پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

دانلود پایان نامه

– عابدی (1386) در پژوهشی تحت عنوان بررسی فرا تحلیلی عوامل مؤثر بر انگیزش تحصیلی دانش آموزان پسر دوره متوسطه به این نتیجه رسید که متغیرهای خودکارآمدی، خود پنداره تحصیلی، ادراک شایستگی، منبع کنترل درونی، خودتنظیمی، عزت نفس و نگرش نسبت به مدرسه به ترتیب بیشترین اندازه اثر را بر انگیزش تحصیلی دارند.
– عباس زاده و همکاران (1387)، در مطالعه خود با عنوان عوامل اجتماعی فردی مؤثر بر انگیزش در دانش آموزان مقطع متوسطه؛ نمونه ای از 496 دانش آموز دبیرستانی را با روش نمونه گیری طبقه ای توأم با تصادفی ساده موردبررسی قراردادند. نتایج حاصل نشان می دهد که بین متغیرهای امکانات مدرسه، عوامل درونی، گروهی، سطح تحصیلات، عوامل مدیریتی و آموزشی، فیزیکی، سن و انگیزش تحصیلی همبستگی معنی داری وجود دارد. علاوه بر آن در این مطالعه انگیزش تحصیلی دانش آموزان به تفکیک پایه های تحصیلی، جنس، رشته های تحصیلی متفاوت بوده است
– تنهای رشوانلو وحجازی (1388) در پژوهشی تحت عنوان ارتباط ادراک از سبک فرزند پروری والدین با انگیزش تحصیلی و پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان دبیرستانی دریافتند که درگیری مادر و گرمی پدر، خرده مقیاس های انگیزش تحصیلی را پیش بینی می کنند.
– عارفی و همکاران (1389) در پژوهشی تحت عنوان رابطه عناصر و ابعاد فرهنگ مدرسه با انگیزه پیشرفت در دانش آموزان راهنمایی شهرستان مبارکه به این نتیجه رسیدند که بین عناصر و ابعاد فرهنگ مدرسه و انگیز ه پیشرفت رابطه وجود دارد. ابعاد فرهنگ مدرسه قدرت پیش بینی کنندگی انگیزه پیشرفت را دارد و بیشترین پیش بینی کننده انگیز ه پیشرفت دانش آموزان نگرش به تحصیل، نگرش معلم و محیط فیزیکی بوده است. بین مؤلفه های فرهنگ مدرسه از نظر دانش آموزان دختر و پسر تفاوت وجود دارد.
– خانلاری (1390) در پژوهشی تحت عنوان نقش مهارت های اجتماعی، الگوهای فرزند پروری مادر و انگیزش تحصیلی در عملکرد تحصیلی دانش آموزان پسر دوره متوسطه شهریار به این نتیجه رسید که بین مهارت های اجتماعی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان رابطه معنی داری وجود ندارد همچنین بین سبک مقتدرانه و عملکرد تحصیلی رابطه معنی داری مشاهده نشد اما سبک استبدادی و سهل گیر با عملکرد تحصیلی رابطه منفی و معنی داری داشتند. رابطه مؤلفه های انگیزش (خودکارآمدی، انگیزش درونی و انگیزش بیرونی) با عملکرد تحصیلی مثبت و معنی دار است ولی همبستگی اضطراب امتحان با عملکرد تحصیلی معنی دار نیست.
– طاهری نسب (1391) در پژوهشی تحت عنوان بررسی رابطه بین سرسختی تحصیلی و تاب آوری تحصیلی با عملکرد و انگیزش تحصیلی دانش آموزان دختر دوره متوسطه شهر اصفهان به این نتیجه رسید که سرسختی تحصیلی و تاب آوری تحصیلی عملکرد تحصیلی را پیش بینی می کند و سرسختی و تاب آوری تصیلی انگیزش تحصیلی را پیش بینی می کند.
– رشید وهمکاران (1391) در پژوهشی تحت عنوان انگیزه تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه در رابطه با عوامل محیطی به این نتیجه رسیدند که با اطمینان 99% بین عوامل خانوادگی عوامل آموزشگاهی و عوامل اجتماعی باانگیزه تحصیلی رابطه معناداری وجود دارد.
– قاسم و حسین چاری (1391) در پژوهشی تحت عنوان تاب آوری روان شناختی و انگیزش درونی – بیرونی؛ نقش واسطه ای خودکار آمدی به این نتیجه رسید که بر اساس انگیزش درونی و بیرونی، تاب آوری روان شناختی دانش آموزان قابل پیش بینی است و انگیزش درونی نسبت به انگیزش بیرونی توان پیش بینی معنادارتری دارد افزون بر آن بین انگیزش و تاب آوری، خودکارآمدی نقش متغیر واسطه ای را ایفا می کند.
– یوسفی (1391) در پژوهشی تحت عنوان فرا تحلیلی بر تعیین عوامل مؤثر بر انگیزش تحصیلی به این نتیجه رسید که به ترتیب متغیرهای راهبردهای یادگیری، خودکارآمدی، عزت نفس، خودتنظیمی، روش های تدریس، اضطراب امتحان و جنسیت بیشترین اثر را بر انگیزش تحصیلی دارند و متغیر رشته های تحصیلی نیز با سطح احتمال بیشتر از 05/0 اثر معنی داری بر انگیزش تحصیلی نشان نداد.
– رضایی (1392) در پژوهشی تحت عنوان بررسی ارتباط تاب آوری تحصیلی با ابعاد انگیزش تحصیلی نوجوانان به این نتیجه رسید که بین تاب آوری تحصیلی با انگیزش تحصیلی و ابعاد آن رابطه معنی داری وجود دارد.
2-2-2- پژوهش های خارجی
– Nichols (1984) در مطالعه خود به مقایسه دانش آموزان خود درگیر و تکلیف درگیر ازنظر انگیزش و عملکرد تحصیلی پرداخته است. نتایج مطالعه وی نشان می دهد که افراد خود درگیر در مقایسه با افراد تکلیف درگیر بیشتر به مقایسه های اجتماعی می پردازند، علاقه کمتری به تکلیف احساس می کنند، توانایی کمتری برای درگیر شدن با تکلیف در خود احساس می کنند و بالاخره عملکرد تحصیلی ضعیف تری نشان می دهند.
– Grolnick & Ryan (1989) در پژوهشی با عنوان رابطه سبک های والدگری با خودتنظیمی و شایستگی در مدرسه به این نتیجه دست یافتند که بعد حمایت از خودمختاری والدین با خودتنظیمی مرتبط است. برخلاف درگیری پدر، درگیری مادر رابطه معناداری با انگیزش درونی دارد.
– Fonten (1994) با توجه به شیوه فرزند پروری کودکان، می خواست بداند کدام شیوه با انگیزش پیشرفت تحصیلی ارتباط دارد. او پژوهش خود را روی 288 مادر انجام داد. متغیرهای پژوهش او شیوه های فرزند پروری، پذیرش فرزند، ساختار زندگی خانواده و انتظار والدین از موفقیت فرزندان بود. یافته های پژوهش وی نشان دادند شیوه فرزند پروری مقتدرانه و انتظار والدین از موفقیت فرزندان رابطه معناداری با انگیزش پیشرفت تحصیلی دارد.
– Fortier et al (1995) در پژوهشی تحت عنوان انگیزش تحصیلی و کارایی مدرسه : به سوی یک مدل ساختاری، اثرات دو پیشایند انگیزش تحصیلی یعنی خودمختاری تحصیلی ادراک شده و شایستگی تحصیلی ادراک شده بر انگیزش تحصیلی خودکار و همچنین اثر انگیزش تحصیلی خودکار بر عملکرد تحصیلی را با استفاده از مدل یابی معادله ساختاری موردبررسی قراردادند. نتایج نشان داد همان طور که پیش بینی شده بود، شایستگی تحصیلی ادراک شده به طور مثبت با انگیزش تحصیلی خودکار مرتبط بود. همچنین همسو با پیش بینی، محققان رابطه مثبت ساختاری بین خودمختاری تحصیلی و انگیزش تحصیلی خودکار به دست آوردند؛ و بالاخره همین طور که پیش بینی شده بود دانش آموزانی که سطوح بالاتری از انگیزش تحصیلی داشتند عملکرد بالاتری نشان دادند. در این پژوهش همچنین این نتیجه به دست آمد که دانش آموزانی که دارای انگیزش خودکار بالاتری هستند کمتر دچار افت تحصیلی می شوند.
– Bugino (1992، به نقل از(2002, Deci & Ryan نیز نشان داد که انگیزه تحصیلی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان تأثیر مثبتی دارد و دانش آموزانی که از انگیزه درونی برخوردارند در کل، پیشرفت تحصیلی آن ها بالا می باشد.
– Majoribanks (2002) نیز در پژوهش خود باعنوان پیش بینی اعتبار مقیاس نگرش نسبت به مدرسه در رابطه با پیشرفت تحصیلی کودکان نشان می دهد که چگونگی نگرش دانش آموزان به مدرسه با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارای ارتباط معناداری است. دانش آموزانی که دارای پیشرفت تحصیلی بالا هستند در مدرسه به یادگیری علاقه مند هستند و نسبت به مدرسه نگرش مثبتی دارند.
– Waxman et al(1997، به نقل از Waxman et al 2003,) در پژوهشی انگیزه و محیط یادگیری دانش آموزان لاتین تاب آور و ناتاب آور در مقطع راهنمایی را در شهری بزرگ و چند ملیتی در جنوب ناحیه مرکزی ایالات متحده را مقایسه کردند. نتایج نشان داد دانش اموزان تاب آور درک عمدتاً بالاتری از مشارکت، رضایتمندی، خودشناسی تحصیلی و انگیزه موفقیت نسبت به دانش آموزان ناتاب آور داشتند.
– McCoach & Sigle (2003) خاطرنشان می سازند که فراگیران دارای پیشرفت تحصیلی ضعیف، نگرش های منفی نسبت به مدرسه دارند.
– Attaway & Buri (2004) در پژوهش خود با عنوان سبک های والدگری و پیشرفت تحصیلی نوجوانان سیاه و سفید نشان می دهد که سبک های حمایت از خودمختاری و درگیری و گرمی والدین رابطه مثبتی با اشکال انگیزش درونی و رابطه منفی با انگیزش بیرونی و بی انگیزگی دارد و بین سبک فرزند پروری مادر و پدر تفاوت وجود دارد.
– Martin & Marsh (2006) با بررسی دانش آموزان دبیرستانی نشان دادند که میزان تاب آوری در کاهش یا افزایش انگیزه تحصیلی دانش آموزان نقش مهمی دارد.

مطلب مشابه :  هدف های برنامه درسی، محتوای برنامه درسی، برنامه ریزی درسی