سازمان کنفرانس اسلامی

دانلود پایان نامه

براساس قطعنامه تاسیسی، شورای حقوق بشر موظف به همکاری حقوق بشری با دولت ها، سازمان های منطقه ای، نهادهای ملی حقوق بشری و نهادهای مدنی است. لذا برخلاف کمیسیون حقوق بشر که حجم عمده ارتباط ها و تماس هایش با دولت ها بود، شورای حقوق بشر علاوه بر دولت ها با نهادهای ملی حقوق بشری، سازمان های غیردولتی، آژانس های تخصصی و سایر نهادهای مدنی در ارتباط و تماس مستمر خواهد بود و این به معنای کاستن از نقش دولت ها و گستره حاکمیت آنهاست موضوعی که از ویژگی های بارز نظام بین الملل نوین است. هر چند کماکان این دولت ها هستند که بیشترین میزان مسئولیت و تاثیر گذاری بر وضعیت حقوق بشر را دارند.
بند چهارم-قطعنامه 251/60 مجمع عمومی
قبل از اجلاس سران 2005 مشورت های غیر رسمی در ژنو صورت گرفت و واکنش هایی از سوی کشورها نسبت به پیشنهادات مجمع عمومی و دبیر کل سازمان ملل متحد صورت گرفت. قطعنامه 251/60 مجمع عمومی که منجر به ایجاد شورای حقوق یشر شد سرانجام در 15 مارس 2006 پس از یک سری مذاکرات سخت و طولانی تصویب شد.
در مقدمه قطعنامه تمام اظهارات دبیر کل منعکس شده بود و همچنین تمام اقداماتی و دستاوردهایی که توسط کمیسیون حقوق بشر در زمینه حفظ و ایجاد صلح صورت گرفته بود به رسمیت شناخته شدو خواستار این امر بود که نقایص موجود در کمیسیون مذبور باید اصلاح شود. ودر متن ایتالیک شده آن با اذعان صریح بر این امر تاکید داشت که کمیسیون تا حد زیادی به یک ارگان بی اثر تبدیل شده است و اساس عملکرد آن نیز بطور فزآینده ای سیاسی شده است.
از بین کشورهای سازمان ملل متحد 170 کشور به این قطعنامه راَی مثبت دادند و چهار کشور (ایالات متحده آمریکا-اسرائیل- جزایر مارشال-و جزایر پالائو)رای منفی دادند و سه کشور (بلاروس-ایران –ونزوئلا)نیز رای ممتنع دادند. از بین اظهار نظرات مختلف کشورها، رای منفی آمریکا حرف و حدیث های زیادی به دنبال داشت. اما در اولین جلسه شورا آمریکا این مساله را روشن ساخت که با شورا همکاری لازم را خواهد داشت و خود را متعهد می داند که در جهت تقویت روز افزون شورا تلاش لازم را مبذول دارد.
رای گیری این قطعنامه با اکثریت 3/2 اعضای حاضر در مجمع عمومی صورت گرفت و کشورهایی که در لیست تحریم های سازمان ملل متحد بودند از این رای گیری حذف شدند.
اگرچه در ابتدای امر کاملا نمی توان مطمئن بود که همه آنچه که برای شورا ی حقوق بشر در نظر گرفته شده است محقق شود بلکه این قطعنامه بگونه ای شروع جدیدی برای ایجاد یک فرصت مهم در رابطه با حقوق بشر در مکانسیم سازمان ملل متحد است.
1-4- عضویت
شورای حقوق بشر به عنوان ارگان فرعی مجمع عمومی 47 عضو نسبت به 53 عضو کمیسیون حقوق بشر داشت. انتخاب این اعضا بر اساس توزیع عادلانه جفرافیایی و عضویت در این شورا برای همه دولت های عضو سازمان ملل متحد باز است. کشورها بطور مستقیم برای عضویت نامزد می شوند ولی بطور جداگانه با رای مخفی اکثریت اعضای مجمع عمومی انتخاب می شوند. رای ممتنع و غیبت در رای گیری در شورای حقوق بشر برای کاندیداهای مربوطه تاثیر منفی خواهد داشت در حالیکه شاهد بودیم در انتخاب اعضا در شورای امنیت رای ممتنع و غیبت اعضا تاثیری در رای گیری نداشت.پس هر کاندیای مربوطه باید اکثریت مطلق آرای لازم را کسب کند. این اعضا برای یک دوره 3 ساله انتخاب می شوند و نمی توانند پس دو دوره متوالی مجددا کاندید شوند. برای عضویت یک دولت در شورای حقوق بشر حمایت کشورهای عضو اتحادیه اروپا از اهمیت به سزایی برخوردار است. عملکرد دولت ها پس از عضویت در شورا توسط سازمانهای غیر دولتی و جامعه مدنی مورد ارزیابی قرار می گیرد.
انتخابات جهت عضویت در شورای حقوق بشر در 9 ماه می 2006 صورت گرفت.
2-4- تعلیق عضویت
بند 8 قطعنامه 251/60 اذعان دارد که مجمع عمومی سازمان ملل متحد می تواند با رای اکثریت 3/2 اعضای حاضر و رای دهنده در صورت نقض شدید و سیستماتیک حقوق بشر حق عضویت اعضا را در شورای حقوق بشر به حالت تعلیق در آورد.
3-4- جلسات
شورا جلسات منظمی در طول سال برگزار می کند، حداقل 3 جلسه در سال و شامل یک جلسه اصلی است. این جلسات نباید در مجموع کمتر از 10 هفته باشد، جلسات دوم شورای حقوق بشر در ماه های ژوئن و سپتامبر برگزار خواهد شد. علاوه بر این جلسات ذکر شده، ممکن است به درخواست اعضای شورا و حمایت 3/1 اعضا جلسات اظطراری نیز برگزار شود.
4-4-وظا یف شورا
عملکرد شورا در پاراگراف های 5^2 قطعنامه 251/60 بطور صریح مشخص شده است، شورا می تواند توصیه هایی در مورد حمایت و ارتقاء حقوق بشر و توسعه حقوق بین الملل داشته باشد. ایجاد یک سیستم بررسی دورهای جهانی که به UPR مشهور است و در هیچ یک از معاهدات نظارتی حقوق بشر مشابه آن وجود ندارد پیش بینی شده است.
5-4- اولین جلسه شورای حقوق بشر در 30^19ژوئن 2006
تمرکز اصلی اولین جلسه عمدتا بر مسائل رویه ای بود. شورا سعی برآن داشت که دستور کار و برنامه های خود را برای 12 ماه آینده تنظیم کند. برای بررسی وضعیت کشورها به ایجاد سیستم گزارشگران ویژه، کمیسیون های فرعی، رویه شکایت محرمانه 1503و مکانیسم بررسی دوره ای جهانی دست زد. مشارکت و همکاری سازمانهای غیر دولتی با شورا همچنان حفظ شد. از طریق گفتگو و مذاکراتی با کمیساریای عالی و نمایندگان دولتها، شورا هفت تصمیم گیری، 5 قطعنامه و دو بیانیه را به تصویب رسانید. دو اقدام در زمینه مسائل ماهوی و اساسی نیز صورت گرفت، تنظیم متن استاندراردهای جدید حقوق بشری، پیش نویس کنوانسیون بین المللی حمایت از همه اشخاصی که دچار ناپدید سازی اجباری شده و یک بیانیه غیر الزام آور بصورت پیش نویس اعلامیه ای در رابطه با حقوق افراد بومی صورت گرفت. همه این بیانیه ها و اعلامیه ها برای اجرا در جلسه پاییز 2006 به مجمع عمومی ارجاع شدند. پس از مشاوره های طولانی در طول جلسه سرانجام منجر به توافق در 5 مساله اساسی بطور مشخص شدند: مناطق اشغالی فلسطین، تعصب های مذهبی، توافقنامه ابوجا در دارفور،مهاجرت و مدافعان حقوق بشر. پاکستان به نماینندگی از طرف سازمان کنفرانس اسلامی (OIC) پیش نویس تصمیمات در مورد فلسطین اشغالی و تعصبات مذهبی را مطرح کرد. در آخرین ساعات جلسه ی شورا به تصویب رسیدند و با این عمل نشان داد که حقوق بشر نه فقط برای افراد بلکه برای مذهب هم قابل اجراست.
6-4- جلسات ویژه
علاوه بر جلسات عادی شورا در 11 اوت 2006 جلسه ای ویژه برگزار کرد و به بررسی اقدامات و نقض فاحش حقوق بشر توسط اسرائیل در لبنان، از جمله قتل عام قانا، هدف قرار گرفتن گسترده غیر نظامیان بی گناه در شهر، تخریب زیر ساخت های حیاتی غیر نظامیان پرداخت. همچنین قطعنامه ای در مورد وضعیت وخیم حقوق بشر در لبنان که بواسطه عملیات نظامی اسرائیل ایجاد شده بود به تصویب رسانید.این قطعنامه یک هیات اعزامی سطح بالا را برای تحقیق در مورد کشتار غیر نظامیان، انواع سلاح های استفاده شده توسط اسرائیل و انطباق آن با قوانین بین المللی و وسعت تاثیر حملات اسرائیل بر جان انسانهاو زیر ساخت های حیاتی تصویب کرد.
بند پنجم- اصلاحات کمیسیون حقوق بشر
عناصر اصلی برای اصلاح کمیسیون حقوق بشر با خاتمه کار کمیسون و تحت عنوان اصلاحات در عضویت و ساختار و بطور خلاصه در اهداف و روش ها آغاز شد. کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، لوییز آریور از چندین ماه قبل صحبت از انقلاب آرام در حقوق بشر کرده بود.
سازمان عفو بین الملل معتقد است که توسعه بدون امنیت و امنیت هم بدون توسعه وجود نخواهد داشت، این سازمان اجلاس سران سپتامبر 2005 را تنها فرصت برای جهانی مرفه تر و عادلانه تر در قرن جدید می داند. در طول دهه های گذشته، برنامه کاری کمیسیون حقوق بشر شامل طیف کاملی از حقوق مدنی، فرهنگی و اقتصادی و سیاسی و از جمله حق توسعه بوده است. مکانیسم هایی در موضوعات حق بهداشت، مسکن، آموزش و پرورش مکمل برنامه های حقوق بشر است، و حتی مسائلی مانند ناپدیدسازی اجباری و اعدام های غیر قانونی و شکنجه مد نظر شورای حقوق بشر جدید می باشد.
با تاسیس شورای حقوق بشر در بدو امر اینگونه به نظر می رسد که مجموعه حقوق بشر با اصلاح کاستیها و معایب گذشته این سیستم تقویت شده است.
اهم معایبی که در بررسی سوابق کاری کمیسیون حقوق بشر مورد توجه قرار گرفتند و لازم بود که در مکانیسم جدید رفع شوند، از قرار زیر هستند:

مطلب مشابه :  حداکثر اکسیژن مصرفی