نشانه های بالینی

دانلود پایان نامه

در یک مطالعه، DNA نئوسپورا به طور متناوب در نمونه های منی گاوهایی که از نظر سرمی مثبت بودند مشاهده شده است که می تواند نشانگر تعداد کم انگل در نمونه های منی یا دفع متناوب آن در منی باشد. مرحله ای از انگل که در منی دفع می شود احتمالاً تاکی زوئیت است. تاکی زوئیت ها مرحله مهاجم انگل هستند و در بسیاری از انواع سلول ها و بافت ها یافت می شوند، در حالی که کیست های بافتی حاوی برادی زوئیت، تنها در سیستم عصبی محیطی و مرکزی به ویژه مغز و همچنین در عضلات اسکلتی گاوها گزارش شده اند. از آنجایی که آنتی بادی ها و اجزای کمپلمان موجود در گردش خون، تاکی زوئیت های خارج سلولی را هنگام فعال شدن مجدد از بین می برند، احتمال دارد که سلول های ایمنی مثل سلول های بیگانه خوار تک سلولی، مسؤول انتقال انگل در خون باشند. با استفاده از واکنش زنجیره ای پلیمراز شواهدی از حضور متناوب انگل در خون گاوهای نری که از نظر سرمی مثبت بودند به دست آمده که حاکی از عفونت فعال است، ولی ارتباطی بین حضور توأم نئوسپورا در خون و منی یافت نشده است. حضور نئوسپورا کانینوم در منی، قویاً به انتقال انگل از راه مقاربتی اشاره دارد (et al. 2005 Ferre).
انتقال نئوسپورا کانینوم از طریق انتقال جنین، غیر ممکن است و حتی انتقال جنین به عنوان روشی برای جلوگیری از انتقال عمودی پیشنهاد شده است. انتقال جنین، از انتقال نئوسپورا کانینوم از گاوهایی که از نظر سرمی مثبت باشند به گیرنده های غیر آلوده، جلوگیری می کند (Landmann et al. 2002 Dubey 2003 b;).
7- 2- نشانه های بالینی
1- 7- 2- گاو
نئوسپورا کانینوم در هر دو نژاد گاو شیری و گوشتی باعث سقط جنین می شود. اغلب سقط ها در ثلث دوم آبستنی رخ می دهد. در اغلب گزارشات سقط در ماه 5 تا 6 آبستنی ذکر شده، اما سقط هایی در سنین پائین تر نیز گزارش شده است. بیشترین محدوده سقط در فاصله 3 تا 9 ماهگی آبستنی است. جنین ها اغلب اتولیز شده و ممکن است در رحم به صورت مرده یا مومیائی در آمده و یا حتی باز جذب شوند. سقط جنین ها در تمام طول سال، هم در اولین زایش و نیز در زایش های بعدی رخ می دهد. گاهاً جنین ها به صورت نارس و یا زنده، با یا بدون نشانه بالینی متولد می شوند (et al. 2000 Anderson).
نشانه های بالینی بیشتر در گوساله هایی با سن کمتر از 2 ماه دیده می شود. ممکن است در گوساله های آلوده علائم عصبی متفاوتی مانند عملکرد نامطلوب اندام های حرکتی، لرزش همراه با نقص سیستم اعصاب مرکزی به صورت خفیف تا فلجی کامل در اثر آنسفالومیلیت چند کانونی تک یاخته ای مشاهده شود. وزن کم، عدم توانایی در برخاستن، خم شدن یا باز شدن فوق العاده اندام حرکتی قدامی یا خلفی نیز دیده می شود. آزمایشات عصبی گاهی آتاکسی، کاهش رفلکس های کشکک زانو و فقدان هوشیاری را مشخص می سازند. به ندرت در نئوسپوروزیس مواردی چون اگزوفتالمی، غیر قرینه بودن چشم ها، اختلالات رشد سیستم اعصاب مرکزی مانند هیدروسفالوس و باریکی طناب عصبی مشاهده می شود. با این وجود سقط، مهمترین و تنها نشانه بالینی قابل مشاهده در گاوهای آلوده است، اما گاهی گاوهای آلوده، زایمانی طبیعی داشته و گوساله های بدون نشانه های بالینی را به دنیا می آورند. این گوساله ها دارای تیتر آنتی بادی ضد نئوسپورایی بالایی قبل از دریافت آغوز هستند که جهت تشخیص عفونت داخل رحمی مفید است. احتمال عفونت مادرزادی گله نیز ارتباطی با سن مادران، تعداد دفعات شیردهی و سابقه سقط جنین و نیز طول دوره آبستنی ندارد. خطر سقط جنین در حیوانات دچار آلودگی مادرزادی در آبستنی اول در مقایسه با آبستنی دوم بالاتر است. سقط در مراحل اولیه آبستنی نسبت به مراحل بعدی بیشتر رخ می دهد که احتمالاً به علت تکامل سیستم ایمنی و اثر حفاظتی آن در دام های آلوده است. دام های آلوده سرم مثبت در اولین دوره شیردهی حداقل 1 لیتر کمتر از تولید روزانه هر رأس گاو غیر آلوده شیر تولید می کنند و خطر حذف گاو از گله در سنین پائین تر افزایش می یابد
( Dubey 1992; Dubey 2003b; Dubey et al. 1996; Moore et al. 2002 ).
سقط ها ممکن است اپیدمیک یا آندمیک باشند. در مناطق آلوده، گزارش شده که بیش از 33 درصد جنین گاوهای شیری طی چند ماه سقط شدند. اگر بیشتر از 10 درصد گاوهای مستعد طی 6 تا 8 هفته سقط کنند، شکل اپیدمیک باید مورد توجه قرار گیرد. تعداد کمی از گاوها (زیر 5 درصد) سقط های مکرر ناشی از نئوسپوروزیس داشته اند
(Dubey 2003b; Dubey et al. 2006).
2- 7- 2- گوسفند
نئوسپوروزیس به ندرت در گوسفند اتفاق می افتد و با آلودگی مادرزادی، سقط و تولد بره های ضعیف همراه است (Dubey and Lindsay 1996; Jolley et al. 1999; Kobayashi et al. 2001). البته نقش نئوسپورا در ایجاد سقط جنین در گوسفند نامعلوم است (Otter et al. 1997) به طور کلی سقط ناشی از تک یاخته ها در گوسفند با توکسوپلاسما گندئی در ارتباط است و ضایعات نکروتیک مشخصی در سیستم عصبی مرکزی دیده می شود (Buxton 1998; Hurtado et al. 2001; Dubey 2003b). البته ضایعات مشابهی نیز در سقط ناشی از نئوسپورا مشاهده می شود بنابراین تمایز بین این آلودگی ها مشکل است (Conraths and Gottstein 2007). . گوسفندان آبستن به آلودگی تجربی با تاکی زوئیت های نئوسپورا کانینوم حساس هستند(al. 2001 ( Jolley et al. 1999; Innes et و یک مدل نشخوارکننده پیشنهادی برای نئوسپوروزیس گاوی محسوب می شود ((O’Handley et al. 2002. علی رغم اینکه انتقال عمودی خصوصا انتقال از راه جفت روش مهم انتشار آلودگی نئوسپورا کانینوم است ( 2005(Trees and Williams اما گوسفندان می توانند از طریق بلع اووسیست های دفع شده بوسیله سگ نیز آلوده شوندکه احتمال آلودگی افقی نیز پیشنهاد می شود (O’Handley et al. 2002). در مجموع اطلاعات کمی درباره شیوع سرمی نئوسپورا کانینوم در گوسفندان وجود دارد (Otter et al. 1997) و به نظر می رسد که نئوسپورا کانینوم در نشخوارکنندگان کوچک اهمیت کمتری دارد (Moeller 2001; Dubey 2003b; Moore 2005; Givens and Marley, 2008).
3- 7- 2- اسب
دو گونه نئوسپورا کانینوم و نئوسپورا هوگشی به عنوان عوامل آلوده کننده در اسبها شناسایی شدند (Marsh et al. 1998) و با اختلالات عصبی و تلفات جنینی همراه هستند (Villalobos et al. 2006 Pitel et al. 2003;). از آن جایی که اکثر گونه های نئوسپورا در اسبها به عنوان نئوسپورا هوگشی شناسایی شده، پیشنهاد شده که غالبا نئوسپوروزیس اسبها توسط این گونه ایجاد می شود (Lindsay 2001). نئوسپورا کانینوم و نئوسپورا هوگشی از نظر سرمی با یکدیگر واکنش متقاطع دارند بنابراین این احتمال وجود دارد که نتوان ارزیابی کرد که آلودگی ایجاد شده ناشی از کدام گونه است (Walsh et al. 2000).
تنها یک مورد سقط در اسب گزارش شده که بررسی بر روی مقاطع بافتی از ریه جنین سقط شده این اسب، تعدا زیادی تاکی زوئیت انگل یافت شد. عفونت با نئوسپورا کانینوم در سیستم عصبی اسب ها ناتوانی پیشرونده ای را با شروع ناگهانی بیماری عصبی که همراه با فلجی است ایجاد می کند، که به نظر می رسد یکی از عوامل نادر بیماری عصبی در اسب است و باید از آنسفالیت پروتوزوآیی اسب تفریق شود (Dubey 1992 ). اطلاعات محدودی در مورد شیوع سرمی نئوسپوروزیس در اسبها در دسترس می باشد تاکنون تعدادی بررسی سرمی از آمریکا، اروپا و نیوزیلند گزارش شده و دو بررسی سرمی نیز در شمال شرقی و جنوب ایران صورت گرفته که با شیوع سرمی گزارش شده از آمریکا، فرانسه و ایتالیا قابل مقایسه است (Hosseini et al. 2011; Moraveji et al. 2011).
4-7- 2- بز
سقط و تلفات نوزادی وابسته به نئوسپورا کانینوم در بزهای قد کوتاه در ایالات متحده و بزهای شیری در کاستاریکا و برزیل گزارش شده است. همچنین آنتی بادی نئوسپورا کانینوم در تعدادی از بزهای شیری که سابقه سقط داشتند در کاستاریکا یافت شده است. به هر حال بزهای قد کوتاه نسبت به آلودگی تجربی به نئوسپورا کانینوم کاملاً حساس هستند. بزهایی که طی آبستنی با نئوسپورا کانینوم آلوده شدند، جنین های آلوده به نئوسپورا کانینوم را دفع کردند (2003b Dubey).
5-7- 2- سگ
نشانه های بالینی در سگ ها بیشتر شامل فلجی ناقص پاهای خلفی است که به فلجی کامل و پیشرونده ای منتهی می شود. نشانه های عصبی بستگی به محل درگیری دارد. پاهای خلفی بیشتر درگیر بوده که در این حالت پاها کشیده و سفت می شود. کشیدگی بیش از حد پاهای خلفی احتمالاً به دلیل فلج اعصاب حرکتی قدامی و التهاب عضلات است که باعث انقباض پیشرونده و فیبروزی شدن عضلات و سفت شدن مفاصل می شود. سگ هایی که مبتلا به فلج پاهای خلفی هستند، ممکن است هوشیاری خود را حفظ کرده و تا مدت ها زنده بمانند (Dubey 1992).
سگ ها در تمام سنین مبتلا می شوند. نئوسپورزیس کشنده در سگ های بین 15-8 سال گزارش شده است. سگ های ماده ای که به فرم تحت بالینی مبتلا هستند می توانند انگل را به جنین های خود منتقل کنند و تمام توله هایی که از یک سگ ماده متولد می شوند ممکن است آلوده به دنیا بیایند. وجود استعداد نژادی و حساسیت متفاوت جنسی در برابر نئوسپوروزیس در سگ ها مشخص نیست. در اغلب موارد نئوسپوروزیس حاد در توله های جوانی که به صورت مادرزادی آلوده می شوند رخ می دهد. سایر اختلالات شامل مشکل در بلع، فلجی فک، شلی عضلات، آتروفی عضلانی و حتی نارسایی قلبی هستند (2003b Dubey).

مطلب مشابه :  اهمیت روابط اجتماعی، نظریه فشار اجتماعی، ارزش های اجتماعی