اصول حاکم بر اعتبارات اسنادی

دانلود پایان نامه

5. نحوه گشایش و عملکرد اعتبار اسنادی قابل انتقال به تفصیل در مقررات متحدالشکل اعتبارات اسنادی(یو سی پی) گنجانده شده در حالی که انواعی از اعتبارات اسنادی وجود دارند که در مقررات یو سی پی، آی اس پی 98، سایر مقررات تدوین شده اتاق بازرگانی بین المللی و کنوانسیون سازمان ملل راجع به ضمانت نامه های مستقل و اعتبارات اسنادی تضمینی اسمی از آن ها برده نشده و این اعتبارات در عرف تجاری بانکی متداول شده اند. این خود مزیّتی برای اعتبار اسنادی قابل انتقال محسوب می شود که در صورت بروز مشکل و اختلاف بین طرفین ذیربط در اعتبار، آن ها می توانند و گاه الزاماً می بایست از مقررات متحدالشکل اعتبارات اسنادی کمک بگیرند.
6. استفاده از این نوع اعتبار، امنیت در پرداخت را برای فروشنده کالا ایجاد می کند زیرا هر بخش از کالا به یک فروشنده مجزا انتقال داده می شود. بدین ترتیب هر فروشنده(ذینفع ثانوی) می تواند وجه همان بخش اعتبار را که به وی اختصاص داده شده است پس از ارائه اسناد مطابق با شرایط اعتبار مستقیماً از بانک معامله کننده طلب کند. بنابراین فروشنده کنترل مناسبی روی نحوه پرداخت وجه اعتبار دارد. زیرا اطمینان دارد که اسناد به صورت صحیح و در مدت زمان مشخص شده در اعتبار ارائه شده اند.
7. همان طور که پیشتر بیان شد، بانک انتقال دهنده بانکی است که اجازه پرداخت،تقبل تضمین، پرداخت معوّق، قبولی یا معامله را دارد یا بانکی است که در اعتبار مشخصاً به عنوان بانک انتقال دهنده ذکر شده است. اما علیرغم نیاز به اجازه خاص برای انتقال در اعتبار اسنادی ممکن است تحت قوانین موضوعه یک کشور، شرایطی وجود داشته باشد که اعتبار اسنادی با وجود عدم ذکر چنین اجازه ای در آن انتقال یابد. مثلاً زمانی که ذینفع ورشکسته یا از پرداخت دیون خود عاجز باشد و یا زمانی که شرکت در حال تسویه است. همچنین زمانی که شرکت در حال سازمان دهی مجدد است. البته این نوع انتقال می تواند در مواردی برای اعتبار اسنادی یک عیب محسوب شود.
8. از نگاه متقاضی اعتبار، از آن جا که قابل انتقال بودن باید صراحتاً در متن اعتبار قید شده باشد، ذینفع اعتبار نمی تواند بدون هماهنگی و عدم اطلاع متقاضی، اعتبار را به ذینفع ثانوی انتقال دهد.
بند دوم: معایب 1. اعتبار اسنادی قابل انتقال،متقاضی اعتبار(خریداری که در نهایت کالا را دریافت می کند) را درگیر خطرات و هزینه های زیادی می کند زیرا خریدار ریسک دریافت کالا از فروشنده ثالثی که تاکنون هیچ گونه آشنایی و یا معامله قبلی با وی نداشته است را می پذیرد.
2. چنانچه اعتبار انتقال داده شود طرف های دیگری نیز درگیر این اعتبار می شوند. در نتیجه اسناد باید چندین بار بررسی شده و به وسیله ی پست ارسال گردد که این کار خطر بروز اشتباه و مفقود شدن اسناد را افزایش می دهد. البته بزرگترین مشکل در کنترل عملیات یک اعتبار اسنادی قابل انتقال افزایش خطر کلاهبرداری است که بخش زیادی از این خطر متوجه متقاضی اعتبار می باشد. زیرا اوست که به شرط ارائه اسناد مطابق با شرایط اعتبار متعهد پرداخت وجه کالا به بانک گشاینده است.
3. اگر ذینفع نتواند به هر دلیلی طی اولین تقاضای بانک، سیاهه( یا برات) خود را به بانک تحویل دهد یا در صورت بروز مغایرت در سیاهه او و سیاهه ذینفع دوم نتواند طی اولین درخواست بانک مبادرت به اصلاح آن کند، بانک اجازه دارد به منظور پذیرش پرداخت از کلیه ی اسناد ارائه شده توسط ذینفع دوم استفاده کند. در این صورت ذینفع اول سودی که قرار بود از مابه التفاوت سیاهه اول و دوم به دست آورد را از دست خواهد داد. علاوه بر این با ارائه اسناد ذینفع دوم هویت این شخص برای خریدار اصلی آشکار می گردد.
گفتار دوم: مزایا و معایب اعتبار اسنادی اتکایی
بند اول: مزایا 1. گاهی اوقات واسطه تمایل دارد الزامات و شرایط اعتباری که به نفع تولید کننده کالا گشایش می شود با شرایط و الزامات اعتبار اسنادی اولیه(فراتر ازموادی که در ماده 38یو سی پی 600 مجاز شده است) تفاوت داشته باشد. این کار در قالب اعتبار اسنادی اتکایی میسر می شود.
2. در صورتی که واسطه بخواهد کالا را در اختیار گرفته و تغییراتی بر روی آن اعمال کند در قالب اعتبار اسنادی اتکایی امکان پذیر خواهد بود. بدین صورت که واسطه کالا را در اختیار می گیرد تغییرات لازم را در سیاهه تجاری و سایر اسناد حمل به عمل می آورد. در مواردی لازم است ذینفع واسطه، علایم روی بسته بندی ها و برند تولید کننده اصلی را برداشته و برچسب خود را برروی کالا نصب کرده و کالا را به نام شرکت خود برای خریدار نهایی ارسال نماید.
3. تحت اعتبار اتکایی بانک گشاینده اعتبار دوم در واقع به مشتری خود تسهیلات اعتباری اعطا می کند. با این اختیار که امکان بدهکار کردن حساب مشتری را برای پرداخت هایی که تحت اعتبار دوم انجام می دهد داشته باشد.بنابراین بانک مزبور به اعتبار اول به عنوان منبع تأمین مالی برای مشتری خود نگاه می کند.
4. در روند اعتبار اسنادی اتکایی و بین اعتبار اول ودوم،احتمال رویارویی تولید کننده اصلی و خریدار نهایی کم است چرا که هم اسناد حمل کالا و سیاهه های تجاری توسط واسطه عوض می شود و هم خود کالا به نحو دلخواه شخص واسطه بسته بندی و ارسال می شود.
بند دوم: معایب 1.بانک گشاینده اعتبار اول به هرحال مسئول پرداخت وجه اعتبار به ذینفع خواهد بود.لذا در فرآیند اعتبار اسنادی بانک گشاینده به منظور گشایش اعتبار برای متقاضی از وی وثیقه های نقد و غیر نقد طلب می کند. درصد وثیقه بسته به میزان اعتبار متقاضی متفاوت است. در برخی موارد متقاضی می بایست 100درصد مبلغ اعتبار را برای گشایش اعتبار به بانک پرداخت کند. در صورتی که بعد از تحویل اسناد به خریدار، وی مبلغ کالا را به بانک خود پرداخت نکند بانک گشاینده ازهمان وثیقه ای که در هنگام گشایش از متقاضی اخذ نموده استفاده می کند و وثیقه را مصادره خواهد کرد. وثیقه ای که بانک طلب می کند اگر نقد باشد کار بانک برای مصادره و دریافت طلب خود راحت تر است واگر غیر نقد باشد مسلماً کارشناسان بانک ارزش مقوّم وثیقه را معادل مبلغ اعتباری که قرار است گشایش شود در نظر خواهند گرفت. حال آنکه در اعتبار اسنادی اتکایی، وثیقه ای که در اختیار بانک گشاینده دوم قرار می گیرد خود یک اعتبار اعتبار اسنادی دیگر است و در صورتی که وجه اعتبار اول به هر دلیلی وصول نشود بانک گشاینده دوم متحمل ضرر خواهد شد. البته اسناد مالکیت کالا مثل بارنامه به نام بانک صادر می شود. با این وجود همان طور که می دانیم کار بانک خرید و فروش کالا نیست و چنانچه متقاضی بانک خود را پوشش ندهد بانک گشاینده مجبور به ضبط کالا شده است. کمال مطلوب بانک این است که متقاضی اعتبار، وجه اعتبار را بپردازد و بانک نیز بارنامه و سایر اسناد حمل را به نام وی ظهرنویسی نموده و متقاضی کالا را از گمرک ترخیص کند. در غیر این صورت هزینه انبارداری، اعزام کارشناس برای قیمت گذاری بر روی کالا و درج آگهی مزایده اموری است که بانک را وارد جریانی خارج از حرفه اصلی خود می کند. حال اگر نوع کالا مصرفی و فاسد شدنی باشد زحمت بانک و احتمال ضررو زیان دوچندان خواهد شد.
گفتار سوم: مزایا و معایب واگذاری عواید ناشی از اعتبار
بند اول: مزایا 1. در مواردی که ذینفع تولید کننده بخشی از کالاست و برای تولید یا تهیه بخش دیگر کالا به تأمین اعتبار نیازمند است و از طرفی به صرفه نیست که تمام اعتبار را به ثالث منتقل کند واگذاری عواید ناشی از اعتبار راهگشاست.
2. برای واگذاری عواید اعتبار نیاز نیست که اعتبار اسنادی قابل انتقال باشد. بعد از گشایش اعتبار غیر قابل انتقال هم واگذارکننده می تواند عوایدآن را به ثالث منتقل کند. ممکن است واگذارکننده از ابتدا اصلاً نیاز به تأمین اعتبار نداشته باشد و در خلال کار با تنظیم سند واگذاری بخشی از منافع ناشی از اعتبار را منتقل کند.
3. واگذار کننده شاید تمایلی به اطلاع خریدار از این که او نیازمند تأمین مالی است نداشته باشد. خریدار هم تمایلی به این ندارد که اعتباری که گشوده به دست اشخاص ثالث ناشناس بیفتد. در تنظیم سند واگذاری خریدار هیچ اطلاعی از واگذاری عواید اعتبار به دست نمی آورد. ورقه واگذاری عواید موضوعی است بین واگذارکننده و تولید کننده.
4. اگر واگذاری عواید در کشوری صورت گیرد که در آن کشور واگذاری عواید به شخص ثالث براساس قوانین ملّی ناظر بر اوراق قرضه انجام می گیرد این موضوع تا حد معینی پرداخت در چارچوب اعتبار را نه به نفع ذینفع بلکه واگذارشونده ضمانت می کند. این خود یک مزیّت برای واگذاری عواید به شخص ثالث محسوب می شود چرا که حتی در صورت ورشکستگی واگذارکننده یا تعلیق در پرداخت، واگذارشونده دیگر نگران عدم وصول بدهی خود نیست.
5. به منظور حمایت از واگذارشونده ای که به ذینفع مورد نظر اعتماد کرده اصول حاکم بر اعتبارات اسنادی ذینفع را از انتقال حقوق، برداشت یا مطالبه پرداخت به موجب اعتبارنامه به اشخاص ثالث منع کرده است.
بند دوم: معایب 1.در واگذاری عواید ناشی از اعتبار،واگذارشونده شخصاً قادر به ارائه اسناد یا مطالبه پیشاپیش وجه در چارچوب اعتبار نمی باشد. زیرا حتی اگر کل وجه یا بخشی از آن که در اختیار ذینفع است به شخص ثالث(واگذار شونده) انتقال یابد، باز هم این ذینفع اعتبار است که اسناد را ارائه می دهد.
2. صدور سند واگذاری و اطلاع آن به واگذارشونده پرداخت وجه را ضمانت نمی کند.

مطلب مشابه :  تناسب میان تکوین و تشریع، ،