منابع پایان نامه ارشد درباره بورس اوراق بهادار

دانلود پایان نامه

ر بازار کالا در قبال کالا و خدمات، واحد پولی مورد پذیرش به عنوان تسهیل کننده معاملات مورد استفاده قرار می گیرد. در این بازار ارزش هر کالا یا خدمت با مبلغی پول تعریف و عرضه می شود و معمولاً معاملات درون این بازار تحت مکانسیم های شناخته شده ای صورت می گیرد. در این بازار کالاها و خدمات به گونه و نوع های مختلفی تقسیم بندی می شوند و هر کدام از آن ها تحت حاکمیت قوانین و عرف خاص پذیرفته شده خود مورد معامله قرار می گیرند”(حسینی مقدم،1389، ص15). در این نوع بازار واحد پولی به عنوان واسطه معاملات می تواند در بخش های مختلف بازار به راحتی جابه جا شود و هیچ گونه محدودیتی برای آن وجود ندارد. مردم می توانند نقدینگی خود را وارد این بازار کرده و به همان راحتی از بازار خارج کنند. بازار کالا و خدمات به دلیل قدمت و به دلیل تأمین کننده نیازهای کلی انسان ها از وسعت بسیار زیادی برخوردار است. در این بازار آنچه که ارزش کالا و خدمات را تعیین می کند عرضه و تقاضاست.
بازارهای واقعی در بررسی ها و تجزیه و تحلیل های اقتصادی، بازارهایی هستند که نهاده ها، کالا و محصولات مشهود و قابل لمس مورد مبادله و دادوستد قرار می گیرند، در برخی مباحث آن ها را بازار های مشهود نیز می نامند. در این بازارها عرضه کنندگان، کالاها و خدمات خود را به معرض دید و ارزیابی خریداران و تقاضاکنندگان قرار می دهند و تقاضاکنندگان نیز با اطلاع از ابعاد نیازهای خویش و کیفیت محصولات عرضه شده تقاضای خود را بیان می کنند. چون در این بازار ها شاخص ارزیابی و سنجش کلیه انتظارات طرفین مبادله یعنی عرضه کنندگان و تقاضاکنندگان «قیمت» محصول می باشد تمامی انتظارات، مطلوبیت ها و مطالبات در چانه زنی های بین دو طرف بر اساس «قیمت اعلامی» صورت می پذیرد”(شیرکوند، 1391، ص24). بی نهایت بودن عرضه کنندگان و تقاضا کنندگان(عدم انحصار) آزادی و ورود و خرج برای عرضه کنندگان و تقاضا کنندگان از بازار شفافیت کامل در اطلاع یافتن از شرایط محصول و همچنین رقبا، اصلی شرایطی هستند که موجب ایجاد و استقرار بازار می گردند.
بند دوم- بازار دارایی های اعتباری(مالی) و انواع آن:

بازار های مالی بازاری هستند که ابزارهای تأمین مالی در آن مبادله می شود. بازار های مالی بر حسب سررسید تعّهدات مالی به دو دسته بازار پول و بازار سرمایه تقسیم می شود، بازار پول بازاری است که در آن ابزارهای مالی کوتاه مدت( با سر رسید کمتر از یک سال) معامله می شود و بازار سرمایه بازاری است که در آن ابزارهای مالی بلند مدت( با سر رسید بیش از یک سال) معامله می شود. در بازارهای مالی، وجوه، اعتبارات و سرمایه جریان می یابد. در واقع بازارهای مالی بازارهایی هستند که در آن ها دارایی های مالی مبادله می شوند. دارایی های مالی، دارایی هایی مانند سهام و اوراق بهادار هستند که ارزش آنها علاوه بر ارزش امتیازات و حقوق قانونی منعکس در ورقه، اصولاً به ارزش تولیدات و خدمات بنگاه های ناشر آنها بستگی دارد. ویژگی اساسی همه بازارهای مالی آن است که در پی گردآوری سرمایه و برقراری ارتباط بین اشخاص سرمایه پذیر و دارندگان سرمایه و پس اندازند و کارکرد اصلی آنها جذب و تجهیز پس اندازها و سرمایه ها و تخصص بهینه ی منابع مالی است”(عبدی پورفرد، 1392، ص90). بازار های مالی علی رغم سیر تکاملی که تا کنون طی کرده اند دارای کارکردهای گوناگونی می باشند که در هر شرایط و در هر مقطع زمانی برخی از کارکردهای آن با اهمیت تر و گسترده تر شده اند. اولین و مهمترین و گسترده ترین کارکرد بازارهای مالی انتقال وجوه از صاحبان منابع مالی به اشخاص حقیقی یا حقوقی می باشد که قادرند با این منابع و وجوه به گسترش فعالیت های اقتصادی خود بپردازند، چه این انتقال وجوه در قالب سپرده های بانکی به چرخه اقتصاد اضافه شود و چه به صورت خرید اوراق سهام یا مشارکت در شرکت های سرمایه گذاری برای گسترش فعالیت های اقتصادی باشد. دومین کارکرد بازارهای مالی توزیع ریسک گوناگون و همچنین تأمین کننده منافع و سود برای اشخاص حقیقی و حقوقی می باشد که در قالب عقود و قراردادهای مختلف ساماندهی می شود و در نهایت سومین کارکرد بازار مالی را می توان تعیین ارزش دارایی مالی مورد مبادله که همان تعیین یا کشف قیمت می باشد، معرفی کرد و آخرین کارکرد بازارهای مالی ایجاد قدرت نقد شوندگی در دارایی های مالی است که در مواقع ضروری برای اشخاص حقیقی یا حقوقی ایجاد می کند”(شیرکوند، 1391، ص25026). بازار های مالی با توجه به عوامل و شرایط مختلف از قبیل نوع مبادله، سر رسید نقدشوندگی، نحوه انتشار و ساختار حاکم بر آن، طبقه بندی های مختلفی دارند که در اینجا بر حسب سر رسید بازپرداخت یا نقدشوندگی آن ها را مورد بررسی قرار گرفته است.
الف- بازار پول:
بازاری برای دادوستد پول و دیگر دارایی های مالی جانشین پول است که سر رسید کمتر از یک سال دارند. بازار پول یک بازار سازمان یافته محسوب نمی شود؛ زیرا محل جغرافیایی خاصی برای بازار پول در نظر گرفته نمی شود. بانک ها و موسسات مالی و اعتباری، موسسات صرافی و دیگر مکان هایی که دادوستد ابزارهای مالی بازار پول در آن انجام می شود، بازار پول را تشکیل می دهند. “بازار پول ابتدا با هدف نگهداری نقدینگی مردم تشکیل شد و به عنوان یک محیط امن برای نگهداری و محافظت از پول در مقابل سرقت از آن تعبیر می شد. در ابتدا بانک ها در قبال نگهداری و محافظت از پول مردم از آنها مبالغی را دریافت می کردند؛ اما با گسترده شدن روابط اقتصادی و ایجاد دادو ستدهای گسترده، وظایف و مسئولیت های جدیدی برای بانک ها تعریف شد. در این زمان دولت ها یاد گرفتند که شاید بتوان از بانک ها به عنوان ابزاری برای کاهش تقاضا در بازار کالا و خدمات استفاده کرد. به همین دلیل شروع به تبلیغ برای جذب نقدینگی مازاد مردم در حساب های بانکی کردند تا به این وسیله حجم نقدینگی در دست مردم را کاهش داده و کنترل نمایند و از سرازیر شدن ناگهانی این حجم عظیم نقدینگی به بازار کالا جلوگیری کنند و به این طریق بتوانند تقاضا و در نهایت تورم را در بازار کالا و خدمات کنترل نمایند. از طرف دیگر نقدینگی جمع شده در حساب های بانکی خود می توانست به صورت وام و تسهیلات در اختیار بخش های تولیدی جوامع قرار گیرد و تولید را افزایش دهد”(حسینی مقدم، 1389، ص16).
در هر کشور، بانک مرکزی بر بازار پول و فعالیت های بانکی و پولی نظارت و با اعمال سیاست های پولی آن را کنترل می کند. اشخاص دارای پس اندازهای خرد و کلان و بنگاه های دارای مازاد نقدینگی، از مشارکت کنندگان بازار پول هستند. “مهم ترین رسالت بازار پول، جذب پس اندازها و سپرده های اشخاص حقیقی و حقوقی از یک سو و ایجاد تسهیلات برای واحدهای اقتصادی و تأمین نقدینگی و سرمایه در گردش آنها، از سوی دیگر است”( عبدی پورفرد، 1392، ص90). بازار پول به عنوان زیر مجموعه بازار های مالی و در کنار بازار سرمایه مطرح می گردد. این دو بازار به عنوان مکمل یکدیگر عمل می کنند و باید همگام با یکدیگر رشد یابند که نتیجه این همگامی رشد و توسعه اقتصادی خواهد بود. بازار پول به تأمین مالی کوتاه مدت می پردازد و منابع تحت عنوان وام و سرمایه برای مقاصد کوتاه مدت در این بازار عرضه می شود. هر چند در بسیاری از کتاب و مقالات بازار پول به گونه ای تعریف شده است که تنها دارایی های مالی با سررسید کوتاه مدت یعنی کمتر از یک سال در آن مبادله می گردد اما می توان این تعریف را تا حدودی گسترده تر مطرح کرد و بازار پول را بازاری دانست که منابع مالی موجود در این بازار با کمترین ریسک بوده و طبق قراردادهای مشخصی مورد مبادله قرار می گیرند و سود حاصل از این دارایی ها تقریباً قطعی است.
علاوه بر تعریف فوق که حاکی از نقش و عملکرد شناخته شده بازار پول می باشد می توان این بازار را از نقطه نظر دیگری نیز مورد توجه قرار داد. تکیه بیش از حد مؤسسات فعال در این بازار بر جذب سپرده، موجب شده است که مؤسسات سپرده پذیر را نیز در قالب این بازارها قرار داد. براین اساس این مؤسسات جملگی واسطه های مالی هستند که با جمع آوری پس انداز های خُرد و پراکنده مردم تحت عنوان سپرده، شرایطی برای واگذاری وجوه جهت تأمین مالی سرمایه گذاران فراهم می آورند. بانک های تجاری، موسسات مالی و اعتباری، اتحادیه ها و مؤسسات اعتباری نمونه های بارزی از مؤسسات مالی فعال در این بازار می باشند”( شیرکوند،1391، ص50).

مطلب مشابه :  فعالیت در گروه های کوچک و بزرگ، دسته بندی مهارت های زندگی، استفاده از جملات ناتمام

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

ب- بازار سرمایه ( بازار بورس)
با بروز و شناخت ناتوانی بازار پول در ایجاد تعادل بین عرضه و تقاضا، با هدف جلوگیری یا کنترل تورم، بازار سرمایه به عنوان گزینه ای موثر در جهت تعادل آفرینی مورد توجه قرار گرفت. سیاست های مالی و اعتباری در ابتدا بازارهای سرمایه را ایجاد کرد و مساله ای به نام بورس و سهام به عنوان امری تاثیرگذار جای خود را در زندگی مردم باز کرد و مردمی که تا آن زمان مازاد نقدینگی خود را در سپرده های بانکی نگهداری می کردند کم کم نحوه سرمایه گذاری در بورس و خرید سهام شرکت های بورسی را یاد گرفتند و به این ترتیب بازار سرمایه در جامعه ای انسانی هر روز شناخته تر شد. “بازار سرمایه، بازاری است که ارتباط تنگاتنگی با فرآیند پس انداز- سرمایه گذاری دارد و به عنوان یک واسطه مالی، پس انداز واحدهای اقتصادی مازاد را به واحدهای دارای کسری جهت سرمایه گذاری انتقال می دهد. به عبارات دیگر بازار سرمایه نقش هدایت تخصیص منابع اقتصادی را بعهده دارد. در این بازار نیازهای بلند مدت (معمولاً بیش از یک سال) تأمین می شود. غالباً این گونه وجوه به سرمایه تبدیل شده و با ریسک همراه می باشد”(حاجیان،1377، ص 48).
“در بورس اوراق بهادار که نمود بارزی از بازار سرمایه می باشد، سهام و سرمایه شرکت ها مورد معامله قرار می گیرد. این امر باعث می شود که مازاد نقدینگی افراد به جای سرازیر شدن به بازار کالا به شرکت ها سرازیر شده و باعث تامین مالی شرکت ها شده و در نهایت تولید را افزایش دهد. تولید بیشتر عرضه را متعادل تر کرده و می تواند به تقاضای فزاینده در بازار کالا و خدمات پاسخ داده و مانع تورم شود. از طرف دیگر شرکت به یک منبع ارزان قیمت تامین مالی دسترسی داشته در نتیجه قیمت تمام شده محصولاتشان افزایش ناگهانی نخواهد داشت. افراد قبل از خرید سهام شرکت ها و در صورت عملکرد مطلوبشان در سود(زیان) آن ها شریک می شوند و در نتیجه تقاضا برای خرید سهام شرکت های سودآور هر روز بیشتر می شود و چرخه رقابت بین شرکت ها برای کسب سود بیشتر و در نتیجه جذب نقدینگی وسیع تر و بیشتر شده و این رقابت سالم می تواند تمامی گروه های فعال در بازار سرمایه را منتفع سازد. شرکت ها از منابع مالی ارزان قیمت منتفع می شوند، سهامداران در سود شرکت ها شریک می گردند، شراکت این دو بخش چرخه تولید را به گردش در می آورد و تولید بیشتر شکوفایی اقتصادی را به همراه خواهد داشت.
اتفاق مهم دیگری که در بازار سرمایه می افتد این است که نقدینگی به محض ورود به بازار سرمایه به عنوان یک شریک درگیر بازار گشته و در مواقع بحرانی، دولت ها می توانند ورود و خروج نقدینگی از این بازار را کاملا تحت سیاست های خود قرار دهند. در واقع نقدینگی وارد شده در بازار سرمایه در صورتی می تواند از این بازار خارج شود که جایگزینی داشته باشد و این مهم جبران کننده نقص بازار پول است. چرا که نقدینگی در بازار پول می توانست هر موقع که مایل باشد و بدون هیچ جایگزینی از بازار پول خارج شده و دولت را در اعمال سیاست های خود بر آن بازار محدود کند”(حسینی مقدم، 1388، ص18و19). در ادامه نگارنده، بازار سرمایه را به”زندان جذاب و زیبای نقدینگی” تعبیر می کند. در این زندان جذاب، نقدینگی به انتفاع از نقاط مثبت و سازنده بازار می پردازد و دولت ها نیز این امکان و فرصت را می یابند تا بر این حجم نقدینگی اعمال سیاست کنند و افسار گسیختگی آن را مهار نماید. کاری که شاید در بازارهای دیگر اصلا امکان پذیر نیست و به همین دلیل است که دولت ها و مجموعه های اقتصادی وابسته، تمایل بسیار زیادی به گسترش و تعمیق بازار سرمایه دارند. در واقع بازار سرمایه نه تنها یک وسیله بلکه یک نیاز غیر قابل جایگزین در این مقطع از اقتصاد جهانی است.
“در واقع بازار سرمایه پس اندازها را به سرمایه گذاری تبدیل و رشد اقتصادی جامعه را سرعت می بخشد. علاوه بر آن، استفاده از بازار سرمایه از دیرباز یکی از راهکارهای تأمین مالی مخارج دولت بوده که با فروش اوراق قرضه و مشارکت، منابع مالی لازم برای تأمین مخارج یا انجام پروژه های عمومی را فراهم می کردند. به هر حال بازار سرمایه محل داد و ستد اوراق بهادار و ابزارهای مالی است. ابزارهای مالی به دو دسته تقسیم می شوند: نخست، ابزارهای تأمین مالی دراز مدت، همانند اوراق سهام، اوراق قرضه، اوراق مشارکت و صکوک؛ دوم، ابزارهای ویژه مدیریت خطر که اوراق مشتق نیز نامیده می شوند، مانند اوراق اختیار معامله و اوراق قراردادهای آتی. در بازار سرمایه، افزون بر نهادهای اصلی و خود انتظام، یعنی بورس ها، نهادهای واسطه ای همانند شرکت های تأمین سرمایه، صندوق های سرمایه گذاری، کارگزاران، کارگزاران/ معامله گران، مشاوران سرمایه گذاری و بازارگردانان فعالیت می کنند”(عبدی پورفرد، 1392، ص 90و91).
ج- بازار بیمه:
بیمه یکی از ابزارهای انتقال ریسک است. طی یک قرارداد بیمه، ریسک مشخصی از یک طرف قرارداد (که بیمه گذار نامیده می شود) به طرف دیگر (که بیمه گر نامیده می شود) منتقل می گردد. بنا به تعریف، بیمه گر شخصی حقوقی است که در مقابل دریافت حق بیمه از بیمه گذار، جبران خسارت و یا پرداخت مبلغ مشخصی را در صورت بروز حادثه تعهد می کند. در مقابل، بیمه گذار شخصی حقیقی یا حقوقی است که با پرداخت حق بیمه، جان، مال یا مسوولیت خود یا دیگری را تحت پوشش بیمه قرار می دهد. چارچوب برنامه اصلاح نظام تعرفه بازار بیمه کشور از وظایف ذاتی شورای عالی بیمه می باشد، بازار بیمه در کنار بازار سرمایه و بازار پول سه رکن بازارهای مالی را تشکیل می دهند. با توجه به عدم لزوم، از تفصیل این بخش خودداری می گردد.
گفتار دوم- انواع بازار بورس
بازار اوراق بهادار یا بازار بورس یک بازار سرمایه سازماندهی شده می باشد که در آن سهام یا اوراق قرضه شرکت های تولیدی، مؤسسات مالی و خدماتی اعم از دولتی یا خصوصی تحت شرایط و ضوابط خاصی خرید و فروش می شوند”( آریا، 1390، ص 10). متولی این بازار شرکت بورس اوراق بهادار تهران است، در واقع بازاری متشکل و خودانتظام است که اوراق بهادار در آن توسط کارگزاران و یا معامله گران طبق مقررات این قانون مورد دادو ستد قرار می گیرد. بورس اوراق بهادار (که از این پس بورس نامیده می شود) در قالب شرکت سهامی عام اداره و تأسیس می شود. دراین گفتار انواع بازار اعم از بازار اولیه و بازارثانویه را تحلیل شده است.
بنداول- بازار بورس اوراق بهادار و انواع آن:
بازار اوراق بهادار از لحاظ تقدم انتشار و دسترسی به اوراق بهادار به بازار اولیه و بازار ثانویه تقسیم می شود. بازار ثانویه خاص بازار اوراق بهادار است و در بورس کالا و بورس انرژی که متعاقباً ارائه خواهد شد بازار ثانویه موضوعیت ندارد. چرا که در بورس کالا و انرژی موضوع معامله عینی است؛ یعنی اعتباری نیست و صرفاً یک بار عرضه می شود و به مصرف می رسد.
الف- بازار اولیه:
بر اساس بند 9 ماده یک قانون بازار اوراق بهادار، بازار اولیه؛ بازاری است که اولین عرضه و پذیره نویسی اوراق بهادار جدیدالانتشار در آن انجام می شود و منابع حاصل از عرضه ی اوراق بهادار در اختیار ناشر قرار می گیرد. “با توجه به اینکه اوراق جدیدالانتشار در این بازار مورد معامله واقع می شوند، شرکت های جدیدالتاسیس که نیازمند منابع مالی بلندمدت هستند در چارچوب شرایط و محدویت بانک ها معمولاً نمی توانند از تسهیلات آن ها برای تأمین سرمایه اولیه

مطلب مشابه :  اصل انطباق دقیق اسناد با شروط اعتبار

پاسخی بگذارید