مسابقات ورزشی

دانلود پایان نامه

برای توضیح بیشتر باید گفت هر دو از ورزش های هوازی به شمار می آیند ولی ایروبیک حرکات مربوط به خود را دارد،  و قوانین خود  را نیز دارد و طراحی حرکات در هر جلسه و یاد دادن حرکات متفاوت توسط مربی در هر جلسه برای ارتقاع سطح کلاس و افزایش متابولیسم بدن هنرجو ازمواردی ست که باید مورد توجه قرار گیرد و  همچنین از حرکات با دمبل, چوب, کش ورزشی برای سفت کردن بدن استفاده می شود .
در حالی که رقص فقط آموزش حرکات است ورزش هوازی نیز محسوب میشود. آموزش حرکات رقص نیز باید بر اساس ضرب آهنگ طراحی شود و اساس ایروبیک در آموزش رعایت شود.

3.1.3.1.2. مسابقات ورزشی رقص بر اساس چهار قانون مختلف
مسابقات ورزشی رقص براساس چهار قانون مختلف اجراء می گردند.
ـ استاندارد که متشکل از والس، تانگو ، واینس والس، فاکستروت آهسته و قدم های تند.
ـ آمریکا لاتین: که شامل سامبا، چاچا، رامبا، پاسودابل و جیو.
ـ تن دنس (ده رقص) تمام موارد بالا است که در یک مسابقه یک روزه اجرا می گردد.
ـ فورمشین که هشت زوج هم با قوانین استاندارد و هم قوانین آمریکای لاتین با هم می رقصند .
از بالاترین مقام، یا دو زوج از اعضای کشور IDSF دعوت می شود تا در رقابت شرکت کنند. در شکل استاندارد و آمریکای لاتین، از هشتاد تیم فقط شش تیم در یک رقابت سخت باقی می مانند و در هر پنج قانون در هر دور به مدت 5/1 تا 2 دقیقه طول می کشد. هرگز بیش از ده زوج در روی صحنه وجود ندارد و در نهایت 6 تیم در یک زمان با هم می رقصند.
تیم بر اساس تکنیک، رقص پا، موزیکال بودن رقصشان، اجرا، حرکات روی کف سالن و نظم اساسی در زمان داده شده، مورد قضاوت قرار می گیرد.
موزیک برای تمام رقابتها به جز فورمیشن توسط ارکستر انتخاب می گردد. و رقابت کنندگان نمی دانند که با چه آهنگی خواهند رقصید، اگر چه ریتم و تم، آهنگ بر اساس قوانین تنظیم شده است، امتحانها و آزمونهایی که توسط فیزیولوژیست های ورزشی در دانشگاه فری بورگ صورت گرفته نشان می دهد که سطح تلاش جسمانی و میزان تنفس در طول یک رقابت رقص مساوی با یک شناگر و هشتصد متر دویدم توسط یک دونده در یک زمان مشخص می باشد. در اینجا هرم ورزشی وجود ندارد و هر رقابت به طور منحصر به فرد انجام می شود. بدون هیچ پیشرفتی در کل مسابقات.
3.1.3.2حکم ورزش با رقص
انجام دادن برخی از ورزش ها به خاطر سرعت انجام عمل به موزیک های تند (مثل ترنس موزیک) نیاز دارد حال این سؤال مطرح می شود که اگر هدف از انجام دادن این ورزش ها کاهش یا افزایش وزن یا تندرستی بوده و رقص نباشد حکم شرعی آن چیست؟ و یا اگر نیت بقیه افراد از جمله مربی، غیر از ورزش کردن گاهی اوقات رقصیدن باشد حکمش چیست؟
با توجه به معانی طرب، لهو و مجالس لهو و لعب به دیدگاه برخی از مراجع تقلید پیرامون استماع موسیقی اشاره می شود، اکثر فقها نوعی از موسیقی را که «لهوی» باشد حرام می دانند نه همۀ انواع موسیقی را و بعضی استماع موسیقی مطرب را نیز حرام می دانند.
حضرات آیات عظام امام (رضوان الله علیه)، خامنه ای، سیستانی، فاضل لنکرانی (رضوان الله علیه) و مکارم شیرازی می فرمایند: «گوش دادن و یا نواختن هر نوع موسیقی که مطرب باشد جایز نیست. [و] ملاک در حرمت شاد یا غمناک بودن موسیقی نیست بلکه ملاک مطرب بودن یا نبودن آن است.»
آیت الله گلپایگانی (رضوان الله علیه): «شنیدن موسیقی و یا نواختن آن مطلقاً [چه لهوی و مطرب باشد یا نباشد] حرام است.»
آیت الله صافی گلپایگانی: «آنچه را عرف مردم موسیقی می دانند. استماع آن و ساخت و تعلیم و تعلم و فروش آلات آن [مطلقا] حرام است.»
آیت الله نوری همدانی: «گوش دادن به هر آهنگی که مطرب و لهوی و مناسب مجالس گناه و خوش گذرانی است جایز نیست.»
آیت الله وحیدخراسانی: «گوش دادن به هر آهنگ لهوی که مناسب مجالس گناه و خوش گذرانی است جایز نیست.»
آیت الله تبریزی (رضوان الله علیه): «موسیقی مناسب مجالس خوش گذرانی موسیقی لهوی است و نواختن و گوش دادن به آن حرام است.»
بنابراین به اتفاق همۀ مراجع اگر موسیقی از نوع حرام آن باشد، تحریک یا عدم آن، غمگین یا شاد بودن آن، مرکز پخش مانند صدا و سیما باشد و یا غیر آن و … هیچ اثری در حرام بودن آن ندارد.
بر این اساس هر چند ورزش فی نفسه اشکال ندارد، اما گوش دادن به موسیقی حرام در همین ورزش ها هم جایز نیست هر چند هدف از ورزش تندرستی و امثال آن باشد.
از سویی دیگر اگر این حرکات ورزشی مصداق رقص محسوب گردند حکم رقص را دارند و حرمت موسیقی جدای از حرمت رقص است و رقص حکم خاص خود را دارا است.

مطلب مشابه :  راهبردهای درمانی اضطراب اجتماعی، اختلال اضطراب اجتماعی، ترس از ارزیابی منفی