مخاطرات ناشی از سرمایه اجتماعی

دانلود پایان نامه

شبکه های میان سازمانی که حاصل کار سرمایه اجتماعی است، مزایای مختلفی برای سازمان دارد از جمله کسب مهارتها و دانش جدید از سوی اعضای شبکه ها مزیتی است که می تواند در سازمان های چند بخشی کاربرد داشته باشد. تحقیقات دیگری نشان داده است که شرکتهای چند ملیتی برای تبادل اطلاعات و تسریع در جریان ارتباطات می توانند از این تئوری استفاده برند (الوانی،1381) .
مزیت دیگر سرمایه اجتماعی ایجاد یکپارچگی در میان اعضا است. هنجارها و باورهای محکم موجب ایجاد شبکه اجتماعی قوی می شود که در برگیرنده آداب و رسوم و قوانین خاصی است و این هنجار ها جایگزین کنترلهای رسمی می شود (الوانی،1381) .
برت، گابای و زوکرمن، پادونلی و بارون معتقدند که سرمایه اجتماعی برای موفقیت کارکنان در کار راهه شان موثراست. بلیویو، اریلی و وید، نیز معتقدند که سرمایه اجتماعی در محدوده جبران خدمت اجرایی، مؤثر است.
سرمایه اجتماعی به کارکنان کمک می کند تا شغل هایی را یافته، و یک منبع غنی از نیروهای تازه برای سازمان ایجاد می نماید.
سرمایه اجتماعی، مبادله منابع در میان واحدها را تسهیل نموده و باعث ایجاد نوآوری می گردد. همچنین ناهاپیت و گوشال معتقدند که سرمایه اجتماعی به ایجاد سرمایه مفهومی کمک کرده ، و روزندال، اعتقاد دارد که برای اثر بخشی تیم های میان وظیفه ای، مؤثر و مفید است.
سرمایه اجتماعی میزان ترک خدمت و میزان تجزیه و از هم پاشیدگی سازمانی را کاهش داده؛ کارآفرینی را تسهیل نموده ؛ به تشکیل شرکت های جدید کمک می کند.
سرمایه اجتماعی، روابط با عرضه کنندگان و شبکه های تولید منطقه ای را تقویت نموده؛ یک عامل مؤثر در تسهیل یادگیری سازمانی به شمار می آید (Adler and Kwon,2002).
علاوه بر مواردی که در فوق بیان گشت محققانی از قبیل لازگا، پاتیسون و لین معتقدند که سرمایه اجتماعی، مشکلات هماهنگی را حل نمود، هزینه های انتقال را کاهش داده و جریان اطلاعات بین افراد را تسهیل می نماید ؛ به همین دلیل برای سازمان و اجتماع بسیار ارزشمند است.
در کارهای اخیر، محققانی از قبیل آدلر و وان((2002بیان می دارند که سرمایه اجتماعی به طور معنی داری به ایجاد مزیت برای سازمان ها کمک می نماید؛ ناهاپیت و گوشال (1998) ، سرمایه اجتماعی را برای توسعه و توزیع دانش در سازمان ها لازم می دانند.
به طور کلی، محققان نشان داده اند که سرمایه اجتماعی یک منبع با ارزش است، زیرا افراد هنگامیکه یکدیگر را شناخته و درک نموده و به هم اعتماد داشته و با یکدیگر هویت می یابند به صورت کاراتر و مؤثرتری با هم کار می کنند (Bolino , Turnley and Bloodgood , 2002 ).
ناهاپیت و گوشال(1998)، بیان می دارند که سازمان هایی که دارای سطوح بالایی از سرمایه اجتماعی اند، احتمال دارد تا نسبت به رقبایشان که دارای سطح سرمایه اجتماعی کمتری هستند، موفق تر باشند.
همچنین لینا و ون بورن (1999)، مطرح می نمایند که بین سرمایه اجتماعی و تعهد کارکنان ، انعطاف پذیری سازمان، مدیریت مناسب کنش جمعی و ایجاد سطوح بالایی از سرمایه مفهومی، رابطه مثبت و معنی داری برقرار است و بنابراین سرمایه اجتماعی می تواند عملکرد سازمانی را ارتقا دهد(Bolino et al,2002).
لینا و ون بورن همچنین سازه ای را ایجاد نموده و آن را «سرمایه اجتماعی سازمانی» نامیده اند و در تعریف این سازه، آن را به منزله منبعی دانسته اند که منعکس کننده ویژگی های روابط اجتماعی درون سازمان است. از نظر این دو محقق، سرمایه اجتماعی سازمانی از طریق میزان گرایش اعضاء به اهداف جمعی و همچنین اعتماد مشترک میان آنها ، که با تسهیل کنش جمعی ایجاد ارزش می نماید ، مشخص می شود.
سرمایه اجتماعی سازمانی، یک دارایی است که هم برای سازمان (از طریق ایجاد ارزش برای ذینفعان) و هم برای اعضای سازمان (از طریق ارتقای مهارت های کارکنان) مفید و سودمند است (Leana and Van Buren,1999) .
علاوه بر مزایای فوق بکارگیری سرمایه اجتماعی در سطح سازمانی دارای مزایایی مانند: ایجاد سازمان کاری و تیمهای منعطف، ارائه سازوکارهایی برای بهبود مدیریت عملکرد گروهی، زمینه سازی برای توسعه سرمایه های غیر مادی در سازمان و افزایش تعهد اعضاء و کارکنان سازمان نسبت به مصلحت عامه است. (Leana and Burren , 1999).
درنهایت، سرمایه اجتماعی باعث به اشتراک گذاشتن بهتر دانش، ابقاء دانش سازمانی، ایجاد روابط مبتنی بر اعتماد و همکاری، روح تعاون (درون سازمانی- برون سازمانی) کمک به آموزش، افزایش فعالیتهای مرتبط با ثبات سازمانی و درک مشترک می شود، اهمیت سرمایه اجتماعی سازمانی از آن جهت است که سبب اجتماع افرادی (گروهها، تیم ها و…) می شود که با همدیگر بطور موفقیت آمیز کارها را به پایان می رسانند و احساس انسجام را از طریق اعتماد و همکاری ایجاد می نمایند.
2-2-14) مخاطرات ناشی از سرمایه اجتماعی
با وجود اینکه سرمایه اجتماعی عموما به عنوان یک مزیت افراد، گروهها و سازمانها درنظر گرفته شده است توجه کمی نسبت به جنبه های منفی سرمایه اجتماعی سازمان وجود دارد. با این وجود سرمایه اجتماعی مخاطراتی دارد که گاهی اوقات می تواند مهمتر از مزایا باشند. (Hansen et al , 1999).
آدلر و وان (2002) بحث می کنند که گاهی اوقات مزایای سرمایه اجتماعی برای یک فرد ممکن است مخاطراتی برای افراد دیگر ایجاد کنند. مخاطره اطلاعاتی، یک مخاطره مهم سرمایه اجتماعی است. اگرچه ایجاد سرمایه اجتماعی مستلزم سرمایه گذاری قابل ملاحظه در برقراری و حفظ روابط است، لکن در برخی موقعیت ها سرمایه گذاری برای سرمایه اجتماعی ممکن است به لحاظ هزینه اثر بخش نباشد. تحقیق هانسن (1998) درباره مزایای اطلاعاتی سرمایه اجتماعی نشان داد که آن دسته از تیم های پروژه که پیوندهای قوی با واحدهای دیگر داشتند اغلب کارهایشان را زودتر از آنهایی که دارای پیوندهای ضعیف تری بودند تکمیل می کردند. با این وجود اگرچه پیوندهای قوی مزایای اطلاعاتی داشتند، لکن حفظ و نگهداری آنها بسیار گران بودند. هانسن بحث می کند که پیوندهای ضعیف موثرتر از پیوندهای قوی هستند نه تنها به دلیل اینکه آنها فراهم کننده امکان دسترسی به اطلاعات مفید هستند ، بلکه بدلیل آنکه حفظ آنها ارزان تر از حفظ پیوندهای قوی است.
همچنین مزایای همبستگی سرمایه اجتماعی ممکن است نتیجه معکوسی برای یک فرد یاگروه داشته باشند. همبستگی قوی بین اعضا گروه ممکن است آنها را در رابطه با هم بیش از حد پایبند کند. این پایبندی جریان فکر های جدید را در درون گروه کاهش داده و به تنگ نظری و رخوت گروه منتج می شود. همانطور که اسمیت دوور و پاول (1994 ) خاطر نشان می کنند پیوندها مستحکم ممکن است همچنین به پیوندهای سست تبدیل شوند. کرن(1998) اظهار می کند که اعتماد بین سازمانی بسیار زیادی در حال حاضر در صنعت آلمان وجود دارد. شرکتها به تامین کنندگان دائمی بسیار وفادار هستند و بنابراین برای جستجو و پذیرش فکرهای تازه تر تحرک کمی دارند.
در درون یک گروه کاری منسجم ، فقدان نوآوری، ایجاد خرده فرهنگ ها و مسئله گروه فکریمی توانند مانع اثر بخشی گروه و افرادش شوند. همچنین یک سازمان می تواند از طریق روابط با بیرون سازمان ، دانش ارزشمند و حیاتی کسب کند و نوآوری انجام دهد. (Allen and Cohen 1969).

مطلب مشابه :  رضایت گردشگران