استاندارد

دانلود پایان نامه

نتایج تست LAT
نتایج تست الایزا
مثبت (درصد)
منفی (درصد)
کل (درصد)
مثبت (درصد) 18 (11) 5 (3) 23 (14)
منفی (درصد) 4 (4/2) 137 (5/83) 141 (86)
کل (درصد) 22 (4/13) 142 (5/86) 164 (100)
فصل پنجم

بحث
نئوسپورا کانینوم، تک یاخته ای از شاخه آپی کمپلکسا می باشد که مرکز توجه تحقیقات مهم در سطح جهانی قرار گرفته است. این ارگانیزم، طیف وسیعی از گونه های حیوانی را آلوده می کند اما این گونه از نظر عامل اصلی در سقط گاو اهمیت بیشتری دارد (Atkinson et al. 2000). گونه های نئوسپورا، کوکسیدیاهای تشکیل دهنده کیست از خانواده توکسوپلاسماتینه (Toxoplasmatinae) هستند که شامل توکسوپلاسما ، نئوسپورا ، هاموندیا و بسنوئتیا (Besnoitia) می باشد. این باور وجود دارد که حداقل دو گونه در جنس نئوسپورا وجود دارد : نئوسپورا کانینوم و نئوسپورا هوگشی (Marsh et al. 1998). نئوسپورا کانینوم با مشکلات تولید مثلی در گاو به صورت جهانی در ارتباط است و همچنین عامل بیماری بالینی در سگها می باشد (Dubey 1999c). اهمیت جهانی نئوسپورا کانینوم باعث تکامل سریع تعدادی از تستهای تشخیصی سرمی شده که در حال حاضر بر اساس آنتی ژن های تاکی زوئیت انگل می باشد.
آنتی ژن های ایمنودومینانت در تاکی زوئیت های نئوسپورا کانینوم اولین بار در سال 1992 شناسایی شدند که به صورت گروهی مرکب از مولکولهایی با وزن مولکولی 37، 30/29، 17/16و 46 کیلودالتن بودند (Bjerkas et al. 1994; Barta and Dubey 1992). آنتی ژن های 37، 30/29 کیلودالتن (p37, p29/30) متداول ترین آنتی ژن های شناسایی شده هستند
(Paré et al. 1995a; Howe et al. 1998 ) و احتمالا به عنوان هدف اصلی برای تست سرولوژیکی تشخیصی محسوب می شوند (Atkinson et al. 2000). این آنتی ژن ها کلون شده و از نظر توالی ژنی با آنتی ژن های توکسوپلاسما گندئی هومولوگ هستند و به صورت SAG1 (surface antigen1) و 2SRS- (SAG1- related sequence 2) کدگذاری شدند
( et al. 1997a,b Hemphill). ,NcDG1 ,NcDG2 N54و p65نیز در تست های سرولوژیکی استفاده شده و نشان داده شده که با ارزش هستند (et al. 1996; Louie et al. 1997; Lally et al. 1996 Baszler).
تاکنون تستهای سرولوژیکی متعددی برای تشخیص آلودگی به نئوسپورا کانینوم استفاده شده. روش فلورسنت آنتی بادی غیر مستقیم (IFAT) اولین بار در سال 1988 در تشخیص نئوسپوروزیس به کار رفت و به طور گسترده برای تشخیص آلودگی در سگها و گاوها استفاده شده و استاندارد مناسبی برای مقایسه با سایر تستها می باشد
(Conrad et al. 1993b; Paré et al. 1995b).
روش ایمنوبلاتینگ (IB) اغلب به عنوان تست تکمیلی برای سایر تستها استفاده می شود. اگرچه این روش در شناسایی آنتی ژن های ایمنودومینانت تست مهمی است و در بررسی های گله به صورت محدود استفاده شده (Schares et al. 1998). حتی وقتی سرم هایی با تیتر آنتی بادی ﭘایین تست می شود، آنتی ژن های ایمنودومینانت که بسیار ایمونوژن هستند ممکن است قابل شناسایی باشند. به نظر می رسد که واکنش متقاطع با توکسوپلاسما گندئی در این تست ناچیز و جزئی است اما این مسئله بستگی دارد به عصاره آن آنتی ژن ویژه و رقتهای سرمی استفاده شده (Schares et al. 1998; Howe et al. 1998).
تستهای الایزا نسبت به IFAT و ایمنوبلاتینگ سریع تر می توانند آنالیز سرمها را انجام دهند و برای غربالگری در حجم بالای گله های گاو مناسب تر است (Atkinson et al. 2000). مانند IFAT و ایمنوبلاتینگ، واکنش متقاطع با توکسوپلاسما گندئی در برخی از تستهای الایزا گزارش شده است (Dubey 1999c).

مطلب مشابه :  سیستم اطلاعات مدیریت