سیر تاریخی و تعاریف موجود از کمال گرایی، کمال گرایی و آسیب شناسی روانی، کمال گرایی جامعه مدار

دانلود پایان نامه

در این نظریه‌های مختلف، به عوامل بسیاری که در بروز ترس‌ها و اضطراب‌های کودکان نقش دارند توجه می‌شود. هیچ نظریه‌ای به تنهایی برای توصیف شکل‌های مختلف اختلال اضطرابی کودکان و تفاوت‌های ضروری آنان در بروز این اختلال‌ها یا انواع پیامدهای آن‌ها در طول زمان، کافی نیست. در الگوهای جدید اضطراب، بر اهمیت تأثیر متقابل عوامل زیست شناختی و محیطی تأکید می‌شود. همچنین باید توجه داشت که برای ارزیابی اختلال‌های گوناگون اضطراب باید از الگوهای علّی متفاوتی بهره جست.
از طرفی دیگر می توان از تاثیر و تاثر متقابل بین برخی ویژگی هایی چون کمال گرایی، خود کارامدی والدین، سبک های والد گری با اضطراب والدین سخن گفت بدین خاطر ادامه این فصل را به متغیر های اختصاص می دهیم.
کمال گرایی
یکی از متغیر های دیگر پژوهش کمال گرایی والدین می باشد که که در ادامه به این متغیر اشاره خواهد شد.
سیر تاریخی و تعاریف موجود از کمال گرایی
بیش از یک قرن است که کمال گرایی شناخته شده است. با این وجود برای سالیان زیادی بیشتر از این که مورد بررسی قرار گیرد، به سادگی توسط پزشکان به عنوان یک سازه مطرح می شد.
توصیف بالینی و اولیه از کمال گرایی، حاوی ویژگی های توصیف کننده مفیدی هستند که به خوبی خصوصیات این پدیده را در بر می گیرد. اکثر تعاریف اولیه، عمدتا کمال گرایی را به عنوان یک ویژگی نا کارامددر نظر می گیرند.
ژانت(1898) اولین فردی بود که در خصوص کمال گرایی نوشت او کمال گرایان را افرادی با عقاید ثابت می دانست. در نتیجه انعطاف پذیری یکی از خصوصیاتی بود که در مورد کمال گرایان مطرح شد(ایجان،2005). از دیگر نویسندگان اولیه که به اهمیت کمال گرایی پی برده بودند، می توان به اپیکتتوس(1899) و دوسوس(1907) اشاره کرد.
آلفرد آدلر(1927) به اهمیت کمال گرایی در رواندرمانی اشاره کرد. او تلاش برای کامل بودن را بخش اساسی پاسخ انسانی به احساسات حقارت می دانست.آدلر(1956) برای کمال گرایی جنبه انطباقی نیز قائل بود. به عقیده او تلاش برای کامل بودن بهنجار و ذاتی است. در دیدگاه او چنین تلاشی اجزای سالم علاقه اجتماعی است.مشکل زمانی است فرد برای رسیدن به برتری، معیار های غیر واقع بینانه در نظر بگیرد. فروید(1929) کمال گرایی را به عنوان نشانه های مشترکی از روان رجوری ها خصوصا روانرجوری وسواسی تلقی کرده و آن را در نتیجه فرامن سخت گیر و تنبیه گر می دانست که خواهان پیشرفتی ممتاز و بی نظیری در تمام حوزه های زندگی است. فروید همچنان معتقد بود کمال گرایی همچنان جنبه ای از خود شیفتگی است.
هورنای (1939)روان رنجوری را نتیجه عادت حمایت کننده ای می دانست که یکی از این عادت ها حمایتی اصلی، کمال گرایی بود. او بعد ها کمال گرایی را استبداد باید ها توصیف کرد(هورنای،1950).سایر تحلیگران نیز در درمان خود راجع به کمال گرایی نظر داده اند برای مثال برانفمن و برگلر(1955)آن را به عنوان جنبه اساسی افسردگی آنانکاستیک به حساب می آوردند. سایر نویسندگان اولیه نیز به کمال گرایی به عنوان فاکتوری مهم در شکل گیری مشکلات پزشکی نظیر فشار خون بالا(رنی،1939) و شکایات معده ای اشاره کردند(1947).
آلبرت الیس نخستین نظریه پرداز شناختی – رفتاری بود که کمال گرایی را شرح داد او کمال گرایی را به عنوان یکی از دوازده باور غیر منطقی اساسی تعریف کرده که منجر به پریشانی روانشناختی می شود. الیس کمال گرایی را چنین شرح می دهد. ” پذیرش این باور که فرد باید کاملا شایسته، لایق، باهوش، بوده و در تمام امور ممکن پیشرو باشد به جای این باور که یک فرد باید خود را به عنوان موجودی ناکامل بپذیرد یعنی موجودی که با محدودیت های عمومی انسانها مواجه است و جایز الخطا است.
میسیلدن(1963) تعریفی مشابه الیس از کمال گرایی را ارائه داد او کمال گرایان را افرادی می دانست که تنها با پیشرفت و شایسته بودن در تمام جنبه های زندگی، احساس ارزشمندی می کنند. او همچنین نارضایتی از خود و عزت نفس پایین را به عنوان خصوصیات کلیدی کمال گرایی مطرح کرد.
هولندر(1978) کمال گرایی را صفت شخصیتی می داند که مورد غفلت واقع شده و کمال گرایان را افرادی با ویژگی های زیر معرفی کرد. از خودشان تقاضای سطح مشخصی از فعالیت را دارند و با چیزی کمتر از کمال راضی نمی شوند، با موشکافی زیاد به دنبال نواقص کار هایشان می گردند همچون بازرسی به دقت امور را زیر نظر می گیرندبدون توجه به این که یه چه اندازه امور را به خوبی انجام داده اند و به ندرت احساس رضایت کامل از انجام کار ها دارند به طوری که از دیدگاه هولندر (1987)کمال گرایان افرادی هستند که خواستار عملکردی با کیفیت بالاتر از آنچه مستزم موقعیت است، از خود یا دیگران می باشند.
این تعاریف اولیه ، عمدتا کمال گرایی را ویژگی منفی در نظر می گیرند و با آسیب شناسی و ناکارامدی در ارتباط است، در صورتی که هماچک (1978) با اتخاذ رویکردی متفاوت اولین کسی بود که که بین انواع متفاوت کمال گرایی فرق گذاشت . او کمال گرایی را در دو بعد بررسی کرده است . بعد بهنجار و بعد روان رنجور، هماچک کمال گرایان بهنجار را افرادی می دانست که با رسیدن به اهدافشان ، احساس شادمانی می کنند در مقابل کمال گرایان نا بهنجار نمی توانند به معیار های شخصی عملکردشان دست یابند. و این خود یه شدت عزت نفسشان را کاهش می دهد.
ویزمن(1980) معتقد است کمال گرایی نیاز شدیدی به پیشرفت و این گرایش به عنوان معیار های شخصی بالا و غیر واقع بینانه آشکار می شود.
روزبلت(1990) کمال گرایی را به صورت مجموعه معیار های بسیار بالا برای عملکرد که با خود ارزشیابی انتقادی افراطی همراه است تعریف کرده اند.
دیدگاه اخیر پیرامون کمال گرایی، بر چند بعدی بودن آن تاکید دارد(مایلز و بلنک اشتین،2000).هویت و همکاران(2002)اعتقاد دارند که کمال گرایی دارای سه بعد اصلی است،1- کمال گرایی خویشتن مدار: بیانگر تمایل فرد به کامل بودن خود است؛ یک مولفه انگیزشی است که شامل کوشش های فرد برای دستیابی به خویشتن کامل می باشد. در این بعد افراد انگیزه قوی برای کمال، معیار های بالای غیر واقعی ، کوشش اجباری و دارای تفکر همه یا هیچ در رابطه با نتایج به صورت موفقیت های تام یا شکست های تام می باشد.این افراد به حد کافی دقیق و انتقاد گر هستند.به طوری که نمی توانند عیوب یا اشتباهات یا شکست های خود را در جنبه های زندگی بپذیرند.
2- کمال گرایی دیگر مدار: یعنی انتظار عملکرد کامل و بی نقص از دیگران؛ یک بعد میان فردی است که تمایل به داشتن معیار های کمال گرایانه برای اشخاصی است که برای فرد اهمیت بسیاری دارند. از این رو این نوع کمال گرایی ممکن است به روابط بین فردی دشوار منتهی گردد.
3) کمال گرایی جامعه مدار: کمال گرایی جامعه مدار ویژگی افرادی است که فکر می کنند دیگران از آنها انتظار عملکرد کامل و بی نقص را دارند، اگرچه که بر آوردن این انتظارات مشکل است ولی شخص باید به این معیار ها نائل آید تا مورد تائید و پذیرش دیگران قرار بگیرد. این معیار های افراطی معمولا منجر به احساس شکست، اضطراب، خشم، درماندگی، و نا امیدی شده که با تفکرات خود کشی و افسردگی در ارتباط است.(بلینگ و همکاران،2004).
جامعترین تقسیم بندی از کمال گرایی هشت بعد را معرفی کرده اند که عبارت اند از تمرکز بر اشتباهات، معیار های بالا برای دیگران، نیاز به تایید، نظم و سازمان دهی، ادراک فشار از سوی والدین، هدفمندی، نشخوار فکر، تلاش برای عالی بودن.در این رویکردکمال گرایی در چارچوب انواع متداول قبلی یعنی کمال گرایی سازگار- ناسازگار( بهنجار- نابهنجار یا مثبت و منفی) قابل بحث است و بین جنبه های سازگارانه و ناسازگارانه کمال گرایی تمایز روشنی قائل شده است، بدین ترتیب که از مجموعه ابعاد نظم و سازماندهی، هدفمندی، تلاش برای عالی بودن، معیار های بالا برای دیگران جنبه سازگار و از مجموع ابعاد تمرکز بر اشتباهات، نیاز به تائید، ادراک فشار از سوی والدین، نشخوار فکر جنبه ناساز گار کمال گرایی حاصل می شود.
کمال گرایی خود مدار از یک سو با مشخصه های مثبت تلاش و رقابت برای پیشرفت، عزت نفس، خود شکوفایی(ترامیتزو و همکاران،2006) و از سویی دیگر با مشخصه های منفی خود شیفتگی، خود سرزنش گری، خود انتقاد گری، احساس گناه و افسردگی و روان رنجور خویی( دانکی و همکاران،2006) ارتباط دارد.
کمال گرایی و آسیب شناسی روانی:
یکی از ویژگی های شخصیتی است و نقش مهمی را در علت شناسی، استمرار دوره ی باالینی آسیب شناسی روانی بازی می کند(شافران و همکاران،2002). به عقیده هویت و فلت، 2002 کمال گرایان در مقایسه با غیر کمال گرایان، با توجه به نگرش غیر واقع بینانه شان نسبت به زندگی با استرس بیشتری مواجه هستند، کمال گرایان علاوه بر عوامل استرس زای رایج برای هر فرد بهنجار خود به ایجاد استرسور ها می پردازند. در بسیاری از قلمرو ها به دنبال کمال می گردنند. رفتار کمال گرایانه که خود از تمایلات کمال گرایانه به شدت ارزیابی کردن خود و دیگران، تمرکز بر جنبه منفی عملکرد و تجربه اندک رضایت نشات می گیرد، می تواند ایجاد استرس کند. کمال گرایی باعث افزایش یافتن اثرات منفی استرس می شود که منجر به فرسودگی می شود(فلت و هویت،2002).

مطلب مشابه :  نیاز ، ،