سبک تصمیم گیری

سبک تصمیم گیری

سبک تصمیم گیری

ث) سبک مدیریت گروهی یا 9-9
در این سبک حداکثر توجه به تولید و حداکثر توجه به افراد معطوف می شود . در واقع تیمی به وجود می آید که قادر است نیازهای موسسه رابه تولید ، نیازهای کارکنان منطبق کند . انجام کار براساس تعهدات عمومی افراد نبست به هدف های سازمان صورت می گیرد و منجر به روابط مبتنی بر احترام و اعتماد متقابل می شود . این سبک عملاً یک سبک ایده آل به حساب می آید .
2-2-1-6- سبکهای لیکرت
پروفسور “رنسیس لیکرت” استاد دانشگاه میشیگان مدت سی سال ، الگوها و سبک های رهبری و مدیریت را مورد بررسی قرار داده است و در نتیجه این تحقیقات اندیشه هایی را که در درک رفتار رهبری اهمیت دارند بسط داده است(ایرانژاد باریزی و ساسان گهر ، 1380) . لیکرت چهار سبک را تحت عنوان نظام یک یا سبک “استبدادی ـ استثماری” نظام دو یا سبک “استبدادی ـ خیرخواهانه” ، نظام سه یا سبک “مشاوره ای” ، نظام چهارم یا سبک “مشارکتی” برای رهبری تعیین نموده است . هر یک از این سبک ها به اختصار تشریح می شود .
الف) نظام یک (سبک استبدادی ـ استثماری)
در این سبک که کاملاً وظیفه مدار و آمرانه است مدیر و رهبر به مرئوسان خود اعتمادی نداشته و روابط رهبر و پیرو مبتنی بر ترس و ارعاب است(الوانی ، 1385) . در این سیستم فرض بر این است که انسانها اساساً برای امنیت مادی و اقتصادی کار می کنند . در این سبک تمام تصمیمات در رده ی بالای سازمان اتخاذ می شود و دیگران صرفاً مجبورند که دستورها را اجرا کنند . ارتباطات از پایین به بالا تقریباً وجود ندارد . کارگروهی در چنین محیطی که بی اعتمادی بر آن حاکم است ، تشویق نمی شود . روحیه افراد ضعیف و بازدهی پایین است ، غیبت از کار افزایش می یابد . کارکنان را باید از نزدیک تحت کنترل قرار داد (“پارکینسون” ، “رستم جی” ، “ساپر” ، 1380) در این سبک هر نوع تعامل بین روسا و مرئوسان با ارفاق و مدارا از طرف روسا و با ترس و احتیاط از سوی مرئوسان صورت می گیرد .
ب) نظام دو (سبک استبدادی ـ خیرخواهانه)
در این سبک رابطه آمرانه بین رهبر و پیروان همچنان برقرار است . اما رابطه مذکور در این حالت تلطیف شده و رابطه خادم و مخدوم توأم با نوعی مرحمت پدرانه است . در این سبک تصمیم گیری همچنان بر عهده رهبر بوده و پیروان و مجریان بی چون و چرای اوامرند(الوانی ،1385) . در این سیستم علاوه بر انگیزه اقتصادی آرزوی دست یافتن به مقام و منزلت نیز نقش دارد . طرز سلوک مدیریت با کارکنان محبت آمیز است . رفتار زیردستان نسبت به مافوق با اطاعت توأم است امکانات ارتباطات پایین به بالا تا حدودی فراهم است و پیشنهادهایی نیز ممکن است ارائه شود . تصمیمات مربوط به سیاست گذاری در رده های بالای سازمان اتخاذ می شود . برای کارگروهی جایگاهی وجود ندارد . بازدهی این سیستم در مقایسه با سیستم یک اندکی بیشتر است . کنترل افراد از نزدیک برای تقلیل ضایعات و حفظ کیفیت تولید ضروری است(“پارکینسون” ، “رستم جی” ، “ساپر” ، 1380) . در این نظام اعتماد و اطمینان نسبت به زیردستان مانند اعتماد و اطمینانی است که ارباب به خدمت کاران خود دارد و انگیزش با اعطای پاداش و گاهی با ترس و تنبیه همراه است.
پ) نظام سه (سبک مشاوره ای)
در این سبک اطمینان و اعتماد به مرئوسان در حد مناسبی است و با آنان در تعیین پاره ای اهداف مشارکت می شود . اما مسائل و موضوعات عمده سازمانی همچنان به وسیله رهبر مورد بررسی قرار می گیرد(الوانی ،1382) . در این سیستم مدیریت با کارکنان مشورت می کند و از پیشنهادهایشان استقبال می کند . علاقه مندی به کار در کارکنان تشویق می شود . این نظام برای کسب تجربیات جدید و ایجاد خلاقیت فرصتهایی به وجود می آورد . حس همکاری و آگاهی نسبت به مسئولیتها در افراد تقویت می شود . افراد به وجود سازمانشان افتخار می کنند . کارگروهی تشویق می شود. اگر چه تصمیمات مربوط به سیاست گذاری در مدیریت رده بالای سازمان اتخاذ می شود ، تصمیم گیری در امور عادی در سطوح پایین صورت می گیرد . بازدهی همه خوب است . غیبت و ضایعات کاهش می یابد(“پارکینسون” ، “رستم جی” ، “ساپر” ، 1380) . در این سیستم معمولاً سعی بر این است که از افکار ، عقاید و اندیشه های زیر دستان استفاده شود .
ت) نظام چهار (سبک مشارکتی)
در این سبک اطمینان و اعتماد به مرئوسان در حد کمال است و رابطه ای صمیمانه مشارکت جویانه در تمام امور بین آنان برقرار می باشد . در این سبک تصمیم گیریها کاملاً مشارکتی است و گروههای رسمی و غیر رسمی با هم در آمیخته اند(الوانی ،1385) .
لیکرت معتقد است این نظام از بسیاری جهت بهترین سبک مدیریت است . سبک مزبور تمام نیازهای کارکنان را از حیث امنیت اقتصادی ، عزت نفس و قدردانی و بهسازی فردی ارضاء می کند . در این نظام گروه نقش قاطعی در امور مهم از جمله توزیع پاداشهای اقتصادی تعیین اهداف و اصلاح روشها ایفا می کند . در چنین محیطی که افراد به یکدیگر اعتماد دارند . نگرشها معطوف به همکاری، نشر و نما می کند . افراد هدفهای بالایی برای کامیابی تعیین می نمایند و با احساس مسئولیت و تعهد کار می کنند . تصمیمات در همه رده ها و در سراسر سازمان گرفته می شود . بازدهی به حد اعلا می رسد . غیبت از کار کاهش مییابد و ضایعات به حداقل می رسد(“پارکینسون” ، “رستم جی” ، “ساپر” ، 1380). به عقیده لیکرت نظام چهار یعنی مدیریت بر اساس اشتراک مساعی شالوده استواری برای افزایش بازدهی فراهم می آورد .
جدول-2-1-6- ویژگی های سبک های لیکرت
ویژگی ها
سیستم 1
استبدادی-استثماری
سیستم 2
استبدادی-خیرخواهانه
سیستم
3
مشاوره ای
سیستم 4

مدیر

داغ ترین ها

No description. Please update your profile.

~~||~~Comments Are Closed~~||~~