تکامل وتوسعه در دولت الکترونیکی دارای چند مرحله است:
مرحله ظهور:شکل گیری اولیه ان می باشد که در ان زیر ساخت ها ؛ابزارها وامکانات جهت ارائه خدمات مشخص می شود ولی هنوز شهروندان نمی توانند به صورت دوطرفه با ان ارتباط برقرار کنند.
مرحله تعامل: دومین مرحله است که از طریق وب امکان برقراری ارتباط دو طرفه فراهم است اما هنوز محدودیت هایی وجود دارد و تعامل در سطح انجام کارهای ابتدایی وساده است مثل امکان ارسال نامه به یک سازمان خاص وامکان دست یابی شهروندان به پاسخ پرسش های ساده از طریق پست الکترونیک.
مرحله تراکنش یا اجرا: این مرحله ؛مرحله اجرا وپیاده سازی دولت الکترونیکی است زیرا مشتریان می توانند کارهای خود را به شیوه ای کاملا الکترونیکی در هر زمان از شبانه روز انجام دهند.اگرچه سطح تعامل بالاتر است اما هنوز هم ارتباط کامل دو طرفه بین دولت ومشتریان برقرار نیست وجریان اطلاعات اغلب یک طرفه است و جواب هایی که به سوالات مشتریان داده می شود اکثر انها قبلا با شیوه های منظم برنامه ریزی شده است وبه همین دلیل داده ها قابل پیش بینی هستند.
مرحله دگرگونی: بالاترین مرحله وتکامل دولت الکترونیکی است در این مرحله یک ارتباط هوشمند بامشتریان برقرار می شود وبه طیف وسیعی از مشکلات؛سولات ونیازهای انان پاسخ داده می شود که چنین نمونه ای در حا ل حاضر به ندرت وجود دارد در این مرحله تلاش می شود که اطلاعات از حالت “سازمان محوری”به حالت “مشتری محوری ” تغییر پیدا کند دراین مرحله دولت اکترونیکی باعث تجدید ساختار؛ترکیب یا حذف سازمان های موجود می گردد وسازمان های مجازی جایگزین انها می شود۰(قهرمانی؛۱۳۸۲)
بانکداری الکترونیکی
بانکداریالکترونیکی درواقع اوج استفاده از تکنولوژیانفورماتیک درجهت حذف دو قید زمان و مکان از خدمات بانکی است. بانکداری الکترونیکی را میتوان استفاده از تکنولوژی پیشرفته جهت انتقال منبع (پول) در سیستمبانکداری معرفیکرد. دو مفهوم اساسی تشکیلدهنده بانکداریالکترونیکی، پولالکترونیکی و انتقالالکترونیکی منابع است(کمالیرضایی و آقانبی، ص۲۲).
شهرالکترونیک
اصطلاح شهرالکترونیک، اولین بار توسط موشویتس در سال ۱۹۸۶ مطرح شد. «مالون»و «دیویدو» اولین کسانی بودند که به‌طور دقیق و سازگار در کتاب خود ایده «بنگاه الکترونیک» را مطرح کردند. شهرالکترونیک حیطه وسیعی از فعالیتهای سازمانی اقتصادی و غیراقتصادی را می‌پوشاند. کسب و کار الکترونیک شامل کار در خانه ، صنایع کوچک و متوسط الکترونیک تا شبکه‌های بزرگ کسب و کار در حیطه فعالیتهای اقتصادی قرار می‌گیرد. از سوی دیگر، در سایر بخشها نیز شهر الکترونیک خصوصا در همکاری میان موسسات علمی، گروهها وشهر غیرانتفاعی و غیردولتی دارای کاربرد وسیعی است.شهر الکترونیک با توسعه کامپیوتر و تکنولوژی اطلاعات به صورت نوع جدید سازماندهی مطرح گردید. شهر الکترونیک شکلهایی از واحدهای سازمانی پراکنده از نظر جغرافیایی, نیمه مستقل (قسمتی مستقل و قسمتی وابسته) و نیمه جاودان (دارای عمر محدود) هستند که عملکرد کلی خودشان را جهت پاسخگویی برروی نیازهای بازار و ظرفیت های تکنولوژی ارتباط اطلاعات بوسیله تطبیق دادن پیوسته شکل سازمانی خود توسعه داده اند. خیلی از شرکتهای معروف جهان این نوع سازماندهی را به منظور از عهده رقبا برآمدن, استفاده نموده اند. در شهرالکترونیک فرآیندهای عملیات کسب و کار و فرآیندهای مربوط به محصول در شرکتهای هم پیمان (شریک) مختلف, پراکنده شده است. این شرکتهای مختلف در کشورهای مختلف با همکاری بسیار نزدیک به شکل مشترک المنافع توزیع شده اند. در این نوع مخصوص از شهر هر شرکت قصد دارد مزیت اصلی رقابتی خود, مانند محصولات اصلی, فرآیندهای اصلی, شایستگی های اصلی و غیره را در تصرف خویش داشته باشد. تمام شهر الکترونیک از شرکتهای مستقل مختلفی بوجود آمد ه اند که این شرکتها با هم می توانند از مزیت های اصلی رقابتی شان برای برنده شدن در بازار بزرگ فرصتها استفاده کنند بطوریکه, هیچکدام از شرکتها به تنهایی قادر به بدست آوردن این فرصتها نیستند. این نوع از شهرمی تواند به سرعت برای پاسخگویی به فرصتهای سریعا متغیر بوجود آید و از بین برود. این خصوصیت, شهرالکترونیک را در قرن بیست و یکم بسیار خوش آتیه می سازد. شهرالکترونیک باید بر پایه کامپیوتر و سیستمهای شبکه ای بنا نهاده شود. تکنولوژی ارتباطات و اطلاعات، بستر نرم افزاری را برای شهرالکترونیک ایجاد نموده است در شهرالکترونیک هر یک از شرکا با تکنولوژیهای مختلف از قبیل اینترنت، اینترانت و سیستم های کامپیوتری با یکدیگر در ارتباط می باشند. در شهرالکترونیک بطور اصلی بر پایه بستری از ict ، بوسیله تبدیل کردن داده ها و فایلها از داخل شبکه همانند ارتباط face to face در شهر سنتی فعالیتهای شرکت نمایان می شود. کار اصلی ارتباط در شهرالکترونیک, جریان زیاد اطلاعات به جای محصول واقعی شرکت ها در عملیات سنتی، خواهد بود. از سه زاویه می توان به شهر الکترونیک نگاه کرد:
بعد اول: از این بعد شهرالکترونیک ، شهرشامل یک گروه از افراد است که هرکدام در رشته خود متخصص هستند و شاخه کاری هر گروه افراد از یکدیگر متفاوت است و نتیجه فعالیتهایشان منجر به ارائه خدمات به مشتریان می شود. به عبارتی هر فرد یا هر همکاروظیفه خاص خود را دارد. آنها همه دارای مهارتهای ارتباطی قوی هستند. و سطح بالایی از اعتماد بین آنها برقرا

دانلود متن کامل این پایان نامه در سایت abisho.ir

ر است . شهروندانء معمولا از طریق پست الکترونیک ، تلفن ، فاکس یاویدئو کنفرانس با یکدیگر ارتباط دارند.
بعد دوم: در اینگونه شهر الکترونیک، گروهی از افراد از شرکتهای شریک یا همکار که همه اکثرا در یک شاخه خاص و یا وظیفه خاص مهارت دارند، کنار یکدیگر جمع می شوند تابتوانند یک شهرموقت یا یک شهردائمی را که بتواند خدمات خاص ارائه دهد رابه وجود بیاورند.
وظایف خاص آنها عبارتند از: عرضه، تولید، سیستم های اطلاعاتی ، توزیع و غیره .معمولا ارتباطات نیز مانند بعد اول از طریق پست الکترونیک، تلفن، فاکس و یا حضوری خواهد بود و همچنین به سطح بالایی از اعتماد نیاز دارد.
بعد سوم: شهرالکترونیک می تواند یک شهربزرگی باشد که برون دادهای شهرخود را ازمیان تعداد زیادی از عملیات مهم شهر دیگر انتخاب می کند مانند تولید یا توزیع . اینگونه شرکتها فعالیتهای خود را با ریسک بالا، از طریق عرضه کنندگان یا به وسیله مشارکت کردن با دیگر شرکتهای متخصص در یک زمینه خاص انجام می دهند. مزیت اینگونه سازمانها اینست که می توانند روی بهترین فعالیتها تمرکز کنند.

شهر الکترونیک شهر کنونی ویژگیها
رشد فردی امنیت توقعات شغلی
ساعتی ماهانه موجودی انبار
اطلاعات و متفکران  دارائیهای فیزیکی منابع