منابع پایان نامه درباره آیین دادرسی، سازمان ملل متحد، افکار عمومی، اشخاص حقوقی

دانلود پایان نامه

مربوط به طرفهای خصوصی هم رسیدگی نمایند.213با توجه به مادهی 20 اساسنامهی دیوان و مادهی 288 کنوانسیون حقوق دریاها محکمه به روی اشخاصی غیر از دولتهای عضو نیز باز بوده به این صورت که «دیوان نسبت به دعاوی مربوط به تفسیر یا اجرای هر موافقتنامهی بینالمللی مربوط به اهداف این کنوانسیون که بر اساس توافق به این محکمه ارجاع میشود صلاحیت دارد. …» و بدیهی است «هر موافقتنامهی بینالمللی» میتواند شامل
موافقتنامههایی غیر از معاهدات میان دولتها نیز شود. در خصوص شعبه نیز باید به مواد 37 اساسنامه214 و مادهی 187 کنوانسیون مراجعه نمود. طبق این مواد، صلاحیت شعبهی اختلافات بستر دریاها نه تنها به اختلافات بین طرفهای کنوانسیون بلکه به اختلافات میان دولتها و مقام بینالمللی بستر دریا هم تسری مییابد. از این گذشته شعبه «در اختلافات بین طرفین یک قرارداد (خصوصی) اعم از اینکه دولت، مقام، نهادهای دولتی یا اشخاص حقوقی باشند» صلاحیت رسیدگی دارد.
در خصوص مشارکت سازمانهای غیردولتی در حوزهی صلاحیت مشورتی باید گفت صرفا امکان درخواست نظر مشورتی توسط سازمانهای غیردولتی ای که به استناد مادهی 138 آیین دادرسی دیوان، «طرفهای یک موافقتنامهی بینالمللی مرتبط با اهداف کنوانسیون حقوق دریاها» هستند وجود دارد. ولیکن در مقررات دیوان دریافت اطلاعات از سازمانهای غیردولتی به عنوان دوست دادگاه منع نشده است ولی در مادهی 133 آیین دادرسی دیوان215 یار دادگاه در رسیدگی مشورتی تنها در دو حالت پیشبینی شده است، اگر دیوان درخواست کند،اگر دیوان درخواست نکند و یک سازمان بینالدولی در صدد ارائهی اطلاعات بر آید.الیته به نظر میرسد با توجه به پیشبینی پذیرش هرچند محدود سازمانهای غیردولتی به عنوان طرفین دعوا در اساسنامه، به طریق اولی باید قایل به پذیرش سازمانهای غیردولتی به عنوان دوست دادگاه بود. با این حال، در رویه مساعدت چندانی در این خصوص به چشم نمیخورد. در اینجا اشاره به دو پرونده که یکی مشورتی و دیگری ترافعی بوده مناسب است.
پروندهی اول، رسیدگی مشورتی سال 2010 نزد دیوان تحت عنوان مسئولیتها و تعهدات کشورهای حامی افراد و نهادهای صادر کنندهی مجوز فعالیت در ارتباط با اقدامات انجام شده در بستر دریاها216 میباشد. دیوان در این پرونده به طور بی سابقهای به دو صورت با مسئلهی مشارکت سازمانهای غیردولتی به عنوان نهاد یار دادگاه مواجه شد. صورت اول مربوط به درخواست خود دیوان از
اتحادیهی جهانی حفاظت از طبیعت جهت مشارکت به عنوان یار دادگاه است که این اتحادیه بزرگترین و قدیمیترین شبکهی جهانی زیست محیطی است و هم شامل دولتها و هم
سازمانهایغیردولتی میشود. صورت دوم مربوط به درخواست دو سازمان صلح سبز و بنیاد جهانی برای طبیعت217 از دیوان مبنی بر مشارکت به عنوان یار دادگاه میباشد. دیوان درخواست این دو سازمان را رد کرد و استدلال نمود که این درخواست بر اساس مادهی 133 آیین دادرسی دیوان نیست. با این حال رئیس دیوان طی یک نامهی شخصی به این دو سازمان قول داد که بیانیهی آنها را به تمام طرفین رسیدگی ارسال و در وبسایت خود منتشر خواهد نمود، البته تاکید کرد که اینها همه خارج از روند رسمی رسیدگی هستند. با این حال باید اذعان کرد که دیوان علیرغم عدم پذیرش لایحهی یار دادگاه از سوی این دو سازمان، با بیانیهی مذکور مشابه با لایحهی یار دادگاه برخورد کرده است. چرا که مطابق با مادهی 133 دیوان ملزم است لایحهی یار دادگاه را به اطلاع همهی اطراف رسیدگی مشورتی برساند. در حقیقت دیوان با اتخاذ این دو رویکرد تمایل خود را در جهت پذیرش سازمانهای غیردولتی به عنوان یار دادگاه در رسیدگی مشورتی نشان داد و به سازمانهای غیردولتی یاد شده کمک کرد تا به مقصودشان از ارائهی لایحهی یار دادگاه که اطلاع رسانی گسترده در خصوص موضوع رسیدگی بود دست یابند.218
پروندهی دیگری با نام کشتی طلوع خورشید219 سازمان صلح سبز در دیوان بینالمللی دریاها مطرح شد که در آن برای اولین بار یک سازمانهای غیردولتی به منظور مداخله به عنوان نهاد یار دادگاه در قضیهای ترافعی اعلام آمادگی و علاقه نمود. کشتی صلح سبز در منطقهی انحصاری اقتصادی دولت روسیه لحظاتی پس از اعتراض اعضایش به یخ شکنهای روسیه متوقف و توسط یدککشها به بندر مارمانسک روسیه منتقل و اعضای کشتی دستگیر و کشتی و اموال داخل آن توسط محاکم روسیه ضبط شدند. دولت هلند در اکتبر 2013 در دیوان بینالمللی دریاها به عنوان صاحب پرچم کشتی تقاضای اقدام موقت علیه روسیه نمود و ادعا کرد که روسیه کنوانسیون حقوق دریاهای سازمان ملل متحد را نقض کرده است. اما روسیه صلاحیت دیوان را نپذیرفت. سپس سازمان صلح سبز به عنوان به کار گیرندهی کشتی تقاضای ثبت لایحهی یار دادگاه نمود. اما دیوان آن را به دلیل غیردولتی بودن سازمان رد کرد. با این حال لایحه را در وبسایت دیوان منتشر نمود. در پی این اقدام و تحت تاثیر افکار عمومی در خصوص اعضای بازداشت شدهی صلح سبز، دیوان در نوامبر 2013 دستور داد که به ازای تضمین مبلغی معین تمامی افراد این کشتی به همراه خود کشتی آزاد شده و مجوز ترک روسیه به آنها اعطا گردد. دولت هلند نیز بنا بر قرار تامین دیوان، تضمین بانکی به مبلغ تعیین شده را برای روسیه فراهم آورد. البته در حقیقت این سازمان صلح سبز بود که مبلغ را تامین نمود و در اختیار دولت هلند قرار داد.
در خصوص لایحهی یار دادگاه در این قضیه نکات مختلفی میتوان ارائه داد، اولا اگر دیوان لایحه را میپذیرفت موضع طرفین به ع
لت عدم حضور یکی از طرفین دعوا یعنی روسیه به شدت نابرابر میشد. ثانیا در این قضیه صلح سبز مستقیما متاثر بود، نه تنها در مورد بازداشت اعضا بلکه در مورد اموالش که ضبط شده بود. پذیرفتن لایحه سازمان صلح سبز در این قضیه میتوانست تحولی در سنت دیوان دریاها به شمار رود که این اتفاق به وقوع نپیوست. ثالثا ارائهی لایحهی صلح سبز در این قضیه با وجود عدم پذیرش آن توسط دیوان، گامی در راستای مشارکت سازمانهای غیردولتی در روند تصمیمسازیهای حقوقی به شمار میرود.220
بنابراین در مقررات مربوط به دیوان بینالمللی دریاها حضور سازمانهای غیردولتی به عنوان طرفین دعوا در موارد محدودی پذیرفته شده، و امکان درخواست نظریهی مشورتی از دیوان، توسط

مطلب مشابه :  رویکردهای درمانی نگرانی بیمارگونه، باورهای فراشناختی منفی، اختلال اضطراب فراگیر

دیدگاهتان را بنویسید