منابع پایان نامه درمورد مجمع عمومی، سازمان های بین المللی، دیوان بین المللی، شورای امنیت

منابع پایان نامه درمورد مجمع عمومی، سازمان های بین المللی، دیوان بین المللی، شورای امنیت

منابع پایان نامه درمورد مجمع عمومی، سازمان های بین المللی، دیوان بین المللی، شورای امنیت

دیوان فقط به «مجمع عمومی و شورای امنیت … و سایر ارکان ملل متحد و نهادهای تخصصی که چنین اجازه ای را از مجمع عمومی تحصیل کرده باشند»، داده شده است. ضمن اینکه سازمان های تخصصی که می توانند با رعایت شرایط لازم از چنین حقی برخوردار شوند بسیار کم هستند.428
از طرفی علی رغم اینکه منشور به مجمع عمومی اختیار درخواست نظر مشورتی در مورد هر مسئله حقوقی را داده اما رویه قضایی دیوان در سال های اخیر قیدی را به آن افزوده که باید میان سوال مطروحه از سوی مجمع عمومی و وظایف آن ارتباط وجود داشته باشد. در مورد سایر ارکان ملل متحد و سازمان های تخصصی نیز تعیین حیطه فعالیت آنان در مواردی با ابهام مواجه می باشد. بنابراین لازم است به تشریح این محدودیت ها از حیث مراجع صلاحیتدار برای درخواست نظر مشورتی و همچنین محدودیت از حیث صلاحیت موضوعی در زیر پرداخته شود.

بند 1- محدود بودن مراجع متقاضی نظر مشورتی
صلاحیت مشورتی دیوان: «اختیاری است که ملل متحد به دیوان بین المللی دادگستری داده تا در حدود مقررات منشور و اساسنامه به مسائل حقوقی که سازمان های بین المللی به دیوان ارجاع می کنند، رای مشورتی بدهد». ماده 96 منشور، مراجعی را که می توانند از دیوان تقاضای رأی مشورتی کنند را معلوم کرده است:
1- مجمع عمومی و شورای امنیت (بند 1)؛ 2- سایر ارکان ملل متحد و سازمان های تخصصی وابسته به ملل متحد در صورتی که از طرف مجمع عمومی مجاز شمرده شده اند (بند 2).429
اما از میان سایر ارکان، دبیرخانه و در رأس آن، دبیر کل ملل متحد، دارای چنین حقی نمی باشد.
دبیر کل پیشین سازمان ملل متحد (آقای پرزدکوئیار) ضمن گزارش سالیانه خود به مجمع عمومی در سال 1990، پیشنهاد کرد که به او نیز اختیار درخواست رای مشورتی از دیوان اعطاء شود. دبیر کل بعدی (آقای پطروس غالی) نیز در گزارش سال 1992 خود، تحت عنوان «دستور کاری برای صلح» این درخواست را تکرار کرده است. آقای غالی معتقد بود در صورتی که به وی چنین اختیاری داده می شد او می توانست راجع به اختلافاتی که دارای ابعاد حقوقی هستند نظر مشورتی دیوان را خواستار گردد. اما این درخواست دبیر کل تاکنون به دو دلیل تحقق پیدا نکرده است؛ طبق رویه معمول، مجمع عمومی، فقط به ارکان شورایی سازمان ملل متحد اختیار درخواست نظر مشورتی اعطاء کرده است و اعطای چنین مسئولیت مهمی به یک فرد را جایز نمی داند؛ از طرفی اعضای دائم شورای امنیت، محول کردن چنین اختیاری به دبیر کل را بنابر ملاحظات سیاسی، به مصلحت خود نمی دانند.430 این امر نشان دهنده حساسیت دولت ها در حوزه حاکمیت ملی خود است.431
از طرفی سازمان های تخصصی که مجاز به تقاضای رأی مشورتی شده اند، بسیار کم (16 سازمان) می باشند.432 در حالی که ظهور بازیگران غیر دولتی همچون سازمان های بین الدولی و سازمان های غیر دولتی و نیز سایر گروه های فعال در عرصه های مختلف بین المللی چهره جهان را تغییر داده اند. موجودیت یافتن سیل آسای سازمان بین المللی در سطح جهانی با صلاحیت خاص و در سطح منطقه ای و یا سازمان هایی با خصوصیت دوگانه در عرصه های بین المللی که مشغول فعالیت هستند و تعداد آنها بین 500 تا 700 سازمان بین المللی برآورده شده است.433 که با توجه به دامنه فعالیت آنها، در انجام اشتغالات خود ممکن است با سایر تابعال حقوق بین الملل «در مورد یک مسئله موضوعی یا حکمی» اختلاف پیدا کنند. دیوان دائمی در قضیه ماوروماتیس این امر را مورد توجه قرار داده است. در این حالت سازمان های بین المللی باید بتوانند اختلافات خود را از طریق مسالمت آمیز حل و فصل کنند. دیوان بین المللی دادگستری نیز در نظر مشورتی جبران خسارت وارده به کارکنان ملل متحد (1949)، چنین امکانی را ناشی از شخصیت حقوقی بین المللی سازمان می داند. علاوه بر آن اهلیت سازمان بین المللی را برای استفاده از این روشها در بسیاری از اسناد بین المللی، منجمله مواد 65 و 66 و همچنین ضمیمه کنوانسیون وین در مورد حقوق معاهدات (1986)، می توان اشاره کرد.434
اختلاف فی ما بین سازمان های بین المللی با دولت ها یا با سازمان های بین المللی دیگر می بایست با استفاده از طرق سیاسی و یا حقوقی حل و فصل گردند. اما از آنجایی که امکان رجوع برای این سازمان ها به دیوان بین المللی دادگستری وجود ندارد، بنابراین سازمان های بین المللی (جز آنهایی که مجاز شمرده شده اند) علی القاعده نمی توانند برای حل اختلافات خود و یا دریافت نظر مشورتی به دیوان مراجعه نمایند.435

‌ط

 

mitra2--javid

پایان نامه ها

No description. Please update your profile.

LEAVE COMMENT