کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان

دانلود پایان نامه

4-احترام گذاشتن به حق محاکمه ای عادلانه و بیطرفانه برای تمامی افراد تحت بازداشت.
پیگرد قانونی تمامی ناقضان حقوق بشر.
5-اقدام برای جلوگیری از استفاده بیش از حد زور به وسیله نیروهای امنیتی.
6-امحای انواع گونه های تبعیض از راه قانون و عمل.
7-تضمین حقوق برابر مردان و زنان به ویژه در زمینه دسترسی به شغل.
8-تضمین آزادی بیان، مطبوعات و گردهمایی.
9-حمایت از مفاد قانون اساسی ضامن آزادی عبادت.
10-تصویب کنوانسیون رفع تمامی اشکال تبعیض علیه زنان و کنوانسیون منع شکنجه.
4-2-پاسخ کشور مورد بررسی(ایران)
1- بازداشت و سرکوب های خودسرانه – قوه قضاییه مستقل از دولت، حامی حقوق و محاکمه منصفانه.
قانون اساسی دادگاه های علنی را تجویز می نماید. بی گناهی تا هنگامی که جرمش ثابت شود، استقلال قضات و غیره.
2-حقوق زندانیان –حق مشورت با وکیل ،ملاقات با اعضای خانواده، دسترسی به اطلاعات و آموزش، تلاش برای امحای سلولهای انفرادی.
3-آزاد ی بیان –نمیتوان از آن برای اشاعه تنفر و خشونت استفاده کرد.
4-آزادی دین- بر اساس قانون اساسی تبعیض بر اساس اعتقادات مذهبی ممنوع است.بهره مندی بهایی از حقوق شهروندی ،اگرچه دین آنها به رسمیت شناخته نمی شود.
5-حقوق زنان- تعداد زیادی از سازمانهای مردم نهاد ویژه حقوق زنان هستند. زنان در سیاست و قوه قضاییه حضور دارند. تلاش می شود از ازدواج های اجباری جلوگیری شود.
6-اعدام ها- مجاز بر اساس معیارهای سختگیرانه.تعداد زیادی از اعدام ها مربوط به قاچاقچیان مواد مخدر است.
بند سوم – بررسی ادواری جهانی(UPR) آمریکا
از زمان تأسیس سازمان ملل متحد نهادی بین المللی که در قالب شورای اقتصادی اجتماعی پتانسیل نظارت بر عملکرد امریکا در زمینه حقوق بشر را داشت کمیسیون حقوق بشر، در بعد نظارت کمیسیون برخی دولتها را تحت نظر خود داشت و اقداماتی را انجام داد و توانست بستر تصویب قطعنامه هایی را علیه برخی از دولتها فراهم آورد. با نفوذی که ایالات متحده امریکا در کمیسیون حقوق بشر داشت ودر طول 60 سال امریکا همیشه عضو ثابت کمیسیون بود، کمیسیون چالشی جدی با امریکا نداشت و اقدام آنچنانی علیه امریکا از سوی کمیسیون صورت نگرفت. برای همین امریکا از عملکرد کمیسیون حقوق بشر بسیار خرسند بود و به ویژه وقتی که کمیسیون از دهه نود به شدت مورد انتقادهای بین المللی در خصوص سیاست بازی، گزینشی و جانبدارانه عمل کردن قرار گرفت امریکا پشتیبانی اکید خودش را از کمیسیون اعلام نمود.
قبل از بررسی وضعیت آمریکا در شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، دیده بان حقوق بشر نیز به نگرانی هایی در مورد عدم رعایت تعهدات حقوق بشری از سوی آمریکا نیز اشاره کرده بود این نگرانی ها عبارتند از: تبعیض نژادی در قوانین مبارزه با مواد مخدر-عدم موفقیت در حمایت از قربانیان خشونت های داخلی در منزل-رفتار تبعیض آمیز با کودکان کار در مزارع- سیاست های بازداشت ناعادلانه مهاجران- کودکان محکوم در زندان بدون امکان آزادی مشروط- شکست در آزمایش شواهد تجاوز به عنف –سلول انفرادی برای زندانیان بیمار روانی- مراقبت های بهداشتی ناکافی برای زنان مهاجر بازداشت شده- بازداشت خودسرانه و محاکمه ناعادلانه از مظنونان تروریسم- بازگرداندن افراد برای شکنجه؛ و بطور عینی بر اجرای قانون مواد مخدر آمریکا که ناقض ماده 26 میثاق حقوق مدنی و سیاسی و ماده 2 کنوانسیون بین المللی رفع هر گونه اشگال تبعیض آمیز است اشاره دارد.
در 23 اوت 2010 ایالات متحد امریکا گزارش خود را تحت UPR به شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد تسلیم می کند. این گزارش حاوی تلاشهایی است که ایالات متحد امریکا برای اجرای استانداردهای حقوق بشر انجام داده است، ناراسایی هایی که امریکا در این زمینه داشته و توضیح حوزه هایی که امریکا نیازمند تقویت تعهدات حقوق بشری خودش است. مسئله چالش برانگیز در گزارش امریکا موضوع جنگ با نیروهای القاعده و افراد وابسته به این گروه است. نکته ای که قابل پیش بینی بود مورد توجه بسیاری از کشورها قرار بگیرد. امریکا در صدر گزارش خود تأکید می کند این کشور خود را متعهد به رعایت قانون اساسی خود، مقررات داخلی و استانداردهای بین المللی به ویژه در مخاصمات مسلحانه می داند. امریکا برای اولین بار در گزارش خود تأکید می کند که هیچ حوزه ای را خارج از منطقه قواعد حقوقی قلمداد نمی کند (law free zones) و هر کسی حق دارد مورد حمایت قانون قرار بگیرد. این نکته مورد توجه تروئکا قرار می گیرد. این موضع دقیقاً برخلاف رویه ای است که امریکا بر آن اصرار می ورزیده است. قبلاً امریکا در مورد زندانیان گوانتانامو اصرار می کرد که این افراد نه تابع قواعد حقوق بشر قرار دارند و نه تابع موازین حقو بشردوستانه هستند. به عبارتی این افراد در منطقه ای عاری از حقوق بین الملل سکنی گزیده اند و کاملا تحت سیطره قوانین و مقررات ایالات متحد امریکا قرار گرفته اند. تحت فشارهای بین المللی مختلف مانند کمیته منع شکنجه، سازمان عفو بین الملل و کمیته صلیب سرخ امریکا ناچار شد که از مواضع خود عقب نشینی نماید و برای اولین بار در گزارش خود تأیید نماید که امریکا زندانیان گونتانامو را تحت پوشش قواعد حقوق بشر و بشردوستانه قرار می دهد. قبلاً کمیته حقوق بشر نیز بارها هم در مورد گوانتانامو هم در مورد افراد تحت بازداشت امریکا در افغانستان و عراق نگرانی شدید خود را اعلام کرده بود.
سازمانهای غیردولتی و جامعه مدنی بین المللی در گزارشهای خود از امریکا درخواست کردند به کنوانسیون رفع تمام اشکال تبعیض علیه زنان مورخ 1979، کنوانسیون میان امریکایی حقوق بشر مورخ 1969 و کنوانسیون حقوق کودک مورخ 1989 ملحق شود. برخی دیگر از نهادهای بین المللی حقوق بشر در گفتگوهای متقابل اصرار داشتند که امریکا به اساسنامه دیوان بین المللی کیفری ملحق شود و عده ای دیگر مانند کمیته عفو بین الملل و کمیسیون بین المللی حقوقدانان از امریکا درخواست داشتند که این دولت برای تعهدات بین المللی خود در زمینه حقوق بشر جنبه فرامرزی قائل شود. عملیات نیروهای امریکایی در خارج از کشور به خصوص اقداماتی که CIA در سرکوب تروریسم در خارج از مرزهای امریکا انجام می دهد را تابع تعهدات خویش ناشی از حقوق بشر قلمداد نماید. عده ای دیگر مانند کمیته صلیب سرخ اصرار داشتند که امریکا در مخاصمات مسلحانه ای که در آن درگیر است به اعمال متقارن و همزمان قواعد حقوق بشر و بشردوستانه کمر همت بندد. کمیساریای ملل متحد بر کوتاهی ها، اهمال ها و مسامحه های امریکا اصرار می ورزید که در گزارش امریکا مورد اشاره قرار نگرفته بود مثل حمایت از پناهندگان، بازداشت مهاجران، سیاستهای تروریستی امریکا و رفتار با بازداشت شدگان و مقابله با جرائمی که موجب تنفر و کینه نژادی و مذهبی می شود. اینها در گزارش امریکا مسکوت مانده بود. برخی تصریح می کردند که امریکا در محضر دیوان بین المللی دادگستری در قضیه اونا در برابر مکزیک و در قضیه برادران آلمان محکوم به نقض کنوانسیون 1963 وین در خصوص روابط کنسولی شده اما در گزارش ذکر نکرده امریکا چه اقداماتی را برای ترتیب اثر دادن به آرای دیوان بین المللی دادگستری انجام داده است.
در این نشست هر چند آمریکا تعدادی از انتقادات مطرح شده از سوی کشورها را پذیرفت، اما از ارایه تعهدات روشن به منظور اجرای این انتقادات خودداری کرد. این رویکرد غیرسازنده و مبهم آمریکا نسبت به انتقادات کشورها مورد اعتراض خیلی از کشورها و سازمانهای غیردولتی حاضر در این نشست قرار گرفت. این کشورها و سازمانهای غیردولتی علت اعتراض خود را آن دانستند که این رویکرد اراده جدی آمریکا را جهت عملی نمودن انتقادات با تردید مواجه می سازد.
در بخشی از این نشست مشاور حقوقی وزیر خارجه آمریکا که ریاست هیات آمریکایی را برعهده داشت تلاش کرد با ارایه توضیحات مبهم از پذیرش تعهدات صریح در خصوص رعایت اصول و قواعد حقوق بشری خودداری نماید ولی نمایندگان بسیاری از کشورها که در این نشست سخنرانی می کردند نسبت به برخورد نامطلوب آمریکا واکنش نشان دادند و بر این نظر بودند که این رویکرد آمریکا نمی تواند تضمین نماید که این کشور به تعهدات حقوق بشری خود پایبند باشد و در نتیحه نسبت به بهبود وضعیت حقوق بشر در این کشور گام های جدی و موثر بردارد.
زمانی که گزارش ایالات متحد امریکا به بحث گذاشته شد برای اولین بار جمع کثیری از کشورها وقت گرفته بودند تا در مورد گزارش امریکا اظهارنظر کنند. در فرجه مقرر 56 دولت به اظهارنظر در مورد گزارش امریکا پرداختند و به علت ضیق وقت 27 کشور دیگر نظراتشان را به صورت مکتوب در اختیار شورای حقوق بشر ملل متحد قرار دادند. نظرات سه دولت را بررسی میکنیم. دو دولت عضو تروئیکایی بودند که برای بررسی گزارش امریکا تعیین شده بودند یعنی فرانسه و ژاپن و بعد به موضع جمهوری اسلامی ایران می پردازیم.
فرانسه به عنوان عضو تروئیکایی که گزارش امریکا را بررسی کرده است بیان می دارد اینکه امریکا یکی از کشورهای قدیمی است که با اعلامیه استقلال امریکا استلزام خود را به حقوق بشر و آزادی های اساسی اعلام کرده و امریکا در گزارش خود قول داده که به زودی به کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان و ایجاد نهاد ملی حقوق بشر در کشور خودش اقدام خواهد کرد و اینکه قانون مهاجرت خود را اصلاح کرده است، فرانسه در کل گزارش امریکا را مثبت ارزیابی می کند.

مطلب مشابه :  جدایی نادر از سیمین