سکه های طلا و نقره

دانلود پایان نامه

الف)پرهیز از تجمل گرایی:
از دیگر آسیب هایی که در حوزه اجتماع، هر فرمانده و مدیر را تهدید می کند، تجمل- گرایی است. تجمل گرایی شکاف و فاصله میان او و مردم را افزایش می دهد و به تدریج تصویری را برای جامعه مستولی می سازد که مسئولان آن نه تنها به منافع ملی و حقوق مردم نمی اندیشند، بلکه همواره درصدد تأمین منافع شخصی و گروهی خود هستند. ابن خلدون، از اندیشمندان مسلمان، تجمل گرایی را خطرناک ترین عامل برای فروپاشی نظام سیاسی می داند که زمینه را برای ظهور عصبیتی (حاکمیتی) جدید و کنار رفتن حاکمیت سابق فراهم می آورد.
(انادری وکریمی خویگانی،1390ص222).
1) نمونه های تجمل گرایی در صدر اسلام
مسعودی گزارش هایی کوتاه از ثروت عثمان و برخی از عمّال و صحابه را در دوران او چنین آورده است: «عثمان در مدینه، خانه ای با سنگ و آهک با درهایی از چوپ ساج و عرعر ساخت و در مدینه اموال و باغ ها و چشمه های بسیار داشت. طلحه در کوفه خانه هایی ساخت که هم اکنون- (زمان مسعودی)- در محله کناسه به نام «دارالطلحتین» معروف است و در مدینه نیز خانه ای با آجر و گچ و ساج ساخت. زبیر، خانه ای در بصره داشت که اکنون (یعنی سال 332 هـ.ق) معروف است و تجّار و مال داران و کشتی بانان بحرین و دیگران، آنجا فراوان می آیند. او در مصر و کوفه و اسکندریه نیز خانه هایی داشت. عبدالرحمن بن عوف، خانه ای وسیع ساخت که طویله آن گنجایش 100 رأس اسب، 000/84 دنیار بود (مسعودی، 1409،ص 332).
سعید بن مسیب می گوید: «وقتی زید بن ثابت مُرد، چندان طلا و نقره از خود به جا گذاشته بود که آنها را با تبر می شکستند. این مقدار، غیر از اموال و املاک دیگری بود که قیمت آن به 100000 دینار می رسید. سعد بن ابی وقاص در عقیق، خانه های مرتفع و وسیع بنا کرد و بالای آن، ایوان هایی ساخت» (همان).
2) حساسیت امیرالمؤمنین (علیه السلام):
همچنین حضرت علی (علیه السلام) حدود چهارده قرن قبل و پیش از همه، این آسیب خطرناک را گوشزد کرده است که در اینجا به نمونه هایی از آن اشاره می کنیم:
هنگامی که به امام خبر دادند «شریح بن حارث»، قاضی امام، خانه ای به هشتاد دینار خریده است، او را احضار کرد و پس از نگاهی خشم آلود، به وی فرمود: «این کار، تو را از عزت و قناعت خارج کرده و به خواری و دنیاپرستی کشانده و در محله نابودشوندگان و کوچه هلاک شدگان قرار داده است…». اما در ادامه می فرماید: «این خانه (اقدام) به چهار جهت منتهی می گردد: یک سوی آن آفت ها و بلاها، سوی دوم مصیبت ها، سوی سوم هوا و هوش های سست کننده و سوی چهارم، شیطان گمراه کننده قرار دارد و در خانه به روی شیطان گشورده است» (جعفری، 1379، نامه3).
در حکمت 355 نهج البلاغه نیز آمده است هنگامی که یکی از کارگزاران امام، خانه ای باشکوه ساخت، امام به او فرمود: «سکه های طلا و نقره، سر برآورده خود را آشکار ساختند. همانا ساختمان مجلل، بی نیازی و ثروتمندی تو را می رساند.» امام علی (علیه السلام) خود به مردم کوفه می فرمود: «اگر جز با مرکب خویش و وسایل شخصی ام که حمل می کند و غلامم، از نزد شما رفتم، بدانید خیانت کرده ام» (ابن ابی الحدید، 1385، 200).
همچنین حضرت علی (علیه السلام) پس از جنگ بصره، به منظور عیادت، بر یکی از یاران خود به نام «علاء بن زیاد» وارد می شود و خانه بسیاری بزرگ و مجلل او را می بیند؛ با تعجب فراوان از او می پرسد تو با این خانه بزرگ در دنیا چه می کنی و می فرماید: «اِنّ اللهَ فَرَضَ عَلی اَئِمَّۀ اَلعَدلِ اَن یُقَدَّرُوا اَنفُسَهم بِضَعَفَۀِ النّاسِ کَیلا یَتَبَیَّغَ باِلفَقیرِ فَقرُهُ»، خداوند بر پیشوایان حق و عدل واجب کرده خود را با مردم ناتوان و بی بضاعت همسو

مطلب مشابه :  ، ، مهارتهای فراشناختی