به دلیل نو بودن حوزه­ی صبر، پژوهش­های انجام شده در این زمینه اندک است. نوری (1387) پژوهشی در زمینه­ی بررسی پایه­های روانشناختی و نشانگان صبر در قرآن انجام داد و در این پژوهش، به این مسأله پرداخته که در افراد خویشتن­دار چه سازه­های روانشناختی وجود دارد که آنان را قادر می­سازد در موقعیت­های دشوار، خودمهارگری نشان دهند.

حسین­ثابت (1387) در پژوهشی که تحت عنوان اثربخشی آموزش صبر بر اضطراب، افسردگی و شادکامی انجام داد، با این نتیجه رسید که آموزش صبر منجر به کاهش اضطراب و افسردگی و افزایش شادکامی می­شود.

در مطالعه­ای که توسط خرمایی (1388) انجام شد پنج مؤلفه برای صبر مشخص گردید و پرسشنامه­ای نیز برای سنجش مؤلفه­های صبر طراحی گردید.

در پژوهشی که توسط خرمایی و بانشی (1389) انجام گرفت، رابطه­ی میان صبر و سلامت عمومی مورد بررسی قرار گرفت و این نتایج به دست آمد: بین شکایت جسمانی و مؤلفه­ی متعالی شدن، رابطه­ی منفی و معنادار وجود دارد. همچنین بین مؤلفه­های شکایت جسمانی، اضطراب و افسردگی با مؤلفه­ی شکیبایی، رابطه­ی منفی مشاهده شد.

در پژوهشی که توسط خرمایی و محمودی (1389) تحت عنوان بررسی رابطه میان سبک­های شناختی تفکر و مؤلفه­های صبر انجام شد، این نتایج به دست آمد: بین مؤلفه­ی درنگ و مؤلفه­ی قانونگزار و همچنین مؤلفه­ی رضایت و مؤلفه­ی قانونگزار، همبستگی مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین همبستگی میان دو مؤلفه­ی کل­نگر و جزءنگر با مؤلفه­ی شکیبایی، مثبت و معنادار بود. بین مؤلفه­های متعالی شدن و درونگرا و کل­نگر نیز همبستگی مثبت و معنادار وجود داشت.

مطلب مشابه :   ارزیابی نخستین و ثانوی در مقایسه ی ویژگی های شخصیتی
دسته بندی : داغ ترین ها