بررسی تأثیر نوسانات قیمت نفت بر بازده غیرعادی سهام شرکت های پذیرفته شده در بورس …

پایان نامه های ارشد سری هفتم

بررسی تأثیر نوسانات قیمت نفت بر بازده غیرعادی سهام شرکت های پذیرفته شده در بورس …

پس اندازکنندگان و سرمایهگذاران و تقاضاکنندگان وجوه یا سپردهپذیران خواهد بود. بدینوسیله تصمیمگیری برای هر دو گروه آسان خواهد شد و منابع سرمایهای به بهترین نحو تخصیص خواهد یافت. از طرف دیگر قیمت داراییهای مالی در بازار، متناسب با ریسک و بازدهی آنها تعیین گردیده و روند بازار به سمت قیمتهای عادلانه پیش میرود. انگیزه بنگاه برای بدست آوردن وجوه، به بازده مورد انتظاری که سرمایهگذار طلب میکند بستگی دارد. این ویژگی بازار نشان میدهد که در هر اقتصاد، ریسک و بازده چگونه میان دارایی مالی مختلف تقسیم میشود که فرآیند قیمت یابی نامیده میشود (دوانی، ۱۳۸۱: ۲۵).
۳- انتشار و تحلیل اطلاعات:
بازارهای مالی، اطلاعات را گردآوری مینمایند و از طریق قیمتهای منتشر شده منعکس مینمایند. حتی افرادی که فرآیند پرهزینه ارزیابی بنگاهها و مدیران و شرایط بازار سهام را طی نکردهاند، میتوانند قیمتهای سهام را که منعکس کنندهی اطلاعاتی است که دیگران به دست آوردهاند، مشاهده کنند. انتشار و تجزیه وتحلیل
اطلاعات توسط بازارهای مالی باعث میشود تا جامعه منابع ناچیزی را به منظور به دست آوردن اطلاعات هزینه کند. اقتصادی شدن کسب اطلاعات دربارهی فرصتهای سرمایهگذاری، میتواند به تخصیص بهتر منابع منجر گردد.
۴- تسهیل دادوستدها:
سیستمهای مالی که هزینههای مبادلاتی را کاهش میدهند، میتوانند موجب تخصصیتر شدن فعالیتها، نوآوری تکنولوژی و رشد اقتصادی شوند. همانطور که آدام اسمیت (۱۷۷۹) نیز ادعا میکند، هزینهی مبادلاتی کمتر باعث تخصصیتر شدن کارها میشود. وجود واسطهای همانند پول، باعث میشود تا هزینههای مبادله کالا تا حد زیادی کاهش یابد و امر مبادله سادهتر و روانتر گردد. وجود نهادهای واسطهای نیز خود باعث کاهش این
هزینهها، تقسیم کار بهتر و در نتیجه کارآیی و رشد بالاتر میشود.
۵- توزیع خطر و مدیریت ریسک:
بازارهای مالی علاوه بر تخصیص سرمایهی پولی، خطرات اقتصادی را نیز توزیع میکنند. در واقع ریسک اشتغال به فعالیتهای اقتصادی و سرمایهگذاری، از طریق ایجاد و توزیع اوراق بهادار از هم تفکیک و توزیع میشود. به عبارت دیگر بازارهای مالی (بازار پول و سرمایه) در ابعاد وسیع ریسک افرادی را که در فعالیتهای
اقتصادی بزرگ و پرمخاطره اشتغال دارند به پسانداز کنندگان که حاضر به پذیرش ریسک یک بازدهی غیرمطمئن هستند، منتقل و بین آنها توزیع میکنند. بازارهای مالی علاوه بر تفکیک ریسک اشتغال و سرمایهگذاری، افراد را قادر به ایجاد تنوع در سرمایهگذاری میکنند. ایجاد تنوع در سبد دارایی منجر به کاهش ریسک میشود. کل ریسک به این علت کاهش مییابد که زیان در بعضی از سرمایهگذاریها توسط منافع ناشی از سایر سرمایهگذاریها جبران میشود. بازارهای مالی همچنین ریسک عدم نقدشوندگی را کاهش میدهند. نقدشوندگی، عبارت از سهولت تبدیل داراییها به قدرت خرید در قیمتهای مورد توافق است. هزینههای مبادلاتی و عدم تقارن اطلاعاتی باعث کاهش نقدشوندگی شده و ریسک را افزایش میدهد. بازارهای مالی از طریق انتشار و تحلیل اطلاعات و تسهیل دادوستدها به کاهش ریسک عدم نقدشوندگی کمک میکنند.
۶- کمک به فرآیند تشکیل سرمایه:
وجود بازارهای مالی سبب تشویق مردم به سرمایهگذاری میگردد، به این شکل که شرکتها برای تهیه سرمایه مورد نیاز خود میتوانند اوراق بهادار منتشر نمایند و آن را در بازار سرمایه به فروش برسانند. این اقدام باعث میشود که دو نوع سرمایهگذاری صورت گیرد؛ از طرفی شرکتها با خرید زمین، ماشینآلات، ساختمان و… نوعی سرمایهگذاری واقعی میکنند و این کار باعث توسعه اقتصادی جامعه و همچنین خود شرکتها میشود، و از سوی دیگر مردم با خرید اوراق بهادار (که به وسیلهی شرکتها منتشر میشود) اقدام به سرمایهگذاری مالی میکنند، در نتیجه افزایش سرمایه و توسعه شرکتهای تولیدی حاصل میشود (نوو، ۱۳۸۳: ۱۹۳). تحقیقات نشان میدهد کشورهایی که دارای بازار سرمایه توسعه یافته و پررونق میباشند؛ شرکتها وجوه نقد مورد نیاز خود را با سهولت بیشتر و ارزانتر تأمین میکنند.
۷- ایجاد بازار ثانویه برای معاملات داراییهای مالی (افزایش نقدینگی داراییها):
بازارهای مالی شرایطی را برای سرمایهگذار فراهم میکند تا دارایی مالی خود را به فروش برساند و به وجه نقد تبدیل نماید. بدین شکل دارایی مالی، نقدینگی را فراهم میسازد که این ویژگی جذابی برای سرمایهگذاران میباشد، زیرا که اگر بازار ثانویه برای خرید و فروش مجدد دارایی وجود نمیداشت، سرمایهگذاران به خرید داراییمالی و سرمایهگذاری در این اقلام رقبتی نشان نمیدادند و کمتر کسی حاضر میشد که اختیار سرمایه خود را برای مدت طولانی از دست بدهد. وجود بازار مالی باعث میشود که افراد در صورت نیاز به پول نقد یا پیش آمدن فرصتهای سرمایهگذاری بهتر، اوراق بهادار خود را به فروش برسانند و در اوراق جدید سرمایهگذاری نمایند.
۸- کاهش هزینه مبادلات:
بازارهای مالی هزینهی مبادلات دارایی را کاهش میدهند. هزینههای همراه با معاملات عبارتند از: هزینه جستوجو و هزینه اطلاعات.
هزینه جستوجو بیانگر هزینههای آشکار مثل پول صرف شده برای درج آگهی که فرد آماده هست تا دارایی مالی را بخرد و یا بفروشد و نیز در برگیرندهی هزینههای پنهان مثل زمان صرف شده برای یافتن طرف معامله است.
هزینههای اطلاعات، شامل هزینههای همراه با برآورد ویژگیهای سرمایهگذاری یک دارایی مالی هستند، یعنی مقدار و احتمال وقوع جریان نقدینگی که از دارایی انتظار میرود. در بازار مالی کارآمد، قیمتها بازتابی از کل اطلاعات گردآوری شده به وسیله همهی فعالان بازار است.
۲-۲-۱-۲- طبقه بندی بازارهای مالی
بازارهای مالی بر پایه معیارهای متفاوتی قابل طبقهبندی هستند که شامل موارد زیر است:
۱- طبقهبندی بر اساس نوع دارایی
۲- طبقهبندی بر اساس سررسید تعهدات مالی و
۳- طبقهبندی بر اساس مرحله عرضه اوراق بهادار
بر اساس نوع دارایی، میتوان بازار اوراق بهادار را به دستههای زیر تقسیمبندی کرد:
الف- بازار سهام: در این بازار، سهام شرکتها که نشانگر مالکیت دارنده آن در شرکت است، دادوستد میشود.
ب- بازار اوراق بدهی: بازاری است که در آن ابزارهایی با درآمد ثابت (اوراق قرضه) دادوستد میشوند.
ج- بازار ابزارهای مشتق: بازاری است برای معاملات ابزارهایی مبتنی بر داراییهای مالی یا فیزیکی که از آن جمله میتوان به اختیار معامله و قرارداد آتی اشاره کرد.
بازار مالی بر حسب سررسید تعهدات مالی به دو نوع بازار پول[۵] و بازار سرمایه[۶] تقسیم میشود.
۱- بازار پول:
بازار پول بازاری برای دادوستد پول و دیگر داراییهای مالی جانشین نزدیک پول است که سررسید کمتر از یکسال دارند. بازار پول، بازاری برای ابزار بدهی کوتاهمدت با ویژگی اندک بودن ریسک عدم پرداخت، نقدشوندگی و ارزش اسمی زیاد میباشد. در بازار پول، مازاد نقدینگی افراد و واحدهای اقتصادی، از طریق پس انداز یا سپردههای بانکی در اختیار واحدهای اقتصادی قرار میگیرد. در این بازارها از عرضه و تقاضای پول، نرخ بهره تعیین میشود. حجم معاملات در بازار پول معمولاً بالا است. برخی از اوراق بهاداری که در این بازارها داد و ستد میشود عباتند از: اوراق خزانه[۷]، گواهی سپرده بانکی قابل معامله[۸]، اوراق تجاری[۹] و…(جونز[۱۰]، ۲۰۰۳: ۳۶).
۲- بازار سرمایه:
برپایه طبقهبندی بازار مالی با نگرش به سررسید داراییها، بازار سرمایه به بازار دادوستد ابزارهای مالی با سررسید بیشتر از یک سال و داراییهای بدون سررسید اطلاق میشود. این بخش از بازار مالی نقش مهمتری در گردآوری منابع پس اندازی و تأمین نیازهای سرمایهگذاری واحدهای تولیدی دارد. بازار سرمایه نسبت به بازار
پول بسیار گستردهتر است و از تنوع ابزاری بیشتری برخوردار است. به خاطر طولانی بودن موعد سررسید و ماهیت اوراق بهادار بازار سرمایه، میزان ریسک در این بازارها بیشتر از بازار پول است. در این نوع بازار، قابلیت فروش در برخی موارد ضعیفتر است. در این بازارها عرضه و تقاضای سرمایه، نرخ بازدهی سرمایه را مشخص میکند. بازار سرمایه شامل اوراق بدهی و سهام است. اوراق بهاداری که در این بازار معامله میشوند در دو گروه جای میگیرند که شامل: اوراق بهادار با سود ثابت (مانند: سهام ممتاز، اوراق بهادار نهادهای دولتی) و اوراق بهادار صاحبان سهام (سهام عادی[۱۱])، میباشد (همان، ص: ۳۹).
مهمترین کارکرد بازارهای مالی شامل بازارهای پول، سرمایه و بیمه در اقتصاد ملی، تجهیز منابع پساندازی و هدایت آن به سوی فعالیتهای مولد اقتصادی است، ضمن آنکه تعیین قیمت وجوه و سرمایه، انتشار و تحلیل
اطلاعات و توزیع ریسک اقتصادی نیز اغلب در شمار کارکردهای این بازارهاست (مدیریت توسعه فرهنگ سرمایهگذاری بورس اوراق بهادار تهران).
طبقهبندی بازارهای مالی بر اساس مرحله عرضه اوراق بهادار به دو گروه تقسیم میشود:
۱- بازار دست اول (بازارهای اولیه):
بازار اولیه[۱۲]، شرکتها، مؤسسات و بنگاههای اقتصادی برای تأمین منابع مالی مورد نیاز خود به مبالغ هنگفتی نیاز دارند که اغلب این منابع را در مقابل واگذاری اوراق بهادار خود، به دست میآورند. واگذاری اوراق بهادار و تأمین اعتبار برای اولین بار در بازار دست اول انجام میشود. در واقع در بازار دست اول، اوراق بهادار برای نخستین بار منتشر میشوند. براین اساس فروشنده اوراق بهادار در واقع همان ناشر اوراق بهادار است. به عبارت دیگر بازار اولیه بازاری است که در آن وامگیرنده، اوراق بهادار جدیدی را منتشر میکند و در ازای دریافت وجه نقد به سرمایهگذار (خریدار) میفروشد. اوراق انتشار یافته توسط شرکتها که برای اولین بار به عموم عرضه میشود، در بازارهای اولیه به فروش میرسد. اصطلاح عرضه اولیه اوراقبهادار[۱۳] عبارت است از این که یک شرکت برای اولین بار در طول دوران فعالیت خود اقدام به عرضه سهام به عموم مینماید و بدین ترتیب داراییهای مالی شرکت یا منابع مالی بلندمدت خود را مبادله، و سرمایه خود را تأمین میکند (حجازی، ۱۳۸۷).
۲- بازار دست دوم (بازارهای ثانویه):
پس از عرضه اوراق بهادار در بازار اولیه و به منظور آن که این اوراق بتوانند مورد دادوستد قرار گیرند، به بازار دیگری نیاز است که به آن بازار ثانویه اوراق بهادار گفته میشود. در این بازار، اوراق قابلیت دادوستد پیدا میکنند. وجود بازار دست دوم، صرفاً به این دلیل است که قابلیت نقدشوندگی اوراق بهادار منتشر شده در بازار دست اول را افزایش دهد، ضمن اینکه شرایطی فراهم میآورد که قرضدهندگان و قرضگیرندگان در صورت لزوم به آسانی بتوانند تصمیمات سرمایهگذاری خود را تغییر داده، به فروش اوراق بهادار خریداری شده یا خرید اوراق بهادار دیگر اقدام نمایند. به عبارت سادهتر میشود بیان نمود که بعد از اینکه اوراق بهادار در بازارهای اولیه به فروش رسید باید مکانیزم کارآیی وجود داشته باشد تا سرمایهگذاران در صورت تمایل بتوانند آن را مجدداً خرید و فروش کنند، بازارهای ثانویه[۱۴] این امکان را برای سرمایهگذاران فراهم میآورند که آنها بتوانند اوراق بهادار موجود را بین خود خرید و فروش کنند (جونز، ۲۰۰۳: ۵۹). در واقع اوراق بهاداری که قبلاً به بازار عرضه شدهاند در بازارهای ثانویه مبادله میشوند. در این بازارها تأمین مالی جدیدی صورت نمیگیرد (راعی و تلنگی، ۱۳۸۷: ۴۲).
دادوستد در بازار دست دوم به دفعات نامحدود انجام میشود و بنابراین با جابجا شدن مالکیت ابزارهای مالی

دانلود متن کامل پایان نامه در سایت jemo.ir موجود است

Back To Top