پایان نامه با موضوع سازگاری اجتماعی

دانلود پایان نامه

انسان ها براساس فطرت خود دارای استعدادهای زیادی هستند امّا بدون توجّه به این استعدادها وقرار دادن آنها درمسیر صحیح شکوفا نمی شوند . تربیت تاحدّ زیادی به معنای قرار دادن این استعدادها در مسیر صحیح وبرداشتن موانع از سرراه این استعدادها برای رسیدن به کمال است . در اینجا باید بین استعدادهای درجهت کمال واستعدادهای غیر کمال طلبانه تفاوت گذاشت که با توجّه به نظام های ارزشی متفاوت مختلف است . در فرهنگ اسلامی این استعدادها تا حّد زیادی تحت تأثیر اندیشه های مذهبی است ؛به این معنی که تربیت را شیوه ای می دانند که بایددرجهت کمال ذاتی انسان قرار گیرد .ازخودگذشتگی،ایثار ، عشق ، کمک به همنوع همه در فرهنگ اسلامی امتیازاتی محسوب می شوند که می تواند دررسیدن فرد به کمال مطلوب کمک کند.زیرا هررشدی کمال طلبانه نیست. مثلاًدر فرهنگ های کاپیتالیستی اینگونه به این مقوله نمی نگرند وبرای کسب ثروت برای خود از هرراهی را، نوعی استعداد (ضدکمال) وکمال می دانند وبرای آنها هدف وسیله را توجیه می کنند. حتّی اگر این وسیله استثمار همنوعانشان باشد. بنابراین معنای تربیت، باتوجّه به زیربنای فکری ،فرهنگی و اعتقادی متفاوت است . بنابراین می توان گفت اقدامات تربیتی ، اقداماتی آموزشی ، اصلاحی هستند که باید درجهت شکوفایی استعدادها وبرداشتن موانع ازسرراه رشدوکمال بزهکاران باشند تا از این طریق بتوانند به عنوان انسانی سالم به جامعه بازگردند.تربیت ابتدا از محیط خانوادگی آغاز می شود و این امر مهّم در ابتدا برعهده والدین است . درادامه با ورود فرد به جامعه ، جامعه ورسانه نیز نقش مهمّی را در القای تربیت صحیح به شخص برعهده دارند . بنابراین محیط خانوادگی ناسالم ، جامعه با ارزش های اجتماعی ، فرهنگی غلط ،برنامه ها و تبلیغات ناصحیح ودرجهت عکس ارزش های انسانی وکمال همه در روند تربیت غلط بزهکارتأثیر دارند .
گفتار دوّم
الف . مفهوم اصطلاحی تربیت

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

درباره تربیت دیدگاه ها وتعاریف گوناگونی ارائه شده است .برخی تربیت را به رشد مادّی و جسمی منحصر نموده اند وبرخی نیز تعالی روحی وروانی انسان را مدّ نظر قرار داده اند . بنابراین با توجّه به دیدگاه های گوناگون، تعاریف مختلفی ودر پاره ای موارد، متضاد ارائه شده است. در اینجا به ارائه برخی از این تعاریف پرداخته ودر نهایت به جمع بندی واظهار نظر نهایی خواهیم پرداخت.
تربیت به معنای ، فراهم کردن زمینه هاى لازم است، تا بتدریج استعدادهاى انسان شکوفا شود و به فعلیّت درآید و به سوى حد نهایى و کمال خود سیر نماید. بنابراین مى توان تربیت را چنین تعریف کرد: تربیت عبارت است از رفع موانع، و ایجاد مقتضیات براى آنکه استعدادهای انسان در جهت کمال مطلق شکوفا شود. تربیت به آرامی و به صورت سیر تکاملی صورت می گیرد. این یک واقعیت صددرصد صحیح است ،چرا که بوجود آمدن دگرگونی های اساسی در درون انسان بخصوص اگر سالیان عمر بیشتری را سپری کرده باشد،هرگز با سرعت انجام نمی گیرد ؛ زیرا کاملاً واضح است که تربیت دوکار بسیار مهّم انجام می دهد که به سرعت وآسانی در درون انسان تاثیر نمی گذارد 1)تعدیل احساس های خام وتموج های وابسته به غرایز حیوانی واثبات خطابودن محتویات غلطی که در مغز و روان انسانها ی مورد تربیت جا گرفته وپیشرفت کرده اند .2)تلفیق وقابل پذیرش ساختن واقعیت ها،آرمان ها و ارزش های والای انسای برای انسان مورد تربیت .3)تربیت مستلزم کوشش و انضباط است .4)تربیت فرد را متوجّه امکانات خلّاقه خود می کند، همان چیزی که ویلیام جیمز آنرا «خود گسترده تر» نام داده است. در دیدگاه استاد شهید مرتضی مطّهری، تعلیم، پرورش و استقلال نیروی فکری دادن، و زنده کردن قوه ابتکار متعلّم است و تربیت، پرورش دادن و به فعلیّت درآوردن استعدادهای درونی است که بالقوّه در یک شی ء موجود است؛ از این رو، کاربرد واژه تربیت فقط در مورد جانداران صحیح است؛ زیرا غیر جانداران را نمى توان به مفهوم واقعی پرورش داد ؛آن طور که یک گیاه یا حیوان و یا یک انسان را پرورش مى دهند. از همین جامعلوم می شود که تربیت باید تابع و پیرو فطرت، طبیعت و سرشت شیء باشد.اگر بنا باشد یک شىء شکوفا شود باید کوشید تا همان استعدادهایی که در آن هست بروز کند. بنابراین، تربیت در انسان به معنای پرورش دادن استعدادهای او است و این استعدادها در انسان عبارتند از: استعداد عقلی (علمی و حقیقت جویی) ، استعداد اخلاقی (وجدان اخلاقی)، بعد دینی (حس تقدیس و پرستش)، بعد هنری و ذوقی یا بعدزیبایی و استعدادو خلاقّیت، ابتکار و ابداع.کانت تربیت را پرورش و تأدیب و تعلیم توأم با فرهنگ می داند که در پی کامیابی متربّی در جامعه آینده است؛ جامعه ای که به مراتب از جامعه کنونی برتر است وبزرگترین ودشوارترین مسئله آدمی است و افلاطون برآن بوده است که عالی تر و مقدس تر از تربیت ، فنّی نیست . جان استوارت میل تربیت را هر تأثیری می داند که آدمی د رمعرض آن است وتفاوت نمی کند آبشخور آن شیء، شخص یا جامعه باشد. این تعریف بسیار گسترده است وبنابر آن کمتر چیزی است که عامل تربیت نباشد واز سویی بر اساس آن روشن نیست هدف تربیت را چگونه می توان معلوم داشت . همچنین چنین نیست که تربیت به این معنا الزاماً به سود متربی باشد. از نظر دورکیم تربیت عملی است که نسل های بزرگسال در قبال نسل هایی که هنوز برای زندگی اجتماعی پخته نیستند ، انجام می دهند وهدف آن این است که در کودک ، شماری از حالات جسمانی ،عقلانی واخلاقی برانگیزد وپرورش دهد که جامعه سیاسی برروی هم ونیز در محیط ویژه ای که فرد به نحو خاصّی برای آن آماده می شود ، اقتضاء می کنند. فردریک مایر تربیت را اینگونه تعریف می کند :« تنها تربیت می تواند ما را به سوی لذّتی راهنمایی کند که در عین لذت بودن ،از لحاظ کیفیت بی نظیر بوده واز لحاظ کمیّت بی انتها باشد . هوراسمان این تعریف را یکی از فواید عالی تربیت ذکر می کند .
این تعریف از تربیت که هدف غایی آنرا لذّت می داند باعث ترویج خودخواهی خواهد شد. تعریفی که تامس هنری هاکسلی مطرح می کند به این قرار است :« تربیت عبارت است از: آموزش مغز آدمی، به موجب قانون های طبیعت. مراد من از قانون های طبیعت، تنها اشیاء و قوای آنها نیست، بلکه این قانون ها، افراد وروش های انسان را نیز در برمی گیرد.» این تعریف از تربیت روشن ،جامع و مانع نیست ، بنابراین توصیف مزبور مانع شمول آن به روش های غیر از تربیت نیست. دوجمله درتوصیف های موجود درفلسفه تربیت درباره تربیت وجود دارد که قابل توجّه است: 1.تربیت راباید فرآیندی دانست که به روشنی افکار نوع بشر رهنمون می شود . 2.بنابراین تربیت بدون تهذیب و عادت های عمده کامل نیست . برای تربیت اهداف پانزده گانه ای برشمرده اند که عبارت است از : تعقل،قدرشناسی از فرهنگ ،پرورش خلاقیّت،اهمیّت درک وبه کاربردن دانش،تماس بااندیشه های مهم ،ارزش های معنوی و اخلاقی،مهارت های اصولی،کارآمدی شغلی،سازگاری بهتر با زندگی خانوادگی،سلامت بدنی و روانی،تغییر شخصیت برای سودمند بودن وعلاقه به آگاهی و دانش ودرک حقیقت،بوجود آوردن علاقه های پایدار،صلح جویی،تجدید مداوم و فهماندن اینکه بشرمقیاس جهان است .همانگونه که ازتعاریف تربیت دربالا می توان فهمید ، تربیت انسان دارای ابعاد بسیار پیچیده ای است بنابراین به ندرت می توان به تعریف واحدی دست یافت . بعضی از دانشمندان برای تربیت اهداف سطحی و بعضی اهداف والایی را برشمرده اند . باید به این نکته نیز توجّه داشت که تضادها وتناقض های موجود در تعریف تربیت تا حد زیادی از عقایددینی سرچشمه می گیرد . رسیدن به کمال مطلق و مطلوب، درتعاریف اندیشمندانی مثل استاد مطهری ناشی از نگرش و جهان بینی دینی است که انسان آفریده شده است تا به کمال مطلق برسد و تربیت هم باید در جهت قرار دادن استعدادها در مسیر صحیح برای رسیدن به چنین هدفی باشد. در دیدگاه اسلامی رشد، اصلاح وتزکیه در کنار واژه تربیت هستند و می توان گفت در آن مستترند ؛از طرفی در دیدگاه بعضی غربی ها که مثلاً هدف تربیت را فقط لذّت جویی می دانند ناشی از عقاید سکولاری آنان است .بنابراین در برنامه ریزی صحیح در مورد اقدامات تربیتی بزهکاران ، باید ابتدا افکار ناصحیح وغیر عاقلانه که براثر تربیت ناصحیح در فکر بزهکار نهادینه شده است تغییر داد. این کار به آسانی امکانپذیر نیست ،زیراتربیت یک روند تدریجی است . بعد از این مرحله نوبت به آشنا کردن آنها با مفاهیم انسانی ازقبیل انسان دوستی ، معرفت ، کمک به همنوع می رسد که از این طریق فرد به استعدادهای خود پی ببرد .این اقدامات از سوی دستگاههای مرتبط باید بانهایت دقّت وبرنامه ریزی صحیح انجام شود،زیرا مؤلفه های تربیتی باید ابتدا از بیرون بر فرد اعمال شود. در ق.م.ا.1392 این اقدامات در مورد اطفال بزهکار در مادّه «88» پیش بینی شده است. در این ماده ابتدا وظیفه تربیت را ،برعهده والدین و سرپرستان قانونی طفل گذاشته است، آنهم با اخذ تعهّد.سپس در ادامه درصورت عدم دسترسی به آنان، یا عدم صلاحیت آنان ، طفل یا نوجوان را به کانون اصلاح و تربیت می فرستند.در این موارد کانون اصلاح و تربیت وظیفه خطیری را برعهده دارد . زیرا این کودکان ونوجوانان در بسیاری از موارد از تربیت صحیح محروم بوده اند، وهمچنین فرآیند جایگزینی مفاهیم صحیح با باورهای غلط در آنها آسانتر از افراد بزرگسال امکانپذیر است .در قانون مجازات اسلامی در ماده «49»به مسئله تربیت اطفال اشاره کرده است.

ب.بررسی تعاریف اقدامات تأمینی و تربیتی
در مورد اقدامات تأمینی و تربیتی تعاریف گوناگونی از طرف حقوقدانان و صاحب نظران حقوق جزا ارائه شده است که به بیان برخی از آنها می پردازیم.
تمام تعاریف نقاط مشترک ومشابهی دارند وتفاوت بنیادین با هم ندارند. 1-«.اقدامات تأمینی و تربیتی به عنوان تدابیر ضروری برای جلوگیری از تکرار جرم گاه در کنار وگاه در قبل یا بعد از اعمال مجازات ها کوشش در اصلاح و باز اجتماعی شدن بزهکاران دارد .» 2- «اقدامات تأمینی عبارت است از یک رشته وسایل دفاع اجتماعی که به حکم قانون و توسط قاضی وبراثروقوع جرم، متناسب با وضع مزاجی واستعداد و منش وسوابق فرد خاطی وخطرناک به کاربرده می شود تااوبهبود یابد و با اجتماع سازگار گردد ودست به تکرار جرم نزند.» 3- :« اقدامات تأمینی عبارت است از فراهم نمودن امکان اصلاح برای هرکس وایجاد وسایل جهت تذهیب و بهبود وضع مجرم . به عبارت دیگر ،اقدامات تأمینی را می توان وسایلی که از طرف قانونگذاز برای حفظ جامعه مقرر شده است وبوسیله قضات به نفع محکومین اجرا می شود ،تعریف نمود .
4.«اقدامات تأمینی واکنشی است مبنی بر حمایت پیشگیرانه که یکی از دو شکل واکنش اجتماعی علیه جرم محسوب می گردد. این واکنش حمایتی پیشگیرانه متضمن درمان و اصلاح مجرمی است (چه مسئول و چه غیر مسئول) که در حالت خطرناک،یعنی حالتی که احتمال ار تکاب جرایم را توسط او جدّی می نماید ،به سر می برد .» در تعاریف مذکور – به جز تعریف اول- اولاًفقط به اقدامات تأمینی اشاره شده وذکری از «اقدامات تربیتی» به میان نیامده است. درصورتیکه باید به این وجه تمایز در تعاریف دقّت شود، که اقدامات تأمینی، ماهیت حفظ و نگهداری جامعه دربرابر مجرمین خطرناک برای بازسازگاری اجتماعی مجرمین را دارند. واقدامات تربیتی جنبه آموزشی وتربیتی دارند . ثانیًا از اقدامات تأمینی درمورد اشخاص، سخن به میان رفته،در صورتیکه، گرچه موضوع اصلی اقدامات تأمینی، «اشخاص خطرناک»می باشد، لیکن این امر مانع ازآن نمی شود که دامنه اقدامات تأمینی شامل «اشیای خطرناک» هم شود . در هر صورت اقدامات تأمینی وتربیتی شامل دوجنبه اصلی و مهّم می باشد:یکی جنبه تأمینی آن که بعضی اقدامات صرفَا ًناظر به این جنبه است ودیگرجنبه تربیتی واصلاحی آن که برخی از آن ها هم شامل هر دو جنبه می باشد. بنابراین باید ابتدا نقش مؤثر اقدامات تربیتی را در تعریف پررنگ تر کرد ودرادامه برای هرکدام از این تدابیر تعریف جداگانه ای ارائه داد.اقدامات تأمینی ،تدابیری پیشگیرانه هستند که در جهت امنیّت بخشیدن به جامعه درمورد مجرمین خطرناک برای بازسازگاری اجتماعی ودر مورد اشیاء خطرناک اعمال می شود. پس یکی از موضوعاتی که باید در تعریف این اقدامات مورد توجّه قرار گیرد، ویژگی پیشگیرانه آنهاست. زیرا هدف از پیش بینی این اقدامات دروهله ی اوّل پیشگیری از انجام جرم دوباره توسط مجرم است، نه با اجبار ومجازاتهای شدید بلکه با ایجاد زمینه های مناسب برای بازگشت دوباره به جامعه . این تدابیر به دنبال ایجاد امنیّت برای مردم در مقابل مجرمین خطرناک هستند. موضوعی که در «اقدامات تأمینی» بیشتر مورد توجّه است ، جرایم ارتکابی از سوی مجرمینی است که، مجازات در قبال آنها بی فایده است ونیاز به اجرای راه دیگری در قبال آنها احساس می شود. برای مثال، محکومی که به دلیل انجام جرایم متعدّد،تبعید می شود، شاید بارها مجازات شده باشد امّا دوبار مرتکّب جرم می شود. بنابراین اورا به مکانی می فرستند، که زمینه های جرم در آنجا وجودنداشته باشد. از طرف دیگر افراد جامعه نیز از وجود آنها در امان باشند. نگهداری مجانین و معتادین در محل های مناسب اقدام تأمینی محسوب می شود. البتّه تکرار جرم شرط تحقّق خطرناک بودن مجرم نیست، بلکه ممکن است فردی باانجام اوّلین جرم خطرناک تشخیص داده شود. بنابراین اجرای اقدامات تأمینی، فقط در مورد مجانین یا مجرمینی که جرایم سخت و خشن وسنگین انجام می دهند، امنیّت جامعه را تضمین نمی کند. بلکه این اقدامات باید در مورد مجرمین دیگر نیز اعمال شود ؛مثلاً در مورد کلاهبرداران ، مرتکبّین پول شویی وجرایم اقتصادی . در این تدابیر جامعه بدنبال به کیفر رساندن یا تلافّی رفتار مجرمانه مجرم نیست، بلکه آن چیزی که مهمّ است ،تأمین امنیّت وآرامش جامعه در قبال افراد ،وجلوگیری اززمینه های تسهیل کننده ی جرایم است . درمورد اشیائی که ،زمینه ساز و تسهیل کننده انجام جرم هستند نیز اجرا می شود.بدین توضیح که اشیایی که مصرفی جز انجام کار مجرمانه و انحراف در جامعه ندارند، را ضبط یا معدوم می کنند. اقدامات تربیتی ،تدابیری هستند که در جهت اصلاح وتربیت بزهکار به کارگرفته می شوند، وجنبه ارشادی ،آموزشی وفرهنگی دارند، وتسهیل کننده راه برگشت بزهکار به جامعه می باشند. توجّه به اقدامات تربیتی تاحدّ زیادی به تغییر مثبت بزهکاران کمک می کند . این اقدامات بیشتر برای اطفال ونوجوانان بزهکار اعمال می شود امّا نمی توان از تأثیر فراوان آن برای بزهکاران دیگر غافل شد . زمانیکه برای مجرمی طی اقدامی تربیتی، یادگیری شغل یا تحصیل، شرکت در دوره های مذهبی و یادگیری مهارتهای اساسی زندگی پیش بینی می شود ،ویا می تواند به جای گذراندن حبس ، کار عام المنفعه انجام دهد ، زمینه ی اصلاح او بسیار بیشتر از مجازاتها فراهم می شود. زیرا او نیز می پذیرد که جامعه فقط به دنبال زجر ومجازات اونیست بلکه، هدف والاتری مثل اصلاح و بازگشت به جامعه به عنوان یک شهروند مفید را دنبال می کند . بنابراین برنامه ریزی صحیح و افزایش این اقدامات در گروه بیشتری ازمجرمین ،هدف اصلاح و درادامه پیشگیری از

مطلب مشابه :  پایگاه اجتماعی و اقتصادی

دیدگاهتان را بنویسید