ایالات متحده

دانلود پایان نامه

(Trees et al. 1999).
بنابراین عوارض احتمالی نئوسپوروزیس گاو می تواند شامل موارد زیر باشد:
1- سقط که قابل مشاهده است و به تولید جنین مرده حداقل 10 روز قبل از تکمیل دوره گفته می شود.
2- مرده زایی و تلفات نوزادی
3- مرگ زودرس جنین و جذب آن که به صورت بازگشت به فحلی، افزایش زمان آبستنی و یا ناباروری ظهور می کند.
4- افزایش حذف گاوها
5- کاهش تولید شیر
6- کاهش قدرت تولیدمثلی
سقط موجب از دست رفتن ارزش گوساله در گاوهای شیری جایگزین یا گاوهای گوشتی و افزایش فاصله گوساله زایی می شود. گاوهای آلوده به نئوسپورا کانینوم، 7-4/3 بار بیشتر از گاوهای غیر آلوده، مستعد به سقط هستند. در یک مطالعه، تلیسه هایی که به صورت مادرزادی به نئوسپورا کانینوم آلوده بودند در اولین آبستنی 4/7 بار بیشتر از گروه غیر آلوده هم سن خود مستعد سقط بودند. در هلند، گاوهای آلوده، 3-2 بار به اختلالات جنینی مستعدتر بودند. در انگلستان و ولز، در مطالعه ای که بیش از 1000 گاو که به صورت تصادفی انتخاب شده بودند، گاوهایی که از نظر سرمی مثبت بودند (بدون در نظر گرفتن سن) 5/3 بار بیشتر مستعد سقط بودند. تشابه این نتایج در مناطق مختلف جغرافیایی، جالب توجه است. روی هم رفته گاوهای آلوده به نئوسپورا کانینوم تقریباً 3 برابر بیشتر از گاوهای غیر آلوده، مستعد سقط هستند (Trees et al. 1999).
تمام شواهد نشان می دهد که گاوها احتمالاً همه عمر به نئوسپورا کانینوم آلوده باقی می مانند و اکثر فرزندان آنها آلوده می شوند که آنها نیز آلوده باقی مانده و فرزندانشان را آلوده می کنند. این موضوع به صورت بالقوه اثرات منفی عمیقی در ارزش گاوهای آلوده دارد و نباید از آن ها به عنوان گاوهای جایگزین در گله استفاده نمود. حال اگر این گاوها حذف شوند، خسارت اقتصادی زیادی در پی خواهد داشت. از آن جایی که بیشتر از 42 درصد گاوها ممکن است در اثر نئوسپوروزیس سقط کنند تأثیر اقتصادی آن می تواند وابسته به هزینه مستقیم و ارزش از دست دادن جنین باشد. هزینه های غیر مستقیم شامل کمکهای حرفه ای، هزینه های وابسته به تشخیص، باروری مجدد، کاهش احتمالی تولید شیر و هزینه های جایگزینی در صورتی که گاو سقط کرده حذف شود هستند (Dubey 2003b; Trees et al. 1999).
کاهش باروری، معمول ترین دلیل حذف گاوها در انگلستان است. بنابراین هر گونه عوارض نئوسپوروزیس روی باروری، خسارت اقتصادی درپی خواهد داشت. در یک مطالعه در ایالات متحده آمریکا، نئوسپوروزیس گاو با افزایش 6/1 برابری حذف گاو ها در ارتباط بوده است. مطالعه مشابهی نشان داد گاوهایی که از نظر سرمی مثبت هستند، 2 برابر مستعدتر به حذف به دلیل تولید کم شیر هستند. سقط نیز ممکن است اثر منفی روی تولید شیر داشته باشد. دوره گوساله زایی طولانی نیز موجب کاهش تعداد گاوهای شیروار در دوره یک ساله می شود (Trees et al. 1999 et al. 2005; Hall ).
به دلیل این که شکل بالینی بیماری در گوساله های بزرگ تر از 2 ماه گزارش نشده است، هیچ مدرک مستقیمی برای تلفات وابسته به نئوسپورا کانینوم در گاوهای بالغ وجود ندارد. در یک مطالعه سرواپیدمیولوژیک، یک رابطه مثبت بین میزان آنتی بادی نئوسپورا کانینوم در گوساله های گوشتی و وزن آن ها پیدا کردند و 62/15 دلار خسارت به ازای هر گوساله برآورد کردند (Dubey 2003b et al. 2000; Barling).
11-2- عوامل مستعد کننده
1-11-2- حضور سگ ها
سگ به عنوان میزبان نهایی برای نئوسپورا کانینوم شناخته شده است، بنابراین قابل پیش بینی است که گاوها با بلع اووسیست های دفع شده توسط سگ ها مبتلا شوند. برخی مطالعات اپیدمیولوژیک مشخص کردند که حضور سگ ها در مزرعه مهمترین عامل مستعد کننده برای وقوع سقطهای وابسته به نئوسپورا کانینوم در گاو است. مطالعات در اسپانیا و فرانسه نیز ارتباط مثبتی را بین شیوع سرمی نئوسپورا کانینوم در گاوها با حضور سگ ها و تعداد آنها در مزرعه نشان دادند. مطالعه ای در هلند مشخص کرد حضور سگ هایی که از نظر سرمی مثبت هستند در یک مزرعه با شیوع بالای آلودگی در گاوها ارتباط دارد که نشان دهنده ارتباط بین ابتلا به نئوسپورا کانینوم در هر دو گونه است. هر چند مدارک مبنی بر مبتلا شدن گاوهایی که در معرض اووسیست های دفع شده از سگ ها قرار دارند رو به ازدیاد است، ولی نمیتوان گفت تمام سقط های ناشی از نئوسپورا کانینوم، نتیجه مستقیم برخورد با اووسیست های دفع شده از سگ ها است. در یک مطالعه در هلند، شیوع سرمی در گاوهای اغلب گله های واجد سقط های اپیدمیک، در تمام گروه های سنی، ثابت بود. با توجه به این موضوع می توان نتیجه گرفت که پیش از بروز سقط های ناگهانی، آلودگی به نئوسپورا کانینوم توسط انتقال عمودی برای چند سال در گله تثبیت می شود (et al. 2000 Wouda).
2-11-2- سایر گوشتخواران
تا کنون در تحقیقات صورت گرفته، گربه ها به عنوان میزبان نهایی نئوسپورا کانینوم شناخته نشده اند. گربه ها شکارچیان شناخته شده برای بعضی از میزبان های واسط نئوسپورا کانینوم (مانند موش ها) هستند که می توانند میزان شیوع آن را با کاهش بافت های آلوده مصرفی میزبان های نهایی کاهش دهند. حضور گربه ها به عنوان عامل حفاظتی گله در برابر نئوسپورا مطرح است ( Dubey et al. 2007).
3-11-2- میزبان های واسط به غیر از گاو
سایر میزبان های واسط نئوسپورا کانینوم نیز ممکن است یک منبع آلودگی برای سگ ها و سایر میزبان های نهایی باشند. جدا شدن DNA نئوسپورا کانینوم از موش های آلوده حاکی از آن است که این حیوانات می توانند منبع مهم آلودگی برای میزبان های نهایی گوشتخوار باشند. در یک پژوهش، وجود خرگوش و یا اردک ها در داخل گله به عنوان عامل خطری در شیوع سرمی گاوهای شیری گزارش شده اند (Dubey et al. 2007).

مطلب مشابه :  اقدامات ناظر به تکمیل پرونده و اجرای تصمیمات قضایی