سندرم رودهی تحریکپذیر

سندرم رودهی تحریکپذیر

سندرم رودهی تحریکپذیر

امروزه با وجود مطالعات متعددی که در مورد سندرم رودهی تحریکپذیر صورت گرفته، همچنان سببشناسی آن در حد چند فرضیه باقی مانده و طبیعتاً هنوز درمانی اساسی و مبتنی بر علل زمینهای برای آن وجود ندارد، بنابراین ضرورت دارد که پژوهشگران با بررسی شیوههای مختلف در زمینه سببشناسی و جستجوی راههای درمان برای رفع مشکلات مبتلایان به این سندرم اقدام کنند. با توجه به وجود شواهد نسبتاً کم در زمینهی نحوهی اثر لمسدرمانی در حوزهی بیماریهای جسمانی و اهمیت یافتن روشی برای درمان مبتلایان به این سندرم، بهتر است که تأثیر این روش بر روی اضطراب و علایم بیماران مبتلا به سندرم رودهی تحریکپذیر به صورت علمی مورد بررسی قرار گیرد تا در صورت تأیید شدن اثربخشی آن، علاوه بر اینکه به عنوان روشی مکمل یا جایگزین برای درمان این بیماران میتواند مورد استفاده قرار گیرد، بتوان در مورد اثربخشی این روش هم با شواهد و مدارک بیشتری قضاوت کرد.
1-4 اهداف پژوهش
الف) هدف کلی
شناخت تأثیر لمس درمانی بر اضطراب و شدت علایم بیماران مبتلا به سندرم رودهتحریکپذیر.
ب) اهداف جزیی
شناخت تأثیر لمسدرمانی بر علایم بیماران مبتلا به سندرم رودهی تحریکپذیر.
شناخت تأثیر لمسدرمانی بر اضطراب بیماران مبتلا به سندرم رودهی تحریکپذیر.
1- 5 فرضیههای پژوهش
لمسدرمانی موجب کاهش شدت علایم بیماران مبتلا به سندرم رودهی تحریکپذیر میشود.
لمسدرمانی اضطراب بیماران مبتلا به سندرم رودهی تحریکپذیر را کاهش میدهد.
1- 6 تعریف مفهومی و عملیاتی متغیرهای پژوهش
الف- سندرم روده ی تحریک پذیر
سندرم رودهی تحریکپذیر(IBS) معمولترین اختلال عملکردی دستگاه گوارش است که با تغییر اجابت مزاج و درد یا ناراحتی شکمی، بدون وجود اختلالهای ساختاری قابل شناسایی مشخص می شود (هاریسون، 2008؛ آستیانو و همکاران، 2008). اختلالات عملکردی دستگاه گوارش (FGID) اختلالات مزمنی هستند که با علت نامشخص، ملاک های تشخیصی سوال برانگیز، دوره های طولانی مدت و غیر قابل پیش بینی بیماری، همراهی همیشگی با اختلالات روانشناختی و تأثیرات دارویی اندک مشخص می شوند (چانگ و همکارن، 2006؛ تیلبرگ و همکاران، 2008).
از علایم سندرم رودهی تحریکپذیر میتوان به درد و ناراحتی شکمی، سوزش سر دل، بالا آوردن اسید معده، احساس پیچش در بالای شکم، تهوع و استفراغ، قار و قور شکمی، نفخ شکم، آروغ زدن، نفخ معده (سیری زودرس)، یبوست (داشتن کمتر از 3 بار دفع مدفوع در هفته)، اسهال (داشتن بیش از 3 بار دفع مدفوع در روز)، مدفوع سفت، زور زدن در هنگام دفع مدفوع و احساس دفع ناکامل، مدفوع شل و به میزان کم، احساس نیاز فوری به اجابت مزاج و دفع موکوس اشاره کرد. در این پژوهش علایم گوارشی آزمودنیها با استفاده از مقیاس نمرهبندی علایم گوارشی (GSRS) که 15 علامت را در این بیماران اندازهگیری میکند، سنجیده شد. سوالهای این مقیاس در یک طیف چهار درجهای 0، 1، 2 و 3 قرار دارد که صفر بیانگر پایین ترین و 4 نشاندهندهی بالاترین شدت هر علامت میباشد (حضرتی، 1385).
در این پژوهش برای تشخیص سندرم رودهی تحریکپذیر از معیار تشخیصی Rome III و برای اندازهگیری شدت علایم گوارشی این بیماران از پرسشنامه نمرهبندی علایم گوارشی استفاده شد و نمرهی بهدست آمده در این پرسشنامه بیانگر شدت علایم بود.
ب- اضطراب
اضطراب احساسی مبهم و ناخوشایند از ناراحتی یا وحشت میباشد که همراه با پاسخ دستگاه عصبی خودمختار مشخص میشود، منبع آن اغلب برای فرد ناشناخته است و بر خلاف ترس که یک پاسخ شناختی به تهدید است، پاسخی هیجانی به تهدید میباشد (بلاک و هاکس ، 2005).
اسپیلبرگر، کورساج و لاشن (1970) اضطراب را به دو بخش اضطراب حالت و اضطراب صفت تقسیم کرده و هر یک را به صورت زیر تعریف کردهاند:
اضطراب حالت؛ عبارت است از احساس ناخوشایند ، زودگذر و آگاهانهای از تنش، بیم و نگرانی که با برانگیختگی دستگاه عصبی خودمختار و واکنشهای مربوط به آن از قبیل؛ تعریق، لرزش و افزایش ضربان قلب همراه است.
اضطراب صفت؛ انگیزه یا زمینهی رفتاری است که فرد را برای نشان دادن واکنش در مقابل موقعیتهای بسیاری که خطری ندارد و یا خطر متناسب با شدت واکنش نیست آماده میکند و فرد نسبت به آن موقعیتها مضطرب میشود (به نقل از ریو و بناسیو ، 2008).
در این پژوهش نمرات آزمودنیها در پرسشنامه اضطراب حالت- صفت اسپیلبرگر بیانگر میزان اضطراب آنها بود.

 

مدیر

داغ ترین ها

No description. Please update your profile.

~~||~~Comments Are Closed~~||~~