تحقیق دانشگاهی – وفای به عهد در اخلاق اسلامی با تاکید بر آموزه ها و سیره …

پایان نامه

تحقیق دانشگاهی – وفای به عهد در اخلاق اسلامی با تاکید بر آموزه ها و سیره …

Abstract:
Keeping promise which is one of the values introduced in moral Islamic system has a great place in social relations. In this study titled “keeping promise in Islamic morality with emphasizing prophetic instructions and way of life”, it is sought to explain the place and meaning of keeping promise in Islamic morality especially in prophet’s instructions and way of life. Therefore, the results, loses, categories and the place of keeping promise as a moral virtue and its relation to other moral virtues including wisdom and justice, honesty and trustworthiness are considered in the study. In addition to explaining the conditions and commands of keeping promise in moral, religious jurisprudence and law areas, the conflict between keeping promise and some of the moral values are mentioned and it became explicit that violating the promise is allowed, whenever there is a conflict between keeping promise and fulfilling other values. Real faith and using the intellect are among the factors of keeping promise, in contrast, weak faith, egotism and unawareness are among the factors of violating promise that are described at the last chapter of my thesis. proving the necessity of keeping promise as a moral virtue and has one of the main commands of Islam in Devine promises and one which made to other people, whether who is a friend or an enemy, a Moslem or an unbeliever and the most important results of this study.
Key words: loyalty, promise, morality, instructions, way of life, keeping promise
 
The University of Qom
Faculty of Theology and Islamics Thoughts
Thesis
For Degree of Master of science (MSC)
In Ethics – Islamic Ethics
Title:
Keeping promise in Islamic morality with emphasizing prophetic instruction and way of life
Supervisor:
Dr. Zahra khazaei
By:
Serveh Sàdi
Spring / 2014
. سید على اکبر قریشی بنایى، قاموس قرآن، چاپ ششم، (تهران : دارالکتب الاسلامیه، ۱۴۱۲ق)، ج‏۷ ، ص۲۳۰ و ۲۳۱؛ عبدالنبی امامی، فرهنگ قرآن؛ تبیین اصطلاحات قرآن از منظر تفاسیر و روایات [اخلاق حمیده]، چاپ اول، (قم: مطبوعات دینی، ۱۳۸۸)، ج۳، ص ۷۲۸.

. حسین بن محمد راغب اصفهانی، مفردات الفاظ قرآن، (مترجم: حسین خداپرست)، چاپ اول، (قم: دفتر نشر اسلام، ۱۳۸۷) ذیل واژه.

. علی اکبر دهخدا، لغت نامه دهخدا، (به کوشش دکتر محمد معین و دکتر سید جعفر شهیدی)،چاپ دوم، ( تهران: موسسه انتشارات و چاپ دانشگاه تهران، ۱۳۷۷)، ج ۱۵ ، ص ۲۳۲۱۸ ؛ حسن عمید، فرهنگ عمید، چاپ هشتم، (تهران: امیر کبیر ، ۱۳۷۱)، ذیل واژه؛ عبدالنبی امامی، همان، ص ۷۲۷٫ ↑
. سید جعفر سجادی، فرهنگ اصطلاحات وتعبیرات عرفانی، چاپ هشتم، (تهران: طهوری، ۱۳۸۶)، ص ۷۸۸.

. علی اکبر دهخدا، همان، ص ۲۳۲۱۸.

. مهدی بن ابی ذر نراقی، جامع السعادات، (مترجم: سید جلال الدین مجتبوی)، (تهران: حکمت، ۱۳۶۴ )، ج سوم، ص ۱۸۸.

ابوحامد امام محمد غزالی طوسی، کیمیای سعادت، (به کوشش حسین خدیوجم)، چاپ دهم، (تهران: علمی و فرهنگی، ۱۳۸۲)، ج اول، ص ۴۱۲– ۴۱۱.

. غنیم وجدی؛ محمدعلی سادات، جلوههایی از اخلاق مؤمنان، (مترجم: خالد ایوبی نیا)، چاپ اول، (سنندج: آراس،۱۳۹۰ )، ، صص ۱۴۶ و ۱۴۷٫ ↑
. علی اکبر دهخدا، همان، ج ۱۱، صص۱۶۴۵۰ و ۱۶۴۵۱.

. فؤادافرام بستانی، فرهنگ ابجدى، چاپ دوم، (تهران: اسلامی ۱۳۷۵ش)، ج ۱، ص۶۲۸.

. راغب اصفهانی، همان، ذیل واژه «عهد».

. خلیل بن احمد فراهیدی، العین، (محقق: مهدی مخزومی و ابراهیم سائری)، چاپ دوم، (بی جا، مؤسسه دارالهجره، ۱۴۰۹)، ج ۱، ص۱۰۲.

Back To Top