معیارهای تشخیص

دانلود پایان نامه

12-2- ایمنی
وقوع سقط های مکرر در دام های سرم مثبت، ایجاد ایمنی محافظت کننده در برابر نئوسپوروزیس را در شرایط طبیعی دچار شک و تردید می کند. بالا بودن میزان سقط در دام های مبتلا به فرم حاد (دام های دارای عیار سرمی منفی) نسبت به دام های مبتلا به فرم مزمن (دام های دارای عیار سرمی مثبت) از یک سو و از سوی دیگر وقوع سقط که در آبستنی های بعدی با افزایش دفعات آبستنی، کاسته می شود حاکی از این موضوع است که درجاتی از تکامل ایمنی در دام های مبتلا به فرم مزمن بیماری وجود دارد و در طی آبستنی های بعدی تقویت می شود. البته هنوز مشخص نشده که کدام نوع از پاسخ ایمنی در پیشرفت ایمنی اهمیت بیشتری دارد (et al. 2000 McAllister).
ایمنی وابسته به سلول، پاسخ حفاظتی اصلی سیستم ایمنی در مقابل آلودگی به انگل های تک یاخته ای داخل سلولی است. ایمنی نسبت به نئوسپورا، بسیار شبیه به توکسوپلاسما گندئی است. مقاومت در مقابل توکسوپلاسموزیس مرتبط با پاسخ ایمنی وابسته به لنفوسیت Th-1 است که به واسطه سیتوکین های اینترفرون گاما، اینترلوکین 12 و اینترلوکین 2 رخ می دهد. بررسی های انجام شده بر نقش حیاتی اینترفرون گاما و پاسخ لنفوسیت Th-1 در کنترل عفونت حاد نئوسپورایی تأکید دارد. به نظر می رسد ایمنی مؤثر بر علیه انگل های مشابه توکسوپلاسما وابسته به لنفوسیت های T و جهت گیری آن برای تبدیل شدن به لنفوسیت Th-1 است. اینترفرون گاما و اینترلوکین 12 در مقاومت بدن در مقابل نئوسپورا کانینوم اهمیت قابل توجهی دارند. در خصوص عفونت های حاد، تولید اینترلوکین 10 نقش مهمی در تنظیم پاسخ ایمنی دارد. ماکروفاژها نیز نقش حیاتی در ایمنی حفاظتی در برابر عفونت های انگلی داشته و فعال سازی ماکروفاژها توسط اینترفرون گاما منجر به کشتن نئوسپورا کانینوم توسط ماکروفاژ به واسطه تولید نیتریک اکسید می شود. به علاوه ماکروفاژها با عرضه آنتی ژن های نئوسپورا از طریق ملکول های MHCclassII باعث فعالیت اختصاصی لنفوسیت های T شده اند (et al. 2001 Nishikawa).
در گاوهایی که با نئوسپورا کانینوم آلوده می شوند (به طور طبیعی یا تجربی) هر دو پاسخ آنتی بادی اختصاصی و ایمنی سلولی فعال می شوند. در گاوهایی که به طور تجربی با تاکی زوئیت نئوسپورا تلقیح شده بودند، القای سلول های لنفوسیت T سیتوتوکسیک اختصاصی انگل که قادر به کشتن سلول های خودی آلوده به انگل هستند، رخ می دهد. این امر اشاره بر حساسیت و اهمیت نقش ایمنی سلولی در ایمنی حفاظتی گاوها بر علیه نئوسپورا دارد. لنفوسیت های CD8+ T قادر به کشتن سلول های خودی آلوده به نئوسپورا کانینوم از طریق مسیر پرفورین-گرانزیم هستند. تحقیقات انجام شده نشان می دهد که افزایش اینترفرون گاما باعث کاهش بیان BCL2 شده و منجر به بروز روند آپوپتوزیس سلول های آلوده می شود. در حالی که نئوسپورا کانینوم با تنظیم افزایشی BCL2 باعث تداوم حیات سلول آلوده می شود. پاسخ ایمنی هورمورال به صورت اوجIgM و سپس افزایش IgG که در عرض 60-40 روز به حداکثر خود می رسد هنگام تولد در گوساله تظاهر پیدا می کند. تیتر IgG مادری تا یک سال بالا باقی می ماند، در صورتی که در گوساله تیتر به آرامی افزایش یافته و پس از 8 ماه مقاوم می شود (et al. 2001; Nishikawa et al. 2000 McAllister Dubey et al. 1996; ).

مطلب مشابه :  روابط عمومی الکترونیک

13-2- تشخیص
به طور کلی تشخیص نئوسپورا با چندین روش صورت می گیرد:
1- روش های سرولوژیک
2- روش های تشخیص بافتی
3- روش های مولکولی
4- استفاده از حیوانات آزمایشگاهی
5- کشت سلولی
تشخیص دقیق سقط نئوسپورایی زمانی حاصل می شود که معیارهای تشخیصی متفاوتی چون سن آبستنی، شرایط اتولیز پس از مرگ جنین، حضور ضایعات التهابی پراکنده در جنین، وجود انگل قابل تشخیص در جنین با روش ایمونوهیستوشیمی، یافته های سرولوژیک و فقدان سایر عوامل مسبب سقط در نظر گرفته شود (Dubey and Schares 2006).
اگر آزمایش سرم مادر، مایعات بدن جنین و بافت های جنین با استفاده از روش سرولوژیک و PCR از نظر آلودگی با نئوسپورا مثبت باشد، سقط جنین ممکن است به علت نئوسپورا باشد، اما سایر عوامل مسبب سقط جنین نیز نباید در نمونه مورد مطالعه حضور داشته باشند. اگر ضایعات در مغز و قلب بسیار شدید باشد و تاکی زوئیت های انگل هم در ضایعات یافت شوند، بر این اساس می توان نتیجه گیری کرد که به احتمال زیاد نئوسپورا کانینوم عامل ایجاد کننده ضایعات مورد مشاهده است. همچنین اگر ارتباط معنی دار آماری بین وجود تیتر مثبت آنتی بادی و وقوع سقط جنین وجود داشته باشد، می توان این گونه قضاوت کرد که به احتمال زیاد نئوسپورا کانینوم عامل ایجاد کننده سقط جنین است. هر گاه نمونه دام از نظر سالمونلا دوبلین، لپتوسپیرا هاردجو، کمپیلوباکتر فتوس و اسهال ویروسی گاو منفی باشد و موارد سقط جنین بیشتر در ماه های پنجم و ششم آبستنی روی داده باشد، باید به آلودگی با نئوسپورا مشکوک شد (Maley et al. 2003 Dubey and Schares 2006; ; Dubey and Lindsay 1993).
1- 13-2- روش های سرولوژیک
سرولوژی نئوسپورا به عنوان بخشی از تست های غربالگری سقط مطرح است که می تواند میزان آلودگی گله را تخمین زده و جهت دست یابی به عوامل مسبب سقط که می تواند به علت نئوسپوروزیس نیز رخ دهد و همچنین ارزیابی روش های انتقال آن به کار رود. باید به کاربردهای اختصاصی تر و تفسیر نتایج سرولوژی به ویژه در مورد تشخیص علت سقط توجه دقیق داشت. به عبارت دیگر بررسی سرولوژی بهترین کاربرد در ارزیابی تماس گله و خطر آلودگی با نئوسپورا را در مقایسه با بررسی نئوسپوروزیس در موارد سقط انفرادی دارا است. یک نمونه سرمی منفرد از یک گاو نمی تواند به درستی بیانگر وضعیت آلودگی آن باشد. نتیجه سرمی مثبت، وقوع سقط در اثر نئوسپوروزیس را تأیید نمی کند اما می تواند به تشخیص کمک کند (et al. 2000 McAllister Dubey et al. 1992; ).
آزمایشگاه ها باید برای هر روش سرولوژی یک معیار تشخیصی اختصاصی را با استفاده از سرم های استاندارد تعیین نمایند. علی رغم گزارشات مبنی بر وجود نوسان در تیتر، هیچ وقوع قطعی که بیانگر برگشت گاو سرم مثبت به شرایط سرم منفی پیوسته باشد، وجود ندارد. پاسخ منفی می تواند در اثر برگشت تغییرات سرمی در ارتباط با بلوغ سیستم ایمنی (مرحله آبستنی)، میزان تماس با عامل بیماری زا و زمان بین آلودگی و سقط رخ دهد. در اغلب موارد سطح آنتی بادی 2 ماه پس از سقط غیر قابل اندازه گیری می شود. بنابراین سرولوژی نئوسپورا برای تشخیص علت سقط در گله هایی که مشکل سقط دارند با مقایسه تیتر سرمی در گروه های سقط کرده و سقط نکرده گاوها جهت تعیین وجود یا عدم وجود ارتباط معنی دار بین تیتر نئوسپورا و سقط کاربرد دارد (Dubey et al. 1996).
روش های سرولوژیک دارای این مزیت هستند که می توان قبل از مرگ دام از آنها استفاده کرد و اطلاعات کافی در مورد مرحله آلودگی به دست آورد. چند روز بعد از آلودگی اولیه در گوساله و گاو بالغ، IgM و IgG ویژه انگل پدیدار می شوند. در حالی که IgM ویژه نئوسپورا 2 هفته بعد از آلودگی به اوج خود رسیده، سپس میزان آن کاهش می یابد و به حدی می رسد که با روش آگلوتیناسیون ویژه نئوسپورا (NAT) قابل تشخیص نیست، اما سطح IgG نئوسپورا پس از آلودگی تجربی از هفته اول تا 6-3 ماه افزایش پیدا می کند. همچنین بعد از آلوده سازی اولیه میزبان با تاکی زوئیت ها و یا اووسیست ها، یک افزایش اولیه در میزان IgG1 رخ می دهد که با یک موج تأخیری IgG2 همراه است. هیچ گونه افزایشی در سطح IgA گوساله هایی که به طور تجربی با اووسیست های نئوسپورا کانینوم آلوده شده بودند، گزارش نشده است (Dubey and Schares 2006).
تفسیر اطلاعات سرولوژیک پس از واکسیناسیون گاوها با واکسن های غیر فعال ممکن است دشوار باشد، زیرا حیواناتی که با واکسن ایمن می شوند، پاسخ آنتی بادی مشابهی با حیواناتی که به طور طبیعی به این انگل آلوده می شوند، نشان می دهند. پس از بروز سقط جنین، مرده زایی و مرگ نوزادهای تازه متولد شده در یک گله گاو، با استفاده از یک روش سرولوژیک می توان اطلاعات لازم را در رابطه با این که آیا این دام ها به نئوسپورا آلوده هستند یا نه و در صورتی که آلوده باشند، آیا آلودگی به تازگی روی داده و یا مزمن است را بدست آورد (et al. 2000 McAllister Dubey and Schares 2006; ،).

مطلب مشابه :  اعتماد ، روند اسلام گرایی در ترکیه،