تحقیق درمورد شهرستان رشت، تقسیمات کشوری، استان گیلان، فتحعلی شاه

تحقیق درمورد شهرستان رشت، تقسیمات کشوری، استان گیلان، فتحعلی شاه

تحقیق درمورد شهرستان رشت، تقسیمات کشوری، استان گیلان، فتحعلی شاه

توســعه تجــارت ودستیابی به دریا، لنگرود را برای ایجـاد پایگاه دریایی و کارخـانه کشتی سازی انتخاب کرد و در توسعه آن کوشید و قاجارها نیزباعـث معروف شدن بیشـتراین شـهر شدند.
این شهرستان در دوره سلجوقیان و خوارزمشاهیان جزئی از لاهیجان مرکز ولایت بیـه پیش بوده و بوسیله سلاطین محلی یعنی سادات کیا اداره می‌شده است. در دوره قاجاریه به این نواحی چندان توجهی نمی‌شد حتی در اواخر همین دوره به علت نابسامانی اوضاع داخلی لنگرود و نواحـی اطراف آن صحنه پیکـار و کشمش‌های گردنکشـانی بود که هریک سودای خانی در مخیله خود می‌پروراندند. لنگرود در قدیم بندرگاهی آباد بود و دارای تنها رودخانه شمالی بود که در کنـاره مرکزی شهرکشـتی های خیلی بزرگ لنگر می انداختند ورودخانه اش محل رفت وآمد کشـتی ها و قایق های بزرگ بودکه درآن توقف می نمـودند وبه همین دلیل به آن نام “لنـگر رود” و بعدها اسم لنــگرود را به خود گرفت، شـهری زیبا درشـمال ایران با مردمی با فرهنـگ و مهربان است.
ترقیات این شهر با روی کار آمدن رضـا شـاه آغـاز می‌گـردد البته به علت شـروع جنگ جهـانی دوم مجال انجام شــهر سازی با اسـلوب جدید در لنــگرود حاصل نگـردید ولی در سالهــای اخیر بیش از پیش این شهر با حومه آن به ترقیات و پیشـرفتهای سـریعی نایل آمده‌اند.
با آنکه از شهرستان لنگرود ، که اینک به عنوان یکی از شهرستان های16گانه استان گیلان در تقسیمات کشوری از آن بحث خواهیم کرد ،برای نخستین بار در برخی تواریخ قرن ششم هجری ضمن توالی حوادث
تاریخی نام برده اند ،مع هذا در منابع جغرافیایی قرنها بعد همچون تقویم البلدان ابوالفداء و نزهه القلوب حمد الله مستوفی اثری از آن دیار در میان نیست .به نوشته دایره المعارف سرزمین و مردم ایران «لنگرود در روزگاران پیشین ،دریا بوده و در زمان آخرین پادشاه هخامنشی ازجمله یکصد و بیست ولایتی (بوده )که خشک شده و لنگرود نامیده شده است »
آنچه رابینو باقید تاریخ 513هجری و به عنوان اولین برخورد با نام لنگرود در تواریخ یاد می کند حادثه زندانی شدن فرامرز مردانشاه لنگرودی است ( ستوده ، 1349 -1351 ) او در باره این شهر توصیفی دارد که به قسمتی ازآن اشاره می شود :«لنگرود در 12 کیلومتری شمال شرقی و مشرق لاهیجان و ده کیلومتری مغرب شمال غربی رودسر قرار دارد .باتلاقهایی که اطراف آن این شهر قرار گرفته هوای آن را ناسالم ساخته و مردم ثروتمند این فصل را در کوهستانهای مجاور می گذرانند .رودخانه لنگرود و مناظر اطراف آن این شهر را به صورت یکی از دلرباترین شهرهای ایران درآورده است.لنگرود نیز مانند لاهیجان و رشت بارها در اثر حریق ویران شده است و حدود پنجاه سال است که کمکم به جمعیت آن افزوده می شود .این شهر هشت محله و قریب هزار خانه دارد که از آن میان دویست خانه با بامهای سفالی و بقیه با بامهای گالیپوش می باشند.بیشتر خانه ها دور از هم قرار دارند و با پرچینهایی از نی ،مانند انزلی ،حیاط آنها را محصور ساخته اند .شهر لنگرود دو انبار نفت ،شش موسسه برای خشک کردن پیله ،نه حمّام و 450 در دکان دارد و بازاری تازه با 60 در دکان در دست ساختمان است. در این شهر هشت مسجد و نه زیارتگاه و نزدیک 5000نفر جمیعت وجود دارد حاکم رانکوه و یک کارگزار و مأمور کنسولی روس ،که در عین حال نماینده صیدگاه لیانازوف هم می باشد ،در لنگرود اقامت دارند .صیدگاه لنگرود با تلفن چمخاله و از آنجا با یک سیم تلگراف با آستارا وتمام صیدگاههای ساحل دریا مربوط می گردد . در لنگرود اداره پست و تلگرام هم وجود دارد . برروی رودخانه لنگرود که 27 متر پهنا دارد پلی آجری و دارای دو طاق به نام حاجی آقا پرد(پل)احداث گردیده است که شاید نام آن را از حاجی آقا بزرگ منجم باشی گرفته شده باشند . درسال 912هجری بر روی این رود پلی وجود داشت که بنا به نوشته تاریخ خانی سلطان هاشم که به وسیله نیروی سلطان احمد خان تعقیب می شد بری جلوگیری از عبور آشکار لشکریان دشمن دستور داد تا تخته های پل را برداشتند .امروزه کمی بالاتر از پل آجری پل باریک و تخته ای دیده می شود(گروه پژوهشگران ایران ،1387 : 1805 و 1804 ) چارلز فرانسیس مکنزی ،نخستین کنسول انگلیس در ایران ،که در سال 1275 هجری قمری(1858میلادی ) از لنگرود دیدن کرده ،در مورد این شهر می نویسد: منظره بسیار زیبا ولی متأسفانه این منطقه با همه زیبایی یکی از ناسالم ترین مناطق گیلان به شمار می آید و خود گیلان نیز هوای مطبوعی ندارد ..به شهر رسیدیم ،موقیعت آن مناسب بوده و در دشت بازی قرار داشت و خانه های از همدیگر جدا بودند و مانند انزلی گرد حیاط آنها دیواری از نی بود . محله های خوب آن شبیه رشت است ..شهر 2 محله دارد ولی به قدمت لاهیجان ورودسر نیستند و مدت زیادی نیست که آنها را ساخته اند 3 کاروانسرا دارد که یکی از آنها محل گمرک است ومسجد 4،تکیه 4،امامزاده 8،حمام 4،دکان 148 باب ، تعداد خانها 400 باب و جمعیت آن 2000نفر است .دونفر مسلمان که تبعه روس هستند و دو ارمنی که تبعه ایران اند شراب می سازند ،سالیانه 2 یا 3 کشتی روسی نفت و میوه می آورند و در بندری که 2فرسنگی شهر لنگرود است لنگر می اندازند ،نفت را منی 1 قران و8 شاهی می فروشند .نمک رافقط از ترکستان می آورند و قیمت 2خروار و یا 50من ،2تومان است.برنج را از مازندران به وسیله کرجیهایی که روز رودخانه دیده می شوند و بیست من 25 قران است »
خودزکو در 1255 هجری قمری درباره لنگرود چنین می گوید : «لنگرود را زمان فتحعلی شاه با تمام بازارها
و 110 در خانه و تجارت و زمینهای مزرعی آن مادام العمر به منجم باشی دربار تهران و خانواده اش بخشیدند خانه های لنگرود مانند خانه های لاهیجان ورشت و فومن مجهز به پنجره های بزرگ با جامهای رنگین است .راهروهای و بالکونهای که در چهار جانب خانه تعبیه شده به آنها ظاهری سخت دلپذیر می بخشد (همان : 1805 و 1803)
3-1-3- تقسیمات کشوری شهرستان لنگرود
بخش لنگرود در سال ۱۳۱۶ تأسیس شد و در تابعیت شهرستان رشت قرار گرفت ، در فروردین ماه ۱۳۲۰ این بخش از شهرستان رشت منتزع گردید و به تابعیت شهرستان شهسوار ( تنکابن فعلی ) در آمد تابعیت بخش لنگرود از شهرستان شهسوار بیش از چند ماهی دوام نداشت ، چنانکه در آذرماه سال ۱۳۲۰ از شهرستان شهسوار منتزع و مجدداً در تابعیت شهرستان رشت قرار گرفت . در تیر ماه سال ۱۳32 ، همزمان با ایجاد و تأسیس شهرستان لاهیجان بخش لنگرود به انضمام بخش رودسر از شهرستان رشت منتزع شد و به شهرستان جدیدالتأسیس لاهیجان پیوست ، در شهریور ما سال ۱۳۳۸ ، بخش لنگرود و با کلیه روستاهای تابعه از شهرستان لاهیجان جدا و به سطح شهرستان ارتقاء یافت که در تابعیت استان یکم قرار داشت در شهریور ماه ۱۳۴۵ ، روستای شلمان از شهرستان رودسر منتزع شد و به شهرستان لنگرود پیوست و در دی ماه ۱۳۶۶تعداد ۶ دهستان در شهرستان لنگرود ایجاد و تأسیس شد:
– دهستان چاف به مرکزیت روستای چاف پایین با 16 روستا
– دهستان دریاسر به مرکزیت روستای دریاسر با 9 روستا
– دهستان دیوشل به مرکزیت روستای دیوشل با 23 روستا
– دهستان لات لیل به مرکزیت روستای لات لیل با 56 روستا
– دهستان کومله به مرکزیت روستای اطاقور با 112 روستا
– دهستان گل سفید به مرکزیت روستای گل سفید با 15 روستا
در مهرماه 1369 شهرستان لنگرود به مرکزیت شهر لنگرود شامل یک بخش مرکزی و دهستانهای چاف ،کومله ،لات لیل ،گل سفید ،دریاسر و دیوشل و دو شهر لنگرود و کومله معرفی گردید .
در مهرماه 1373 ،روستای بیلی لنگه ،تو چال ،میان سرا ،شبخوس پهلو ،یوسف آباد از دهستان لات لیل شهرستان لنگرود منتزع شد و به دهستا املش جنوبی شهرستان رودسر ملحق گردید. همچنین روستای سیاه رودبار از دهستان کومله شهرستان لنگرود منتزع و به دهستان لیل از توابع شهرستان لاهیجان پیوست
در خرداد ماه 1375بخش اطاقور به مرکزیت روستای اطاقور از ترکیب دهستانهای کومله و لات لیل در تابعیت شهرستان لنگرود ایجاد و تأسیس گردید .

 

mitra2--javid

پایان نامه ها

No description. Please update your profile.

LEAVE COMMENT