روابط خانوادگی

ماده 4 – کشورهای طرف کنوانسیون اقدامات ضروری اجرایی و قانونی را جهت تحقق حقوق شناخته شده در کنوانسیون حاضر معمولخواهند داشت. کشورهای طرف کنوانسیون با توجه بهحقوقاقتصادی، اجتماعی، فرهنگیاقداماتیرادرجهت به کارگیریحداکثرمنابع موجود خود ودر صورت لزومدرچهارچوب همکاریهای بین المللی به عمل خواهند آورد.
ماده 5 – کشورهای طرف کنوانسیوناحترام بهمسئولیتها، حقوقووظایف والدینو یادرصورت قابلیت اطلاق، اعضای خانواده بزرگی که از طریق آداب محلی به وجود می آید، قیم های قانونی و یا سایر اشخاص که قانوناً مسئولکودکهستندرامتقبلمی شوندو به طریقیکه موجبتکامل توانایی های کودکشودراهنمایی ها و ارشادات لازم را جهت اعمال حقوق شناخته شده کودک در کنوانسیون حاضر به عمل خواهند آورد.
ماده 6 –
1 – کشورهای طرف کنوانسیون حق ذاتی هر کودک را برای زندگی به رسمیت خواهند شناخت.
2 – کشورهایطرف کنوانسیون ( وجود) حداکثر امکاناترا برایبقا وپیشرفت کودک تضمین خواهند نمود.
ماده 7 –
1 – تولد کودک بلافاصله پسازبهدنیا آمدن ثبت می شود واز حقوقی مانندحق داشتننام، کسب تابعیت و در صورت امکان، شناسایی والدین و قرار گرفتن تحت سرپرستی آنها برخوردار می باشد.
2 – کشورهای طرف کنوانسیون اینحقوقرامطابقباقوانین ملیوتعهدات خودطبق اسنادبین المللیمربوطه در اینزمینهخصوصاًدرمواردی که کودکدرصورت عدماجرایآنهاآوارهمحسوبگردد، لازم الاجرا تلقیخواهندکرد.
ماده 8 –
1 – کشورهای طرف کنوانسیون حق کودک برای حفظ هویت خود منجمله ملیت، نام و روابط خانوادگی را طبق قانون و بدون مداخله تضمین خواهند کرد.
2 – در مواردی که کودک به طور غیر قانونی از مقام یا برخی از حقوق مربوط به هویت خود محروم شود، کشورهای عضو حمایت و مساعدت های لازم را برای استیفای سریع حقوق فوق به عمل خواهند آورد.
ماده 9 –
1 – کشورهایطرفکنوانسیون تضمین می نمایند که کودکان علیرغمخواسته شان ازوالدین خود جدا نشوند، مگردر مواردی که مقامات ذیصلاح مطابققوانین ومقررات ومنوط به بررسیهای قضایی مصمم شوند که این جدایی به نفع کودک است. این گونه تصمیمات ممکن است در موارد به خصوصی از قبیل سوء استفاده و یا بی توجهی والدین از کودک و یا هنگام جدا شدن والدین ضرورت یابد و در این صورت باید در مورد محل اقامت کودک تصمیمی اتخاذ شود.
2 – درهر یک ازمراحلدادرسی مربوط به پاراگراف اول ماده 9 باید به تمام طرفهای ذینفع فرصت داده شود در مراحل دادرسی شرکت کرده و نظرات خود را ابراز کنند.
3 – کشورهایطرف کنوانسیون حقکودکیکه ازیکییا هردووالدینجدا شده را مبنی بر حفظ روابط شخصی وتماسمستقیم باوالدین بهطور منظمرعایتخواهند نمود مگر در مواردیکه این امر مغایر منافع کودک باشد.
4 – هنگامیکه جداییناشیاز اقدامات دولت از قبیل بازداشت، زندانی کردن، تبعید، اخراج یا مرگ ( منجمله مرگی که درحینتوقیفبودن شخص صادر شود) یکییاهردو والدین ویا کودک باشد، کشور طرفکنوانسیون بنا به درخواست،والدین یا کودکیا در صورت اقتضا یکی از اعضای خانواده را در جریان اطلاعات ضروری در مورد اموال فرد غایب خانواده قرار خواهد داد، مگر در مواردی که دادن این گونه اطلاعات مضر به حال کودک باشد. کشورهای طرفکنوانسیونهمچنین تضمین خواهند نمودکهتسلیمایندرخواست فی نفسه عواقبی برای افراد مربوطه در پی نداشته باشد.
ماده 10 –
1 – مطابق با تعهدات کشورهای طرف کنوانسیون در پاراگراف 1 ماده 9 درخواست کودک یا والدین وی را برای ورود یا ترک کشور برای به هم پیوستن محدود خانواده از سوی کشور طرف کنوانسیون با نظر مثبت و به روشی انسانی و سریع بررسی خواهد شد.
کشورهایطرفکنوانسیونهمچنینتضمینخواهندنمودکهتسلیماینگونهدرخواستهاعواقبیبرایدرخواست کننده واعضای خانواده آنها در پی نخواهد داشت.
2 – کودکیکهوالدینشدرکشورهایجداگانهزندگیمی کنندحقداردگذشتهازشرایط استثناییبه طور منظمروابط شخصیوتماسمستقیم با والدینخودداشته باشد. بدین منظورو مطابق با تعهدات کشورهای طرف کنوانسیون تحت پاراگراف 2 ماده 9، کشورهایطرف کنوانسیون حقوالدین وکودک برای ترک هر کشور منجمله کشور خودشانو ورود به کشورشانرا محترم خواهند شمرد. حق ترک هر کشوری فقط مشمول محدودیتهایی است که درقانون تصریحشده وبرایحفظ امنیت ملی، نظم عمومی، سلامتعمومییا اخلاقیاتیاحقوق یا آزادیهای دیگران یا سایر حقوقی که در این کنوانسیون به رسمیت شناخته شده اند، ضروری است.
ماده 11 –
1 – کشورهایطرف کنوانسیون اقداماتی را در جهت مبارزه با انتقال قاچاق و عدم بازگشت کودکان ( مقیم) خارج معمول خواهند داشت.
2 – دراینراستا، کشورهای طرف کنوانسیون انعقادتوافقنامه هایدوجانبه و چندجانبه یا پذیرش توافقنامه های موجود را تشویق خواهند نمود.
ماده 12 –
1 – کشورهایطرف کنوانسیونتضمینخواهدکرد کودکی که قادر به شکل دادن به عقاید خود می باشد بتواند این عقایدراآزادانه درباره تمام موضوعاتیکه مربوط به وی می شود ابراز کند، به نظرات کودک مطابق با سن و بلوغ وی بها داده می شود.
2 – بدینمنظور،خصوصاًبرای کودک فرصتهاییفراهمآوردهمی شودتابتوانددرهر یک از مراحل دادرسی های اجرایی و قضایی مربوط به وی به طور مستقیم یا از طریق نماینده یا شخصی مناسب به طریقی که مطابق با مقررات اجرایی قوانین ملی باشد، ابراز عقیده نماید.