زنان سرپرست خانوار

دانلود پایان نامه

قابل قبول 51
در این آزمون، –P مقدار تولید شده برابر 05/0>075/0 است که در سطح 5% حاکی از عدم تأثیر تعداد افراد تحت تکفل (تعداد شاغلین در خانواده )بر نوع فعالیت است. لیکن با فرض 10% = این فرضیه رد نمی
شود یعنی با افزایش تعدا شاغلین در خانواده بر تولیدی بودن فعالیت اثر مثبت دارد.
2. تحلیل کیفی: یافته
های تحقیق
2-1- مواردی از مشاهدات و مصاحبات صورت گرفته در چند روستای بوئین زهرا
در این قسمت، به مواردی از مشاهدات و مصاحبات صورت گرفته با بعضی از زنان سرپرست خانوار روستایی در روستاهای قشلاق چرخلو، خیارج و شهر سگز آباد در بوئین زهرا پرداخته می
شود.
ابتدا به موارد موفق که اهداف طرح حضرت زینب کبری (س) را تا حدی دنبال کرده
اند عنوان می
شود. سپس به مواردی پرداخته می
شود که در زمینه تولیدی فعال نبوده و بیشتر اعتبارات دریافتی خود را در زمینه
های مصرفی اعم از خرید خانه
 برای فرزندان، خرید جهیزیه، ساختن حمام، تعمیر وسایل و هزینه درمان خود و فرزندان استفاده کرده
اند.
در روستای قشلاق چرخلو، خانمی سکونت دارد که در سالهای 79، 80، 81، 82 مبادرت به دریافت اعتبار از طریق طرح حضرت زینب کبری (س) کرده بود و هر ساله مبالغ دریافتی را تسویه کرده است، ایشان اعتبارات دریافتی را صرف خرید علوفه برای گاوهای خود و همچنین خرید یک رأس گاو شیری کرده بود. اصطبل بسیار خوبی در منزل مسکونی او بود که 9 گاو شیری در آن وجود داشت که 6 رأس آن متعلق به نامبرده بود که به همراه 3 فرزند دخترش به امور آنها رسیدگی می
کردند و 2 رأس آن، متعلق به پسر مجردش بود که در شهر تهران کارمند دولت است و 1 رأس آن نیز به برادر خانم تعلق داشت.
شوهر ایشان 8 سال پیش به علت بیماری به رحمت خدا رفته بود که شغل حمامی داشت. هر 4 فرزندش تا مقطع راهنمایی تحصیل کرده بودند که به علت بسته شدن مدرسه در روستای آنها، ایشان مجبور به ترک تحصیل شده بودند.
ولی خود خانم موفق به گذراندن کلاسهای نهضت سوادآموزی به علت مشغله کاری نشده بود. آنها زمین کشاورزی برای تهیه علوفه نداشتند ولی از طریق فروش شیر گاوهای خود و نیز کمک
های پسر خانواده، امرار معاش می
کردند. هم اکنون آنها به مرز خودکفایی رسیده بودند و از وضعیت عملکرد طرح حضرت زینب کبری (س) کمال رضایت را داشتند.
خانم دیگری، هم که در روستای خیارج ساکن است و در خانه مسکونی خود به تنهایی زندگی می
کرد و فرزندانش همگی به خانه بخت رفته بودند. ایشان دارای یک زمین کشاورزی است که برای انجام فعالیت به شخصی واگذار کرده بود و یکسال در میان در آن کشت می
شد. ایشان تا حال 2 مرتبه، تحت پوشش طرح حضرت زینب کبری (س) قرار گرفته است. همچنین حقوقی از محل طرح شهید رجائی دریافت می
کند. این زن نیز یک رأس گاو شیری دارد که جدیداً گوساله
ای آورده است و اعتبارات دریافتی را برای خرید علوفه استفاده کرده بود. به گفته ایشان در سالی که زمینش کاشت نشده، این مبلغ برای خرید علوفه کافی نبوده و برای بازپرداخت وام، از حقوق ایشان از محل طرح شهید رجائی مبالغ وام کسر می
شده. ایشان مجموعاً این طرح را مثمر ثمر برآورد می
کرد و اظهار داشت که اگر می
توانست یکبار دیگر برای خرید علوفه وام دریافت نماید، گوساله
اش را نگهداری می
کرد وضعیت زندگی
اش را بهبود می
بخشید.
خانم سرپرست خانواده دیگری که به همراه دو دخترش در روستای قشلاق چرخلو زندگی می
کند، دارای یک دختر 25 ساله با مشکل ضعف اعصاب بود که هزینه
های زیادی را برای درمان ایشان مصرف کرده بود، خانه آنها بسیار محقر و اصطبل آنها خالی از دام بود ولی به گفته دختر ایشان، کمیته دیگر به آنها وام نمی
دهد چرا که آنها را خودکفا می داند و مستمری آنها را نیز قطع کرده است ولی آنان عنوان کردند که در محل دیگری مبادرت به نگهداری دام نمی
کنند و گاوی را هم که با مساعدت اعتبارات دریافتی خریداری کرده بودند نیز تلف شده. ایشان وام اخیر را صرف ساختن حمام در منزل مسکونی
شان کرده بودند و مبالغ دریافتی را تسویه کرده بودند.
همچنین خانم دیگری که در سال 1383 مبادرت به دریافت وام کرده بود، حدود 8 ماه پیش به رحمت خدا رفته بود و محل سکونت ایشان نیز در قشلاق چرخلو بود. طبق اظهارات همسایه
های ایشان، مرحومه مبلغ دریافتی خود را صرف خرید جهیزیه دخترش کرده بود و گاوی خریداری نکرده بوده است.
در روستای قشلاق چرخلو، خانم دیگری به تنهایی در منزل مسکونی خود زندگی می
کرد. ایشان دارای پسرهایی بود که در روستا بر روی تراکتور کار می
کردند و از حمایت مالی پسرانش بهره
مند می
شد. ایشان در سال 1383 مبادرت به دریافت 500000 تومان برای خرید یک رأس گاو شیری کرده بود ولی در منزل مسکونی
اش در حال حاضر فضای نگهداری دام وجود نداشت، طبق گفته ایشان گاو خریداری شده به علت بیماری صعب
العلاج در ناحیه پستان، آنها را مجبور به کشتن حیوان کرده بود و حتی گوشت حیوان را برای ادعای گفته خود به کمیته امداد برده بودند ولی در حال حاضر ایشان خود تمایلی به انجام کار دامداری نداشت و خود را برای کار بسیار مسن می
دانست. لازم به ذکر است ایشان هنوز وام دریافتی خود را تسویه نکرده بود.
خانم دیگری در شهر سگزآباد به همراه شوهر معتاد و 4 دختر (که 3 تای آنها به علت فقر ترک تحصیل کرده بودند و تنها یکی از آنها در مقطع دبستان مشغول به تحصیل بود) و پسر 22 ساله
اش ساکن بود.
ایشان در وضعیت اقتصادی بسیار مناسبی بسر می برد و برخلاف مدارک موجود در کمیته امداد بوئین زهرا، فاقد هرگونه دام و امکاناتی برای نگهداری دام بود و مقدار اعتبارات پرداختی را حتی برای خرید یک راس گاو شیری هم کافی نمی دانست. به همین جهت با دریافت این تسهیلات، آن را در جهت راه اندازی فعالیتی در زمینه دامداری بکار نبرده و صرف خرید زمین (در جهت ساخت و سکونت) برای فرزند پسرش به منظور مهیا کردن زمینه ای برای ازدواج ایشان کرده بود. در واقع پسر خانواده که به کار بنائی مشغول بود، مخارج زندگی مادر، 4 خواهر و پدر معتادش را می پرداخت. چراکه پدر خانواده به دلایل واهی و اعتیاد از تامین نیازهای خانواده اش سر باز می زد.
این خانم، وضعیت اقتصادی زنان سرپرست خانواری را که همسرانشان را از دست داده بودند در مقایسه با خود، بهتر ارزیابی می کرد. در این راستا، ایشان عنوان داشت به دلیل دارا بودن همسر، کمیته امداد امام خمینی(ره)، پول ماهیانه ای را که به عنوان حقوق به ایشان پرداخته را نیز قطع کرده است که به نظر می رسد برای تسویه حسابهای معوق آنها (عدم بازپرداخت اقساط وامهای دریافتی)، این عمل صورت گرفته باشد. همچنین این شخص از ضعف جسمانی خود نیز به شدت رنج می برد و دارای مشکلات جدی در زمینه شنوائی بود.
با توجه به موارد عنوان شده به نظر می
رسد که طرح حضرت زینب کبری (س) در مواردی مثمر ثمر بوده است که زن سرپرست خانوار یا از قبل، امکاناتی برای راه
اندازی فعالیت داشته است و حداقل نیازهای زندگی او برآورده شده باشد و یا فرزندان پسری در سن کار و فعالیت داشته باشد تا از ایشان حمایت مالی کنند.
مثلاً زنان سرپرست خانواری که خود دارای چند رأس گاو هستند از طریق دریافت این وامها قادر به تهیه علوفه آنها گشته و کمک خوبی به آنها در راه انجام فعالیت دامداری شده است و قادر شده
اند در طول سالهای متوالی به دریافت وام نائل شوند تا به مرز خودکفایی برسند. ولی برای کسانی که هنوز نیازهای اولیه زندگی خود را نتوانسته باشند تأمین کنند و یا دچار ضعف جسمانی خود یا فرزندانشان هستند و یا دارای سرپرست خانواری که معتاد و یا از کار افتاده هستند، باشند، این وامها نتوانسته است جایی برای کار تولیدی باز کند چرا که حتی زمانی هم که واقعاً زن سرپرست خانوار تمایل به انجام فعالیت تولیدی داشته باشد بدون هیچ امکان اولیه، دریافت 000/500 تومان نمی
تواند آن را در جهت خرید حتی یک گاو شیری نیز یاری رساند و بالاجبار صرف موارد مصرفی خواهد شد و در بازپرداخت این وامها مشکل جدیدی را برای آنها به وجود خواهد آورد و تا تسویه کامل آنها قادر به دریافت مجدد این وامها نخواهد بود.
تازه افرادی (زنان سرپرست خانوار) نیز در این میان وجود دارند که حتی واجد شرایط دریافت این وامهای کوچک نیز نشده
اند که در روستاهای مذکور با چند نمونه از آنها مواجه شدم که یا ایشان محل نگهداری دام برای انجام امور دامداری را نداشتند و یا کسی حاضر به قبول ضمانت آنها نشده بود و یا به علت بدهکاری قادر به دریافت وام نشده بودند.

مطلب مشابه :  عوامل موثر در موفقیت

فصل پنجم
1) نتیجه
گیری: