا شرک آرد بدان ماند که از آسمان در افتد و مرغان در فضا بدنش را بمنقار بربایند یا بادی تند او را به مکان دور درافکند.»
بنابراین زشتی و زیبایی های انسان در میزان «ایمان» و «تقوی» و «هدایت پذیری» او نهفته است، انسان همه ی کمالات را بالقوه دارد که باید آنها را به فعلیت برساند، شرط اصلی انسان به کمالات بالقوه «ایمان» است و از ایمان است که تقوا و عمل صالح و کوشش در راه خدا برمی خیزد.
یک فرمانده ومدیر لایق وکار آزموده نظامی با تفکر توحیدی ومتخلق شدن به اخلاق الهی می تواند در تمام جوانب زندگی وشرایط خدمتی ومشکلات طاقت فرسا موفق باشد و با روح امیدواری وآینده نگری مثبت،با همه مشکلات به درستی مقابله کند ونیرو های تحت امر خود را به پیروزی لازم برساند .امیر المومنین علی (علیه السلام) خود سازی معنوی ر ا برای مدیران پست های گوناگون اجتماعی وآن ها که به نوعی در آموزش ،تعلیم وتربیت دیگر انسان ها تلاش می کنند.یک اصل حیاتی وضروری می دانند زیرا کسی که خود را نساخته باشد وغرایز خود را تعدیل نکرده وغرایز انسانی را رشد نداده باشد،به انواع امراض روانی وروحیات متضاد ویرانگر دچار می شود.چنین شخصی در انواع مدیریت های نظامی،علمی ،سیاسی و اقتصادی شکست خورده وتوان اداره کردن جامعه را ندارد.
امیر مومنان امام علی(علیه السلام)نسبت به معلمان بشری در مدیریت های علمی می فرماید:
«مَن نَصَبَ نَفسِهُ لِلنَّاس امَاماً فَلیَبدَا بِتَعلیمٍ نَفسِهُ قَبلَ تَعلِیمِ غَیرِهِ،وَ لیَکُن تَادِیُبهُ بِسِیرَتِهِ قَبلَ تَادِیِبِهِ بِِلِسانِهِ وَ مُعَلِّمِ نَفسِهِ وَ مُؤَدِّبُهَا اَحَقُّ بِالاِ جلالِ مِن مُعَلِّمِ النَّاسِ وَ مُودِّبِهِم.»(نهج البلاغه،حکمت 73)
«کسی که خود را رهبر مردم ساخته،باید پیش از آن که به تعلیم دیگران پردازد،خود را بسازد وپیش ازآن که به گفتار تربیت کند،کردار تعلیم دهد،زیرا آن کس که خود را تعلیم دهد وادب کند سزاوارتر به تعلیم است از آن که دیگری را تعلیم دهد وادب آموزد.»
ودر روایت دیگری آن حضرت درباره ضرورت خداگرایی به فرمانده کل نیروهای مسلح خود(مالک بن الحارث اشتری)دستور میدهد:
«او را به ترس از خدا فرمان می دهد واین که اطاعت خدا را بر دیگر کارها مقدم دارد وآن چه در کتاب خدا آمده،از واجبات وسنتها را پیروی کند،دستوراتی که جز با پیروی آن رستگار نخواهد شد وجز با نشاختن وضایع کردن آن جنایتکار نخواهد گردید.(نحج البلاغه ، نامه53)
به او فرمان می دهد که خدا را با دل ودست زبان یاری کند،زیرا خداوند پیروزی کسی را تضمین می کند که او را یاری دهد وبزرگ دارد آن کس را که او را بزرگ شمارد وبه او فرمان می دهد تا نفس خود را از پیروی آرزو ها باز دارد وبه هنگام سرکشی رامش نماید،که «همانا نفس همواره به بدی وا می دارد،جز آن که خدا رحمت آورد(سوره یوسف،آیه 83)» (همان)
پس اصلی که در تمام جوانب اخلاق فرماندهان ومدیران باید مطرح باشد واز نظر کاربردی در روابط اجتماعی واجرای عدالت موثر است ودر تمام مراحل خدمتی وتحمل مصایب ومشکلات نقش کلیدذی دارد،«خداگرایی فرمانده»وتوجه به خدا در تمام مراحل زندگی است زیرا توجه به خدا:
انسان را از تنهایی و وحشت بیرون می آورد.
قوت قلب و نیرومندی می آورد.
روح امیدواری وآینده نگری مثبت به انسان می بخشد.
ترس ووحشت از غیر خدا را از جان و دل می زداید.
هر گونه شک و دو دلی و اضطراب ونگرانی را ریشه کن می کند.
هرگونه وابستگی وخود کم بینی را درمان می کند.
فراوانی سپاه وقدرت دشمن را ناچیز می نمایاند.
عامل پیروزی وسلامت روانی و اطمینان خاطر می باشد
از امیر المومنین علی (علیه السلام) روایت شده است که فرمود:

3-2- تقوا و اخلاص:

 

مدیر

داغ ترین ها

No description. Please update your profile.

~~||~~Comments Are Closed~~||~~