تبدیل شدن

دانلود پایان نامه

1-2-13-2 – هیستوپاتولوژی
در بررسی هیستوپاتولوژی جنین، تغییرات پراکنده وسیعی در بسیاری از اندام ها وجود دارد، اما مشخص ترین ضایعه در مغز یافت می شود که شامل کانون های نکروزه است. سایر ضایعات هیستوپاتولوژی شامل اپیکاردیت غیر چرکی، میوکاردیت، میوزیت کانونی غیر چرکی و هپاتیت پورتال است که گاه با کانون های نکروتیک در کبد و پنومونی بینابینی غیر چرکی همراه می شود. تشخیص اولیه عفونت تک یاخته ای بر اساس ضایعات هیستوپاتولوژی انجام می شود. چهره بافت شناسی ضایعات در تشخیص و تأیید تشخیص با اهمیت بوده اما باید از سایر روش های تشخیصی که از ویژگی و حساسیت مناسبی برخوردار هستند، جهت تأیید تشخیص اولیه هیستوپاتولوژی استفاده شود (Thurmond et al. 1997; Anderson et al. 2000 ).
2-2-13-2 – هیستوشیمی
کیست های انگل با دیواره ضخیم در رنگ آمیزی هماتوکسیلین- ائوزین (H&E) قابل مشاهده هستند، اما تاکی زوئیت های تک یاخته اغلب در بررسی میکروسکوپ نوری و رنگ آمیزی قابل مشاهده نیستند. در رنگ آمیزی پریودیک اسید شیف، کیست های تک یاخته، PAS مثبت بوده و از بافت به خوبی قابل تمایز هستند. به دلیل این که اغلب جنین های سقط شده، مستعد اتولیز هستند حتی بافت نیمه مایع مغز نیز باید در فرمالین بافری 10 درصد برای رنگ آمیزی هماتوکسیلین- ائوزین تثبیت شود. استفاده از ایمنوهیستوشیمی ضروری است، زیرا عموماً نئوسپورا کانینوم به تعداد کم در بافت های اتولیز شده حضور دارد و اغلب در مقاطع رنگ آمیزی شده با هماتوکسیلین- ائوزین قابل تشخیص نیستند (Dubey 2003b; Dubey et al. 2006; Morales et al. 2001).
3-2- 13-2 – ایمنوهیستوشیمی
این روش با ویژگی مطلوب و بالا در گذشته به عنوان روش طلایی در تشخیص نئوسپورا مطرح بوده و دارای جایگاه ویژه ای است. نئوسپورا کانینوم در روش ایمنوهیستوشیمی با استفاده از سرم ضد نئوسپورا قابل تشخیص است. اغلب گزارشات نئوسپوروزیس در حیوانات مختلف بر اساس رنگ آمیزی اختصاصی نئوسپورا کانینوم با استفاده از سرم پلی کلونال استخراج شده از خرگوش های ایمن شده با تاکی زوئیت های حاصل از کشت سلولی صورت پذیرفته است. با بهره گیری از آنتی ژن هایی از جمله یک پروتئین 43 کیلو دالتونی (Nc-P43) که هم در تاکی زوئیت و هم برادی زوئیت حضور دارند می توان تشخیص اختصاصی نئوسپورا را با استفاده از آنتی بادی ضد آن در مقاطع ایمنوهیستوشیمی فراهم آورد. لذا ایمنوهیستوشیمی از ویژگی بسیار مطلوب برخوردار بوده و از امتیازات ویژه ای نیز برخوردار است
(and Dubey 1989 Lindsay).
3-13-2 – تکنیک های مولکولی
جهت شناسایی توالی های مختلف نوکلئوتیدی نئوسپورا کانینوم از PCR استفاده می شود. این روش از امتیازات ویژه ای مانند حساسیت و ویژگی بالا برخوردار است و قادر است با تکثیر ژنوم مقدار اندکی از ارگانیسم امکان شناسایی آن را فراهم آورد، در حالی که در هیستوپاتولوژی و ایمنوهیستوشیمی بررسی بر روی بخش محدودی از بافت امکان پذیر است. با استفاده از PCR، جداسازی DNA از بافت های تازه، منجمد و حتی فیکس شده با فرمالین و پارافینه امکان پذیر است. از این روش جهت تشخیص نئوسپورا کانینوم از بافت های جنینی، خون، اسپرم و غیره می توان بهره جست. با این تکنیک، تشخیص اووسیست دفعی میزبان نهایی (سگ) نیز میسر شده است. تکنیک های مولکولی همچنین در بررسی های اپیدمیولوژی نیز از روش های قدرتمند و قابل اعتمادی هستند. یکی از موارد استفاده از این روش، PCR بلوک های پارافینه واجد ضایعات نئوسپوروزیس هستند که با جداسازی DNA نئوسپورا کانینوم از بلوک های پارافینه، تشخیص آن میسر خواهد شد (et al. 1991; Dubey and Lindsay 1993 Barr).
یکی دیگر از روش های کاربرد PCR ، روش In situe است که می توان بر روی کشت سلول و یا مقاطع بافتی انجام داد. در این روش می توان DNA نئوسپورا کانینوم را با بکار بردن پرایمرهای (PRINS) In situe و با استفاده از نوکلئوتیدهای نشان دار شده با هاپتن، مشخص کرده و با بکار بردن آنتی بادی های نشان دار شده با فلوروکروم واکنش رنگی ایجاد کرده و DNA نئوسپورا کانینوم را در محل اثر خود در بافت جستجو کرد. روش های PCR نه تنها برای شناسایی بلکه برای تعیین کمیت DNA نئوسپورا کانینوم در نمونه ها نیز توسعه یافته است. روش PCR کمی، توانایی تبدیل شدن به یکی از روش های کلیدی برای آزمایش بیماری زایی نئوسپوروزیس گاوی، تعیین فعالیت واکسن ها و داروها برای مقاصد درمانی یا پیشگیری را دارا است. روش PCR کمی در مطالعات اپیدمیولوژیک برای تخمین تعداد نئوسپورا کانینوم در منی گاوها نیز مورد استفاده قرار گرفته است (Loschenberger et al. 2004 Dubey and Schares 2006;).
4- 13-2 – استفاده از مدل های حیوانی
نئوسپورسیس تجربی در گاو، گوسفند، بز، خوک، روباه، سگ و گربه، پرندگان، رت و میمون گزارش شده است (Dubey and Lindsay 1990; Barr et al. 1992, 1994; McGuire et al. 1999; Davison et al. 2001; Furata et al. 2007).
جربیل ها نیز به عفونت نئوسپورایی حساس هستند، طوری که جربیل گونه Merinoes unguiculatus به عفونت اووسیست Schares et al. 2001b; Basso et al. 2001)) و گونه دیگر جربیل Merinoes tristrami و همچنین رت ها ((sand rats به عفونت با تاکی زوئیت حساس اند (Pipano et al. 2002). تخم مرغ جنین دار به عنوان مدل حیوانی مناسب، جهت کشت و افزایش علل پاتولوژیک مختلف استفاده می شود. رشد ویروس آنفولانزا در تخم مرغ جنین دار، در سال 1995 انجام شده است(Hardy et al. 1995) . پیشرفت های تکنیکی اولیه نیز، امکان کشت انگل توکسوپلاسما در تخم مرغ جنین دار را فراهم کرد(Warren and Russ 1984). عفونت نئوسپوروسیس درتخم مرغ جنین دار نژاد گوشتی و تخم گذار نیز ایجاد شده است (Furata et al. 2007; Mansourian et al. 2009).
هر چند که مطالعه ایمونولوژیکی نئوسپورا کانینوم درهمه گونه های حساس قابل توجه است ولی هزینه لازم این امر و در دسترس بودن مدل های حیوانی، محدودیت هایی را ایجاد می کند. از این رو با توجه به این نکات و در دسترس بودن موش هایی با مشخصات ژنتیکی ایمونولوژیکی خاص، استفاده از مدل های موش در مطالعات مربوط به پاتوژنز، بررسی ضایعات هیستوپاتولوژیکی، ایمنی زایی عفونت و جداسازی انگل از بافت های عفونی شده به طور طبیعی مناسب می باشند. هر چند که گاو گونه درگیر اصلی این بیماری است و انجام واکسیناسیون در این گونه لازم است. از این رو در ارزیابی واکسن علیه عفونت نئوسپورا از گاو و موش به عنوان مدل حیوانی استفاده می شود .( Long et al. 1998; Dubey et al. 1998; Eperon et al. 1999; Liddle et al. 1999)
5-13-2 – روش کشت سلول
از زمان کشف این انگل و شناسایی اهمیت اقتصادی آن، مطالعات زیادی در زمینه شناخت واکنش های بین نئوسپورا کنینوم وسلول های میزبان انجام شده است (Anderson et al. 1994; Hemphill 1999; Campero et al. 2003; Naguleswaran et al. 2003; Dubey et al. 2007). نئوسپورا کانینوم به عنوان انگل داخلی سلولی، چرخه سلولی اش را داخل سلول های میزبان می گذراند. بنابراین این پروسه ها که با تهاجم سلول میزبان توسط انگل همراه است، در نگهداری عفونت نئوسپورا بسیار اهمیت دارند(Hemphill 1999) . نئوسپورا کانینوم به طور موفقیت آمیزی در لاین های سلولی اتصالی مختلف رشد و تکثیر می کند. در بین این لایه ها، سلول های Vero (کلیه میمون سبز آفریقایی)، رایج ترین لاین سلولی در کشت تاکی زوئیت های انگل در شرایط آزمایشگاهی است (Dubey 2003b; Vonlaufen et al. 2004; Lei et al. 2005; Kang et al. 2008). البته به نظر می رسد که استفاده از این نوع لاین های سلولی در تکثیر تاکی زوئیت زیاد انگل مناسب باشند، ولی مشکلات کشت، زمان و هزینه مصرفی آن در مقایسه با لاین های سلولی سوسپانسیونی (معلق) زیادتر است. ازمعایب محیط های چسبنده جهت تکثیر و کشت انگل، وابسته بودنشان در اتصال به کف فلاسک کشت است، طوری که در غیاب اتصالات چسبنده سطح بین اینتگرین و ماتریکس خارج سلولی، این سلول ها قادر به تکثیر نیستند. محیط های کشت سوسپانسیونی، در مقایسه با محیط های چسبنده، محیط های هوموژنز و یکنواخت، غیر وابسته به هر حاملی جهت اتصال بوده و فاقد هر نوع محدودیت در تکثیر و افزایش تعداد انگل هستند (Folkman and Moscona 1978; Assoian 1997; Griffiths 2001).
6-13-2 – تشخیص تفریقی
توکسوپلاسما گندئی و سارکوسیستیس کروزی تک یاخته هایی هستند که باید در تشخیص تفریقی سقط های ناشی از تک یاخته ها در گاو مورد توجه قرار گیرند. روش های ایمنوهیستوشیمی و شناسایی DNA انگل توسط واکنش زنجیره ای پلی مراز می تواند آن ها را از نئوسپورا کانینوم متمایز کند. سارکوسیستیس کروزی در آندوتلیوم عروق تشکیل شیزونت می دهد و به ندرت (کمتر از 1/0 درصد) در مغز جنین های سقط شده یافت شده است، در حالی که نئوسپورا کانینوم معمولاً در بافت های خارج عروقی مستقر می شود. به علاوه بر خلاف آلودگی به سارکوسیستیس کروزی، در آلودگی به نئوسپورا کانینوم شیزونت های نابالغ وجود ندارد. آلودگی با توکسوپلاسما گندئی در جنین گاوها نادر است (Dubey 2003b).
14-2 – درمان

مطلب مشابه :  افزایش سرمایه