مقاله (پایان نامه) : قانون حاکم بر فرزند خواندگی

دانستیم که فرزندخواندگی در دسته ارتباطی احوال شخصیه در حقوق ایران می باشد و از این طریق می توان قوانین حاکم بر فرزندخواندگی را مشخص کرد که ما در دو گفتار مورد بررسی قرار می دهیم:

گفتار اول : قوانین حاکم بر فرزندخواندگی ایرانیان شیعه

گفتار دوم : قوانین حاکم بر فرزندخواندگی ایرانیان غیر شیعه

گفتار اول : قوانین حاکم بر فرزندخواندگی ایرانیان شیعه

همانطور که در مباحث گذشته بیان نمودیم، در حقوق اسلام فرزندخواندگی به رسمیت شناخته نشده است. در بین مسلمانان این تاسیس با شرایط و آثاری دیگر تحت عنوان سرپرستی مورد قبول قرار گرفته است.

اصل 21 قانون اساسی دولت را موظف به حمایت از مادران و کودکان بی سرپرست می داند.

همچنین قانون حمایت از کودکان بدون سرپرست مصوب 1353، به منظور تامین منافع مادی و معنوی کودکان بدون سرپرست، شرایط خاصی را برای خانواده هایی که می خواهند سرپرستی اطفال بدون سرپرست را بر عهده بگیرند، وضع نموده است.[1]

مواد3و4 لایحه حمایت از کودکان و نوجوانان بی سرپرست و سرپرست مصوب 92، بیانگر همین مطلب است.

ماده3 لایحه مذکور: ((کلیه اتباع ایرانی مقیم ایران می توانند سرپرستی کودکان و نوجوانان مشمول این قانون با رعایت مقررات مندرج در آن و با حکم دادگاه صالح برعهده گیرند.))

ماده4 لایحه مذکور: (( ایرانیان مقیم خارج از کشور می توانند تقاضای سرپرستی خود را از طریق سفارتخانه یا دفاتر حفاظت از منافع جمهوری اسلامی ایران به سازمان تقدیم نمایند. سفارتخانه یا دفاتر یادشده موظفند در اجرای این قانون، با سازمان همکاری نمایند و سازمان موظف است با حکم دادگاه صالح به در خواست متقاضی رسیدگی کنند.))

مطلب مشابه :  پایان نامه پایان نامه مدیریت و برنامه ریزی توسعه گردشگری در بوشهر با تاکید بر توریسم ساحلی

گفتار دوم : قوانین حاکم بر فرزندخواندگی ایرانیان غیر شیعه

اقلیت های دینی غیر مسلمان ایرانی از جمله مسیحی، زرتشتی، کلیمی که به موجب اصل 13 قانون اساسی به رسمیت شناخته شده اند فرزند خواندگی را پذیرفته اند. در خصوص اقلیت های دینی می توان به قانون اجازه رعایت احوال شخصیه ایرانیان غیر شیعه در محاکم مصوب 1312، اشاره نمود. در بند 3 قانون مذکور، در مسایل مربوط به فرزند خواندگی، عادات و قواعد مسلمه متداوله در مذهبی که پدرخوانده یا مادرخوانده پیرو آن است، رعایت می شود.[2]

در خصوص ایرانیان غیرشیعه برخی[3] بین ایجاد حق و مرحله اثرگذاری حق قائل به تفکیک شده اند؛ مرحله ایجاد حق، در هر حال وحدت یا اختلاف تابعیت پدرخوانده یا مادر خوانده با فرزندخوانده، قانون ایران حاکم است. بنابراین قانون حاکم در مرحله ایجاد حق، قانون ایران می باشد. در این خصوص قوانین عمومی ایران از جمله قانون مدنی و قانون حمایت از کودکان بدون سرپرست بر موضوع حکومت دارد. همچنان که ماده 2 قانون حمایت مقرر می دارد: (( این سرپرستی به منظور حمایت از تامین منافع مادی و معنوی طفل برقرار می گردد ولی در هر حال از موجبات ارث نخواهد بود.)) و تاکید بر این سرپرستی مذکور (( در هر حال موجبات ارث نخواهد بود)). قانونگذار صرفاً در این مرحله مقررات ایرن را حاکم بر موضوع دانسته است.[4]

[1]توسلی نائینی، منوچهر، فرزندخواندگی در کنوانسیون حقوق کودک 1989، و مقایسه آن در حقوق ایران، ماهنامه حقوق، زمستان1388،دوره39، شماره4،صفحه99.

[2]توسلی نائینی، منوچهر، امیر نیرومند، مرضیه، فرزند خواندگی-مطالعه تطبیقی در فقه امامیه و حقوق ایران و فرانسه، ماهنامه دادرسی، اردیبهشت91، شماره91، صفحه 23.

مطلب مشابه :  فروش فایل پایان نامه : حقوق هوایی از منظر حقوق عمومی ایران و بین الملل

[3]محلاتی، شهربانو، نسب و فرزندخواندگی، انتشارات منیر، چاپ اول، 1386، صفحه 168و169.

[4]متولی، محمد، همان، صفحه51.

دانلود متن کامل از لینک زیر :

بررسی ازدواج سرپرست با فرزند خوانده