قانون مجازات عمومی مصوب

دانلود پایان نامه

ب) کسی که مردم را به فساد یا فحشا تشویق نموده یا موجبات آن را فراهم نماید. …»
همانطور که از نص ماده پیداست؛ « صرف تشویق نمودن مردم به فساد و فحشا برای تحقق جرم کفایت میکند و لازم نیست که منجربه فساد شود. از این رو جرمی مطلق است. »(شکری و سیروس، 1384، 709)
البته اقسام مختلف هرزهنگاری سنتی قبل از انقلاب اسلامی در مواد211 و 213 مکرر قانون مجازات عمومی مصوب سال1304 مورد عنایت مقنن قرار گرفتهبود.
2-قانون حمایت از کودکان و نوجوانان
علاوه بر اینها مواد دوم و سوم قانون حمایت از کودکان و نوجوانان(مصوب 1381)، به طور ضمنی به حمایت از کودکان در برابر محتویات هرزهنگاری پرداخته است. به استناد ماده دوم این قانون:
« هرنوع اذیت و آزار کودکان که موجب شود به آنان آسیب جسمی یا روانی و اخلاقی وارد شده و سلامت جسم یا روان آنها را به مخاطره اندازد، ممنوع است.»
و مطابق ماده سوم این قانون:
«هرگونه خریدوفروش، بهرهکشی و بهکارگیری کودکان برای ارتکاب اعمال خلاف مانند قاچاق ممنوع و مرتکب حسب مورد افزون به جبران خسارت واردشده، به ششماه تا یکسال زندان یا به جزای نقدی از دهمیلیون ریال تا بیستمیلیون ریال محکوم خواهدشد.»
3-قانون مطبوعات
همچنین قانونگذار علیرغم اینکه در ماده640 قانون مجازات اسلامی نمایش و انتشار مطالب و تصاویر خلاف عفت عمومی را منع کرده است در ماده28 قانون مطبوعات به دلیل حساسیت و تأثیری که مطبوعات و رسانهها در زندگی بشر دارند به طور خاص به این مهم توجه کردهاست. ماده مزبور مقرر میدارد:
«انتشار عکسها و تصاویر و مطالب خلاف عفت عمومی ممنوع و موجب تعزیر شرعی است و اصرار بر آن موجب تشدید تعزیر و لغو پروانه خواهدبود.»
فصل چهارم قانون مطبوعات مصوب 22/12/1364 به حدود مطبوعات اختصاص داده شدهاست برابر ماده6 قانون مذکور نشریات جز درموارد اخلال به مبانی و احکام اسلام و حقوق عمومی و خصوصی که در این فصل مشخص میشوند آزادند. بند2 ذیل ماده اخیرالذکر(اشاعه فحشا و منکرات و انتشار عکسها و تصاویر و مطالب خلاف عفت عمومی) جزء موارد ممنوعه برشمرده شده و «درصورت ارتکاب» ماده28 همین قانون مجازات آن را تعیین نمودهاست. البته مجازات مربوط به موجب بند2 تبصره3 ماده6 الحاقی1377 به مجازات تعیین شده در ماده698 ق.م.ا ارجاع دادهشدهاست.(اسکندرزاده شانجانی، 1389،45)
هرچند نظری مبنی بر این مسئله وجود دارد که میتوان با وحدت ملاک ارتکاب چنین جرایمی در محیط سایبر را نیز از مصادیق همین قانون دانست ولی عملاً در بحث نشریات الکترونیک رویه قضایی تاکنون شمول قانون مطبوعات بر نشریات دیجیتال را نپذیرفته است و هرزهنگاری و انتشار آثار مبتذل یا مستهجن از طریق نشریات و مطبوعات الکترونیکی نیز مشمول قانون سمعی بصری است.(اسکندرزاده شانجانی، 1389، 45)
مطابق ماده 28 قانون مطبوعات؛ رفتار ارتکابی این عنوان مجرمانه از طریق فعل مثبت انتشار است و وسیله ارتکاب جرم الزاما باید روزنامه، ماهنامه، مجله و آنچه مطابق تعاریف و عرف، ذیلِ عنوان مطبوعات قرار می گیرد، باشد؛ به علاوه شرایط و اوضاع و احوال تحقق جرم این است که عکس و مطالب منتشرشده در تضاد با عفت و اخلاق عمومی باشد و همچنین باید گفت که این جرم،جرمی مطلق است و برای تحقق این عنوان مجرمانه نیاز به نتیجه خاصی نیست و صرف انتشار باتوجه به سایر اوضاع و احوال لازم برای تحقق جرم که بیان شد سبب وقوع جرم میگردد و البته از نظر عنصر معنوی جرمی است که فقط نیازمند سو نیت عام است یعنی عنصر معنوی این جرم عبارت استاز عمد در انتشار عکسها و مطالب خلاف عفت عمومی با علم و آگاهی به محتوی آنها.
4- قانون نحوه مجازات اشخاصی که در امور سمعی و بصری فعالیتهای غیرمجاز می نمایند.
قانوان نحوه مجازات اشخاصی که در امور سمعی و بصری فعالیت غیرمجاز مینمایند به نوعی اولین قانون خاص مرتبط با حوزه هرزهنگاری محسوب میشود این قانون که ابتدا در 24/11/1372 به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید در نوع خود از جهات بسیاری قابل توجه بود. مشخص نمودن فعالیت سمعی و بصری مجاز و غیرمجاز، ارائه تعریف مشخص برای اولین بار از واژههای مبهمی مثل مبتذل و مستهجن و تعیین ضابطه مشخص برای تولید و تکثیر عمده و غیرعمده محصولات و برخی موارد دیگر از نکات قابل توجه این قانون محسوب میشد ولی به دلیل بروز مسائل جدید و باتوجه به نیازهای جدید جامعه قانونگذار با درنظرگرفتن این موارد در تاریخ 19/10/1386 اقدام به اصلاح قانون مزبور و ملغیالاثر نمودن قانون سال1372 نمود.(اسکندرزادهشانجانی، 1389، 46)
قانونگذار در مواد3 و4 قانون مذکور به موضوع هرزهنگاری و وضع ممنوعیتها و مجازات های آن توجه نمودهاست که به شرح ذیل بررسی میگردد.
ماده3: « عوامل تولید، توزیع، تکثیر و دارندگان آثار سمعی و بصری غیرمجاز اعماز اینکه مجوز فعالیت از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی داشته و یا بدون مجوز باشند باتوجه به محتوای اثر حسب مورد علاوه بر ابطال مجوز به یکی از مجازاتهای مشروحه ذیل محکوم خواهندشد:
الف- عوامل اصلی تکثیر و توزیع عمده آثار سمعی و بصری مستهجن در مرتبه اول به یک تا سه سال حبس و ضبط تجهیزات مربوطه و یکصدمیلیون ریال جریمه نقدی و محرومیت اجتماعی به مدت هفتسال و درصورت تکرار به دو تا پنج سال حبس و ضبط تجهیزات مربوطه و دویستمیلیون ریال جزای نقدی و محرومیت اجتماعی به مدت ده سال محکوم میشوند. چنانچه عوامل فوقالذکر یا افراد زیر از مصادیق مفسدفیالارض شناختهشوند، به مجازات آن محکوم میگردند.
تولیدکنندگان آثار مستهجن با عنف و اکراه؛
تولیدکنندگان آثار مستهجن برای سوءاستفاده جنسی از دیگران؛

مطلب مشابه :  ضرورت و چگونگی ایجاد نظام تضمین کیفیت در آموزش و پرورش، هدف های نظام تضمین کیفیت، مدیریت کیفیت جامع